เมื่อไหร่จะลืมได้สักที

เราเคยมีความรักที่ดีมากๆถึงมันอาจจะมองว่าเป็นความรักเด็กๆ(อายุ 16) แต่สำหรับเรามันไม่ได้เด็กมากขนาดนั้น เพราะเวลาที่เลิกกันมันผ่านมาแล้ว 3ปีกว่า เราใช้เวลาครบกันมา เกือบ4ปี และเราเลิกกันมาได้ 3 ปีนิดๆแล้ว ตลอดเวลาที่ครบกันมันดีมากแต่มันก็ไม่ได้ราบรื่น มีทั้งสุขทั้งทุกข์ เราทะเลาะกันแรงหลายคร้งแต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะจับมือกันเดินต่อไป สาเหตุที่เลิกกันมันเป็นความผิดของเราเอง เรายอมรับ เป็นเพราะเรามีคนอื่น แต่มันแค่อารมณ์ชั่ววูบชั่วววูบจริงๆ ตอนแรกทะเลาะะกันแต่สุดท้ายมันก็บานปลายไปถึงเลิกกันจริงๆ ตอนนี้เขามีคนใหม่ไปแล้ว เรารู้ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเพราะเพื่อนเราน้องเรารู้จักเขา ตอนเราเรียนเราเรียนด้วยกัน เลยทำให้ทุกปีเราต้องเจอกัน ปีละหนึ่งครั้ง และทุกครั้งที่เจอกันมันยิ่งตรอกย้ำความผิดที่เราเคยทำ มันเจ็บปวด เขาดูมีความสุขดีแต่กับมีแค่เราที่ยังเจ็บปวดกับสิ่งที่เราทำและการที่เขาไปเป็นของคนอื่น มันโครตทรมาน ความสุขที่เราทำได้คือหลับแล้วฝันว่ายังมีเขาอยู่ข้างกาย เรายังรักเขาแต่เราตอบไม่ได้ว่าเราอยากกับไปคบกับเขาไหม เราแค่ต้องยอมรับกับทุกสิ่งที่เราทำ ต้องยอมรับกับทุกๆอย่าง เราอยากเริ่มต้นใหม่เราอยากนับหนี่งอีกครั้ง แต่สุดท้ายเราก็วนกับมาที่เดิม เราคิดถึงเขานะคิดถึงมาก แต่เราก็ทำได้แค่นี้ เราไม่ได้อยากเริ่มต้นใหม่ เราไม่ได้อยากกับไปจุดเดิมแต่เราอยากมีความสุขกับชีวิต อยากหลับนอนโดยไม่ต้องมีเรื่องของเขามาวนเวียน ไม่ต้องทุกทรมานตอนเห็นเขามีความสุขกับคนรักของเขา เราต้องทำยังไง