(ไม่) แอบชอบ 2

หลังจากที่หยอดมุกจีบไปเนิ่นนาน นานจนจำไม่ได้ว่าเริ่มหยอดไปตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีมันคงถึงเวลาที่ควรหยุดจริงๆสักที ตอนแรกก็กะว่ารอเจอพี่เขาอีกสักรอบเพื่อความมั่นใจ ว่าเรารู้สึกกับพี่เขาน้อยลงหรือไม่ได้รู้สึกอะไรเลยแล้ว หรือเปล่า? หรือมันเป็นความรู้สึกที่เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่วันนี้มันดูชัดเจน ชัดเจนกว่าทุกวันที่คุยกับพี่เขา กับโพสต์ที่พี่เขาเพิ่งลงไป มันทำให้เราฉุกคิดขึ้นมาได้ ว่านี่มันนานเท่าไหร่แล้วนะ นานเท่าไหร่แล้วที่เราพยายามเข้าไปในชีวิตของใครสักคน แต่เขาดันพยายามผลักเราออกมา เรื่อยๆ.... เรื่อยๆ จนบางทีมันก็เริ่มท้อใจ ไม่รู้จะเสียใจหรือจะดีใจที่พี่เขาเจอคนที่ดี แต่ในฐานะน้องที่น่ารักของพี่เขา ก็คงต้องดีใจสินะ ดีใจที่มันเป็นแบบนี้ ดีใจที่เรื่องราวมันมาได้ไกลขนาดนี้ ต้องขอบคุณพี่เขาด้วยรึเปล่านะ ที่ทำให้เรารู้ว่าเราก็ยังมีความรู้สึกใจเต้นแรงกับใครสักคนอยู่ ก็คงทำได้แค่นั้น.. พอ ต้องพอสักที หยุดทุกอย่างแล้วกลับมายืนอยู่ในที่ๆ ควรจะอยู่ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายไปกว่านี้ เราต้องดึงตัวเองกลับ เอาตัวเองกลับคืนมา เพราะมันเป็นไปไม่ได้แล้ว มันเป็นไปไม่ได้ตั้งแต่แรก 'ถ้าหนูไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้ว หนูขอให้พี่โชคดี ขอให้พี่มีแต่ความสุข ฟังเพลงที่ชอบ อยู่กับคนที่พี่ชอบแล้วเขาก็ชอบพี่ ถ้าเกิดมีโอกาสได้เจอกันอีกสักครั้ง ก็แค่อยากเห็นพี่ยิ้มได้แล้วก็สบายดี...' เราขอให้ทุกอย่างมันราบรื่น ขอให้ตัวเองดีขึ้น เพื่อตัวของเราเอง