สวัสดีครับ วันนี้ผมจะมาชวนทุกคนคุยเรื่องจมูกกัน
เป็นเรื่องง่ายๆที่ เราทุกคนเห็นมันอยู่ทุกวันแต่ เราไม่เคยจะสังเกตุมัน
จุดเริ่มต้นของบทสนทนานี้ก็คือ
ทุกคนรู้ไหมครับ ว่าทุกครั้งที่คุณลืมตา คุณจะเห็นจมูกของคุณอยู่เสมอ
ตอนนี้คุณอาจจะพยายามมองให้ตรงไปข้างหน้าแล้วพยายามสังเกตุว่าคุณเห็นจมูกตัวเองอยู่รึเปล่า
แต่มีวิธีพิสูจน์ง่ายๆว่าสมองตัดมันออกจากภาพที่เราเห็นยังไง
คุณลองหลับตาข้างนึงแล้วลองกรอกตาไปมา
ถ้าคุณไม่ได้ทำตาเหล่ไปข้างบนแบบสุดๆแล้วหล่ะก็ คุณน่าจะเห็นจมูกตัวเองอยู่ตลอดเวลา
ที่เป็นเช่นนี้มีอยู่ด้วยกันสองเหตุผล
อย่างแรกก็คือ ตำแหน่งของจมูกที่ตาทั้งสองเห็นมันไม่เหมือนกัน และเมื่อสมองเอาภาพจากตาทั้งสองมาประมวลผล มันก็ตัดจมูกออกไปเพราะมันเป็นภาพที่ไม่สอดคล้องกัน
ปรากฎการณ์เดียวกันที่คุณสามารถลองทำได้ง่ายๆก็คือ ให้คุณลองเอามือข้างนึงมาไว้ใกล้ๆตาข้างใดข้างหนึ่ง ใกล้มากๆแต่ไม่ต้องปิดนะครับ
แล้วถ้าคุณลองมองไปรอบๆ คุณก็จะพบว่าคุณสามารถมองเห็นทุกสิ่งได้เหมือนปกติ และเห็นมือของคุณด้วยเหมือนกัน แม้มันจะไม่ค่อยชัด
อีกหนึ่งเหตุผลก็คือ จุดที่จมูกของเราอยู่เป็นจุดที่ไม่ใช่จุดโฟกัสของสายตาเรา ทำให้สมองเราสามารถตัดมันออกได้ง่ายขึ้นไปอีก
แต่ไม่ได้มีแค่นี้นะครับ นอกจากสิ่งที่ีคุณไม่เห็นแล้วยังมีอีกหลายสิ่งที่เราไม่ได้ยิน
หากคุณเข้าไปในห้องที่เงียบที่สุดในโลก นอกจากเสียงหัวใจเต้นแล้ว คุณจะสามารถได้ยินเสียงเสื้อของคุณสีกัน และเสียงเวลาคุณเอามือลูบผมอีกด้วย
ถ้าผมพูดถึงนิ้วโป้งเท้าข้างขวา คุณก็จะรู้สึกถึงมันทันที แม้ว่าในปกติคุณอาจจะไม่เคยคิดถึง หรือรู้สึกถึงมันเลยตอลดทั้งวัน
มีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เราลืมไปในชีวิตที่ยุ่งเหยิงของเรา เพราะสมองเล็กๆของเราไม่สามารถคิดถึงทุกสิ่งได้ตลอดเวลา
นั่นเป็นสิ่งที่ดีแล้ว เพราะหากเรามัวแต่มองจมูกของเรา คงมีคนตายโดยไม่จำเป็นอีกหลายคน
แต่บางครั้งเราก็อาจจะลืมสิ่งที่สำคัญบางสิ่งไป เพราะมันดูเหมือนจะไม่สำคัญ
จะมีสักกี่ช่วงเวลาในชีวิตเรา ที่เราจะรู้สึกหัวใจในอกเรา ทั้งๆที่มันไม่เคยหยุดทำงานเพื่อเราแม้แต่นาทีเดียว
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านนะครับ ถ้าใครมีความคิดเห็นอะไรก็มาแชร์กันได้นะครับ
