ตอนนี้เป็นเด็ก จบ ม.6 ค่ะ 
อยากเรียนต่อ อยากทำงานที่ตัวเองอยากทำ ง่ายๆ ก็เลือกเอง
เราอยากเรียนต่อวิลัยยานยต์ แถวๆบางแคร์ ที่เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย มีเงินเดือน จ่ายค่าเทอมได้เอง แต่พ่อไม่ให้เราไป ใช้เหตุผลว่าเราจะไป "ผัว" เอาจริงๆ เสนอที่เรียนตรงไหนไปก็เหตุผลเดิม หาผัว กลัวไม่ได้ผัวรึไง คือเราโตพอที่จะแยกแยะอนาคตกับผู้ชายออก หลายคนบอกพ่อหางานให้ก็ไปทำกับพ่ออยูากับพ่อก่อน เคยไปอยู่ช่วงนึ่งค่ะ ทำงาน1เดือนช่วงปิดเทอม เงินเดือน12000 พ่อตกลงกับเราไว้ เรา7000 ให้พ่อ5000 พอสิ้นเดือน พ่อให้เรา2000 จาก12000 แกบอกไว้ตอนแรกทำงานเก็บเงินไว้เรียนต่อ 555 เราเจอแบบนี้ไป เราไม่อยากอยู่กับพ่อเลย ( ตอนนี้อยู่กับย่าที่ต่างจังหวัดค่ะ) มันเป็นสาเหตุหลักๆที่ไม่อยากไปอยู่ให้พ่อเอาเปรียบ เพื่อนเราก็แนะนำบอกไปเรียนสายอาชีพเหมือนพวกมันทำงานมีเงินมีที่เรียย มีเงินจ่ายค่าสมัครได้ก็ออกมาเลย อย่าไปกลัว ยืนได้ตัวเองได้ก็อย่าไปกลัว ใจฮึดสู้ขึ้นมาค่ะ แต่ก็กังวลผลที่จะตามมา ถ้าพ่อฉันโวยวายแจ้งความละ ประกาศเอาเรื่องที่ฉันหนีไป โยนความผิดให้คนอื่นละ ฉันก็ได้แต่คิดตรงนี้ แต่ก็อยากมีอนาคตมีที่เรียนเหมือนเพื่อน ฟังดูเหมือนคนตามเพื่อนนะ ตอนแรกตั้งเป้าหมายไว้ ทนก่อนเด้อ 20ปีค่อยเรียน ปีหน้าเองไม่นานหรอก แต่ปัญหาช่วงโควิดทำให้การสมัครเรียนอบรม ยืดเวลาไปถึงต้นเดือนกรกฎาคม เราก็แอบมีใจจะไปเรียน ถ้าเราหนีไป หนีไปยืนด้วยตัวเอง มันจะโอเคใหม ( ปรึกษาพี่แล้ว ไม่มีใครอยากไปขัดพ่อ มีแต่คนคิดว่าพ่อทำตัวใหญ่โต ใครจะมาเถียงไม่ได้ ชอบทำตัวเป็นเจ้าชีวิต )《-- ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้น เพื่อนฉันที่หนีพ่อแม่มันไป มีงานส่งเงินให้พ่อกะแม่มันใช้ช่วงโควิดเรียบร้อย😑😑
#รบกวนให้ข้อแนะนำด้วยนะคะ