สวัสดีค่ะ
วันนี้ มีเรื่องสงสัยอยากจะมาถามผู้รู้นะคะ ว่าเราควรรู้สึกและจัดการกับสิ่งพวกนี้ได้ยังงัย
เข้าเรื่องเลยล่ะกัน
เมื่อคืน ฝันเห็นใครก็ไม่รู้ผู้ชาย ผิวดำเหี่ยว ไม่ใส่เสื้อ ใส่เเต่กางเกง ตาใสมีสีเดียว ใสจนออกเป็นสีฟ้า ใส่กางเกง 3 ส่วน หนูฝันว่าเขาแอบมองหนูอยู่ ซึ่งลักษณะของเขาไม่ใช่คน แต่ในความคิดตอนนั้นรู้สึกว่าเขาเป็นปอป แต่ไม่เเน่ใจว่าเป็นปอปของใคร
คือในความฝันหนูฝันว่า ตัวเองนอนอยู่ที่บ้านต่างจังหวัดซึ่งในความจริงแล้วตัวเองนอนอยู่ที่ กทม.นะคะ บ้านหลังนี้ เป็นบ้านที่หนูรักมากและเป็นคนสุดท้ายที่นอนบ้านหลังนี้ก่อนที่จะกลายเป็นบ้านร้างจนถึงทุกวันนี้ แต่โดยความรู้สึกแล้วเราผูกพัน และรักบ้านหลังนี้มาก เมื่อมีอะไรที่มันไม่ดีเราจะฝันเห็นว่ามีอะไรเข้าไปอยู่ในบ้านตลอด แต่เราไม่สามารถห้ามเขาได้ เเต่เรารับรู้เสมอ ว่ามีอะไรมาอยู่เพิ่ม ซึ่งมันเซ้นส่วนตัว แต่เมื่อคืนหนูฝันเเปลกมาก ฝันว่าเขาเเบบมองและจ้องจะทำร้ายเราด้วยทั้งๆที่เราเป็นเจ้าของบ้าน เขายังไม่กลัว เขา เข้า-ออกบ้านได้อย่างสบายๆ ซึ่งเราก็รู้ดีเหมือนกัน เพราะบ้านเราเป็นบ้านร้าง แต่เราไม่อนุญาตให้ใครไปอยู่ได้ ในฝัน คือ เราตามไล่ผีตนนั้นก่อน โดยถามเเบบโหดว่า เป็นใคร เเล้วเขาก็ไม่ตอบ เราโมโหมาก ตอนเเรกมันอยู่ชั้น2 มันหนีลงบันไดมาชั้น1 เราก็ลงบันไดตามมันลงมาด้วย เเล้วก็ชี้หน้าถามมันอีก มันน่ากลัวมากนะคะทุกคน ตามีสีเดียวใส ตัวดำเหี่ยวๆเหมือนหมาหน้าย่นอ่ะ ใส่กางเกงสีน้ำตาล3 ส่วน เราชี้หน้าไม่พอน่ะ วิ่งกระโจนใส่เลยจ้า ด้วยความเป็นคนหวงบ้าน รักบ้านมาก ไม่เคยกลัวอะไรเลย ต้องการปกป้องบ้านให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เรากระโดนถีบผี มันก็ล่มลง เเล้วก็เอากระโปรงของตัวเองที่ไม่ใส่เเล้วคลุมหัวมัน สุดท้ายมันก็กลายเป็นพลังงานอะไรไม่รู้อยู่ใต้กระโปรงเรามีเเสง เเต่ ที่มาเล่าให้ฟัง เพราะว่า
สงสัยตัวเองว่าทำไม ชอบฝันว่าตัวเอง เป็นคนไม่เคยกลัวอะไรเลย ทั้งๆที่ชีวิตจริง เเถบไม่สู้อะไรเลย
อีกเรื่อง คือ ทำไมจิตเราต้องไปอยู่ที่บ้านตลอด เวลามีอะไรที่บ้านเกิดการเปลี่ยนแปลงและมีอะไรใหม่ ต้องมาทำให้เรารู้ตลอด คืองงใจ ซึ่งเรื่องนี้ อาจหมายถึงจิตที่ผูกติดกับวัตถุสิ่งของก็ได้
วันนี้ อาจใช่คำพูดเเทนตัวเองว่าเรา หรือ หนู เพราะไม่รู้ว่าคนที่มาตอบคำถามจะเป็นใครนะคะ
ขอคำตอบที่สามารถช่วยปรับความคิดให้ไม่ต้องงมงาย กับเรื่องพวกนี้มาก เพราะสุดท้ายสิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือ มนุษย์ด้วยกันเอง
ขอวิธีคิดจัดการ กับความฝัน ที่ไม่มีในความจริงหรือพิสูจน์ไม่ได้ ออกจากความฝันยังงัยเพราะที่จริงเราก็ไม่เคยคิดและเห็นอะไรเเบบนั้นอยู่เเล้วในชีวิตจริง เราสมควร ให้ความสำคัญกับความฝัน แบบนี้ กี่%
