การก้าวข้ามความท้าทายของคนเหงา

เห้อออ..ในที่สุดสิ่งที่ตั้งใจจะทำมาตั้งนานแต่ก็ยังไม่กล้าก็มาถึง..
นั่นก็คือการกินชาบูคนเดียว5555 เป็นอย่างสุดท้ายเลยที่คนอย่างผมอยากจะทำ กับเลเวลของคนโสดว่าถึงขั้นไหน (เหลือแค่ไปดูคอนเสิร์ตคนเดียวยังไม่เคย)

ในขณะที่ผมพิมพ์กระทู้นี้ ผมก็ยังอยู่ในร้านชาบูแห่งหนึ่ง กำลังรออาหารที่สั่งไปเมื่อกี้  และเสียงพูดคุยของคนที่ร่วมโต๊ะของโต๊ะอื่นกำลังดังอย่างสนุกสนาน เสียงช้อนส้อมและจานที่กระทบกันจากการตักอาหารและเสิร์ฟอาหารยังก้องอยู่ในหู พร้อมกับสายตาบางคู่จากโต๊ะบางโต๊ะที่มองมาที่ผมด้วยความสงสัยและหม่นๆ(หรือผมคิดไปเองกันนะ)

จากการที่มาทำอะไรแบบนี้ก็ตื่นเต้นดีนะ เหมือนวัดใจตัวเองยังไงก็ไม่รู้แหะ แต่ก็ดีใจที่ได้มากินชาบูคนเดียว เพราะเคยลองหลายครั้งแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้า5555

ผมไม่ได้เศร้าหรือผิดหวังอะไรหรอก ก็แค่คนเหงาๆคนนึง การกินข้าวคนเดียวนี่คือสบายมาก และก็ลืมไปแล้วว่าการกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างสนุกสนานแะเอร็ดอร่อยเป็นยังไงกันนะ

เพื่อนๆเคยท้าทายตัวเองอะไรกันมั้ยครับ ลองมาเล่ากันหน่อยย
ปล.วันนี้วันหยุดเหรอครับ ไม่เห็นมีคนใส่ชุดทำงานเลย พอดีผมทำธุรกิจส่วนตัว เลยไม่ค่อยได้หยุด555
ปล2.ไม่รู้จะแท็กห้องไหนครับ มั่วๆละกัน แหะๆ

ขอบคุณนะครับ ✌