บางทีเราก็รู้สึกน้อยใจกับครอบครัว?

ตามหัวข้อเลย เราเป็นลูกคนเดียว และเราเบื่อพ่อมากๆ แต่เราก็รักพ่อมากเหมือนกัน พ่ออายุ35 พ่อชอบเมาตลอด เมาทีไรชอบมาหาเรื่องแม่กับเรา เรารู้สึกเบื่อมากๆ แต่จริงๆแล้ว พ่อจะเมาหรือไม่เมาก็หาเรื่องมาด่าเราได้ตลอด เรื่องโทรศัพท์เอย เรื่องกิน เรื่องนอน เราอยู่แต่บ้าน บ้านเราห้องเช่า เราก็เล่นมือถือของเราเรื่อยเปื่อย เราทำงานบ้านเสร็จแล้ว เรายอมรับเล่นบ่อย แต่เราไม่เคยทำอะไรเสียหายเลย เราเป็นคนเงียบๆ ไม่พูดเลยด้วยซ้ำ เราชอบอยู่กับมือถือเพราะ เราคิดว่าเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรามีความสุข เราฟังเพลงที่ชอบ เล่นเกมที่ชอบ เรามีความสุขแบบนี้ พ่อก็จะด่าว่า เล่นแต่โทรศัพท์ สักวันเดี๋ยวกูจะโยน ไม่ต้องเล่น!! เราก็ไม่เคยเถียง เราเงียบตลอด เรารู้สึกว่า เรากับพ่อ ไม่มีอะไรเข้ากันได้เลยด้วยซ้ำ เรายินดีด้วยซ้ำถ้าแม่กับพ่อจะเลิกกัน เพราะแม่ก็เบื่อ ทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็โดนด่าโดนบ่น อธิบาย=เถียง เราเลยไม่เคยพูดอะไรเลย เวลายิงเมาก็ยิงหาเรื่องมาด่า โคตรเบื่อ แต่ทุกครั้งเวลาพ่อหายเมา เค้าก็จำเหตุการณ์อะไรได้นะ  แต่ก็เหมือนเดิม บางทีเราอยากลองไปอยู่ในที่ๆ มีความสุขแบบไม่สนใจอะไร อยากลองดู เพราะเราไม่เคยได้ไปไหนเลยจริงๆ  บางทีการที่พ่อทำผิด แล้วเราบอกพ่อว่าผิดนะ พ่อก็จะบอกไม่ต้องพูดหรอกเดี๋ยวกูถีบยอดหน้าให้ การที่พ่อทำอะไรผิด เราไม่ชอบ เราไม่มีสิทธิ์พูดเลยหรอ เราร้องอยู่นิ่งๆตลอดหรอ แต่มันก็คงเป็นงั้น เราไม่อยากเถียงกับใคร ทั้งนี้ที่เรามาเล่า เราแค่อยากระบายเฉยๆ เพื่อนๆเคยเจอแบบนี้บ้างหรือป่าว มาแชร์กันนะคะ  <3 เรื่องครอบครัวในฐานะลูกสำหรับเรา ยังไม่มีความสุขขนาดนั้น เรายังรู้สึก อาทิตย์นึงมีความสุข3วัน...