ติดตามเกร็ดเรื่องเล็กๆน้อยๆต่างๆได้ที่
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้https://www.facebook.com/oxymorondiary/
เรื่องปกติที่เราเห็นอยู่ทุกวันแต่ไม่เคยสังเกตุ
เป็นเรื่องง่ายๆที่ เราทุกคนเห็นมันอยู่ทุกวันแต่ เราไม่เคยจะสังเกตุมัน
จุดเริ่มต้นของบทสนทนานี้ก็คือ
ทุกคนรู้ไหมครับ ว่าทุกครั้งที่คุณลืมตา คุณจะเห็นจมูกของคุณอยู่เสมอ
แต่มีวิธีพิสูจน์ง่ายๆว่าสมองตัดมันออกจากภาพที่เราเห็นยังไง
คุณลองหลับตาข้างนึงแล้วลองกรอกตาไปมา
ถ้าคุณไม่ได้ทำตาเหล่ไปข้างบนแบบสุดๆแล้วหล่ะก็ คุณน่าจะเห็นจมูกตัวเองอยู่ตลอดเวลา
ที่เป็นเช่นนี้มีอยู่ด้วยกันสองเหตุผล
อย่างแรกก็คือ ตำแหน่งของจมูกที่ตาทั้งสองเห็นมันไม่เหมือนกัน และเมื่อสมองเอาภาพจากตาทั้งสองมาประมวลผล มันก็ตัดจมูกออกไปเพราะมันเป็นภาพที่ไม่สอดคล้องกัน
ปรากฎการณ์เดียวกันที่คุณสามารถลองทำได้ง่ายๆก็คือ ให้คุณลองเอามือข้างนึงมาไว้ใกล้ๆตาข้างใดข้างหนึ่ง ใกล้มากๆแต่ไม่ต้องปิดนะครับ
แล้วถ้าคุณลองมองไปรอบๆ คุณก็จะพบว่าคุณสามารถมองเห็นทุกสิ่งได้เหมือนปกติ และเห็นมือของคุณด้วยเหมือนกัน แม้มันจะไม่ค่อยชัด
อีกหนึ่งเหตุผลก็คือ จุดที่จมูกของเราอยู่เป็นจุดที่ไม่ใช่จุดโฟกัสของสายตาเรา ทำให้สมองเราสามารถตัดมันออกได้ง่ายขึ้นไปอีก
แต่ไม่ได้มีแค่นี้นะครับ นอกจากสิ่งที่ีคุณไม่เห็นแล้วยังมีอีกหลายสิ่งที่เราไม่ได้ยิน
หากคุณเข้าไปในห้องที่เงียบที่สุดในโลก นอกจากเสียงหัวใจเต้นแล้ว คุณจะสามารถได้ยินเสียงเสื้อของคุณสีกัน และเสียงเวลาคุณเอามือลูบผมอีกด้วย
มีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เราลืมไปในชีวิตที่ยุ่งเหยิงของเรา เพราะสมองเล็กๆของเราไม่สามารถคิดถึงทุกสิ่งได้ตลอดเวลา
นั่นเป็นสิ่งที่ดีแล้ว เพราะหากเรามัวแต่มองจมูกของเรา คงมีคนตายโดยไม่จำเป็นอีกหลายคน
แต่บางครั้งเราก็อาจจะลืมสิ่งที่สำคัญบางสิ่งไป เพราะมันดูเหมือนจะไม่สำคัญ
จะมีสักกี่ช่วงเวลาในชีวิตเรา ที่เราจะรู้สึกหัวใจในอกเรา ทั้งๆที่มันไม่เคยหยุดทำงานเพื่อเราแม้แต่นาทีเดียว
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านนะครับ ถ้าใครมีความคิดเห็นอะไรก็มาแชร์กันได้นะครับ
ติดตามเกร็ดเรื่องเล็กๆน้อยๆต่างๆได้ที่
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้