ตอนนี้ผมทำงานยุไต้หวันครับผมมาทำงานกับแฟน
ได้3-4ปีแล้วครับอยู่ด้วยกันก็มีความสุขมาก
มีช่วงหนึ่งแฟนเล่นแต่เกมไม่สนใจอะไร
ไม่ค่อยใส่ใจกันเหมือนเมื่อก่อนคุยกันในเกมผมก็ไม่แปลกใจอะไรเพราะแค่ในเกมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เริ่มมีปัญหาดูโทรศัพท์ก็ไม่ได้ทำอะไรก็ผิดไล่แต่ผมออกจากห้องผมก็รู้แล้วว่าแฟนผมไม่เหมือนเดิมจนสุดท้ายเราต้องเลิกกันด้วยเหตุผลว่าเขาอยากอยู่คนเดียว
ทุกวันนี้ผมก็ยังคิดถึงเขาอยู่เพราะผมกับเขามีลูกด้วยกัน2คนหวังมาทำงานสร้างอนาคตด้วยกันแต่สุดท้ายเขาก็ทิ้งผมไว้กลางทางคนเดียวผมรักเขามากผมไม่รู้จะทำยังไงเพราะผมกับเขาทำงานยุโรงงานเดียวกันเห็นกันทุกวันสายตาที่เขามองผมเวลาที่เห็นผมเหมือนเขารังเกียจผมมากแต่สายตาที่ผมมองเขามันช่างต่างกันสะเหลือเกิน
เลิกกันกับแฟนแต่ลืมเขาไม่ได้
ได้3-4ปีแล้วครับอยู่ด้วยกันก็มีความสุขมาก
มีช่วงหนึ่งแฟนเล่นแต่เกมไม่สนใจอะไร
ไม่ค่อยใส่ใจกันเหมือนเมื่อก่อนคุยกันในเกมผมก็ไม่แปลกใจอะไรเพราะแค่ในเกมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เริ่มมีปัญหาดูโทรศัพท์ก็ไม่ได้ทำอะไรก็ผิดไล่แต่ผมออกจากห้องผมก็รู้แล้วว่าแฟนผมไม่เหมือนเดิมจนสุดท้ายเราต้องเลิกกันด้วยเหตุผลว่าเขาอยากอยู่คนเดียว
ทุกวันนี้ผมก็ยังคิดถึงเขาอยู่เพราะผมกับเขามีลูกด้วยกัน2คนหวังมาทำงานสร้างอนาคตด้วยกันแต่สุดท้ายเขาก็ทิ้งผมไว้กลางทางคนเดียวผมรักเขามากผมไม่รู้จะทำยังไงเพราะผมกับเขาทำงานยุโรงงานเดียวกันเห็นกันทุกวันสายตาที่เขามองผมเวลาที่เห็นผมเหมือนเขารังเกียจผมมากแต่สายตาที่ผมมองเขามันช่างต่างกันสะเหลือเกิน