ว่าด้วยเรื่องของบุญคุณ

สวัสดีค่ะ เราตั้งกระทู้นี้เป็นกระทู้คำถามเพราะเมื่อวานเราทะเลาะกันพ่อหนักมาเรื่องบุญคุณของ 'คนงาน' ที่มาทำงานกับพ่อของเรา
ใครที่อ่านแล้วคิดว่าเราตรรกะป่วยกรุณาช่วยเตือนสติเราด้วยนะคะ ส่วนใครที่อ่านแล้วตั้งใจจะฉอดรบกวนช่วยอย่ากระทำการไม่เหมาะสมเลยนะคะ ถึงคุณจะพิมพ์ด้วยใจคิดแค่แวบเดียวแต่คนอ่านแบบเรามันเสียใจมากนะคะกับคำพูดของคุณ
เข้าเรื่องค่ะ
เมื่อวานเป็นวันเกิดของพี่ชายเรา คนที่บ้านที่อยากที่จะจัดงานเลี้ยงเล็กเป็นหมูกระทะหมูจุ่มชาบูทั่วไปโดยที่จะเลี้ยงคนงานของคุณพ่อและพี่ชายด้วย เรากับแม่พากันไปซื้อของเตรียมตั้งแต่เช้าเพื่อที่คุณพ่อเลิกงานมาจะได้ตั้งโต๊ะกินเลยทันที ด้วยความที่เราไม่ค่อยสนิทกับคนงานของคุณพ่อจัดมีการจัดแบ่งที่คุณพ่อและพี่ชายไปตั้งโต๊ะนั่งกินกับคนงานของตัวเองพากันกินเบียร์เปิดเพลงกันอย่างสนุกสนาน ส่วนเรากับแม่และน้องสาวอีกคนก็นั่งกินกันในบ้าน เวลาล่วงเลยไปจนถึงสี่ทุ่มคนงานของคุณพ่อกลับไปหมดแล้ว คุณพ่อเดินเข้าบ้านมาแล้วบอกกับเราว่า
"ออกไปเก็บของให้หน่อย" ในจังหวะนั้นเราก็พูดออกไปว่า "ไม่ได้กินด้วยไม่เก็บ ทำไมคนงานพ่อกินแล้วเก็บไม่ได้"
ใช่ค่ะ พอเราพูดจบคุณพ่อก็ระเบิดลงเลยทันที ในจังหวะที่เราพูดประโยคนั้นคือเราคิดจริงๆว่าอาหารเราก็ไปซื้อมาให้แล้ว หั่นผัก ทำน้ำซุป ไว้รอแล้วทำไมคนงานของคุณพ่อรวมไปจนถึงทั้งตัวพี่ชายเองทำไมถึงเก็บเองไม่ได้ กินเสร็จแยกย้ายกลับ เราทำทำเก็บ? แบบนี้รึเปล่าคะ
ช่วงที่คุณพ่อระเบิดลงนั้นมีหลายประโยคที่หยาบคายมากแต่เราจำได้ไม่หมดมีประมาณว่า
"ไม่ได้กินไม่เก็บ กูกับเขานี่แหละที่ทำงานเอาเงินมาให้คนอยู่บ้านแบบ"
"ควรรู้ไว้นะว่าเขามีบุญคุณกับที่เขามาช่วยกูทำงานเอาเงินมาเลี้ยงคนขี้เกียจแบบ"
ที่เราจำได้ก็คร่าวๆประมาณนี้ค่ะ
และประโยคนั้นก็ทำให้เราคิดอีกว่า คนงานของพ่อมีบุญคุณกับเรามากมายขนาดนั้นเลยเหรอ เขามาทำงานก็เพื่อแลกกับเงิน เขาไม่ได้มาทำงานเพื่อที่ต้องการเลี้ยงเราถึงจะพูดได้อย่างเต็มปากว่าคนงานก็แรงส่วนหนึ่งในการช่วยคุณพ่อของเราทำงานในแต่ล่ะโปรเจคที่ผ่านๆแต่เราก็ไม่คิดว่าเขาจะมีบุญคุณกับเรามากมายขนาดนั้นค่ะ
เหมือนกับว่ากระทู้นี่เป็นอีกกระทู้หนึ่งที่ต้องการคนที่ตอบคำถามอย่างจริงจังด้วยนะคะ เราอยากรู้ว่าที่เราคิดมันผิดมากมายขนาดไหนเราจะได้ปรับตัวทัน ถึงถ้าจะมีใครสักคนที่บอกว่าเราคิดถูกแต่ด้วยสังคมไทยที่บ่มเพาะให้ผู้เป็นพ่อเป็นใหญ่ที่สุดในบ้าน สุดท้ายแล้วเราก็เป็นคนผิดเองอยู่ดีค่ะ
//อีกสักประเด็นเพื่อมีคนเข้าใจผิดจุด เราไม่ได้ขี้เกียจนะคะ เราเรียนคณะนึงที่เรียนหนักทำโปรเจคหนักมากๆ ช่วงนี้คือช่วงปิดเทอมของเรา เกรดเฉลี่ยโดยรวมปัจจุบันของเราคือเกียรตินิยมอันดับสอง
เรารู้ค่ะว่าเวลาคนอยากด่า เขาจะอยากด่าบางสิ่งให้เรารู้สึกเจ็บปวดกับคำพูด การเห็นน้ำตาของเราคือชัยชนะสำหรับเขา สำหรับใครที่เป็นห่วงนะคะเราโอเคดี เรารู้สึกว่าเรายังมีสิ่งดีๆรออยู่ภายหน้า ใช้ชีวิตให้มีความสุขก็พอแล้วค่ะ