ขอสอบถามผู้รู้ เรื่องหลักเวรกรรม ทางครอบครัว
วันนี้ มีเรื่องสงสัยอยากจะมาถามผู้รู้นะคะ ว่าเราควรรู้สึกและจัดการกับสิ่งพวกนี้ได้ยังงัย
เข้าเรื่องเลยล่ะกัน
เมื่อคืน ฝันเห็นใครก็ไม่รู้ผู้ชาย ผิวดำเหี่ยว ไม่ใส่เสื้อ ใส่เเต่กางเกง ตาใสมีสีเดียว ใสจนออกเป็นสีฟ้า ใส่กางเกง 3 ส่วน หนูฝันว่าเขาแอบมองหนูอยู่ ซึ่งลักษณะของเขาไม่ใช่คน แต่ในความคิดตอนนั้นรู้สึกว่าเขาเป็นปอป แต่ไม่เเน่ใจว่าเป็นปอปของใคร
คือในความฝันหนูฝันว่า ตัวเองนอนอยู่ที่บ้านต่างจังหวัดซึ่งในความจริงแล้วตัวเองนอนอยู่ที่ กทม.นะคะ บ้านหลังนี้ เป็นบ้านที่หนูรักมากและเป็นคนสุดท้ายที่นอนบ้านหลังนี้ก่อนที่จะกลายเป็นบ้านร้างจนถึงทุกวันนี้ แต่โดยความรู้สึกแล้วเราผูกพัน และรักบ้านหลังนี้มาก เมื่อมีอะไรที่มันไม่ดีเราจะฝันเห็นว่ามีอะไรเข้าไปอยู่ในบ้านตลอด แต่เราไม่สามารถห้ามเขาได้ เเต่เรารับรู้เสมอ ว่ามีอะไรมาอยู่เพิ่ม ซึ่งมันเซ้นส่วนตัว แต่เมื่อคืนหนูฝันเเปลกมาก ฝันว่าเขาเเบบมองและจ้องจะทำร้ายเราด้วยทั้งๆที่เราเป็นเจ้าของบ้าน เขายังไม่กลัว เขา เข้า-ออกบ้านได้อย่างสบายๆ ซึ่งเราก็รู้ดีเหมือนกัน เพราะบ้านเราเป็นบ้านร้าง แต่เราไม่อนุญาตให้ใครไปอยู่ได้ ในฝัน คือ เราตามไล่ผีตนนั้นก่อน โดยถามเเบบโหดว่า เป็นใคร เเล้วเขาก็ไม่ตอบ เราโมโหมาก ตอนเเรกมันอยู่ชั้น2 มันหนีลงบันไดมาชั้น1 เราก็ลงบันไดตามมันลงมาด้วย เเล้วก็ชี้หน้าถามมันอีก มันน่ากลัวมากนะคะทุกคน ตามีสีเดียวใส ตัวดำเหี่ยวๆเหมือนหมาหน้าย่นอ่ะ ใส่กางเกงสีน้ำตาล3 ส่วน เราชี้หน้าไม่พอน่ะ วิ่งกระโจนใส่เลยจ้า ด้วยความเป็นคนหวงบ้าน รักบ้านมาก ไม่เคยกลัวอะไรเลย ต้องการปกป้องบ้านให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เรากระโดนถีบผี มันก็ล่มลง เเล้วก็เอากระโปรงของตัวเองที่ไม่ใส่เเล้วคลุมหัวมัน สุดท้ายมันก็กลายเป็นพลังงานอะไรไม่รู้อยู่ใต้กระโปรงเรามีเเสง เเต่ ที่มาเล่าให้ฟัง เพราะว่า
สงสัยตัวเองว่าทำไม ชอบฝันว่าตัวเอง เป็นคนไม่เคยกลัวอะไรเลย ทั้งๆที่ชีวิตจริง เเถบไม่สู้อะไรเลย
อีกเรื่อง คือ ทำไมจิตเราต้องไปอยู่ที่บ้านตลอด เวลามีอะไรที่บ้านเกิดการเปลี่ยนแปลงและมีอะไรใหม่ ต้องมาทำให้เรารู้ตลอด คืองงใจ ซึ่งเรื่องนี้ อาจหมายถึงจิตที่ผูกติดกับวัตถุสิ่งของก็ได้
วันนี้ อาจใช่คำพูดเเทนตัวเองว่าเรา หรือ หนู เพราะไม่รู้ว่าคนที่มาตอบคำถามจะเป็นใครนะคะ
ขอคำตอบที่สามารถช่วยปรับความคิดให้ไม่ต้องงมงาย กับเรื่องพวกนี้มาก เพราะสุดท้ายสิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือ มนุษย์ด้วยกันเอง
ขอวิธีคิดจัดการ กับความฝัน ที่ไม่มีในความจริงหรือพิสูจน์ไม่ได้ ออกจากความฝันยังงัยเพราะที่จริงเราก็ไม่เคยคิดและเห็นอะไรเเบบนั้นอยู่เเล้วในชีวิตจริง เราสมควร ให้ความสำคัญกับความฝัน แบบนี้ กี่%