ในปี 2004 ในเกาหลี มีเหตุการณ์ “ การรุมข่มขืนเด็กมัธยมหญิงอายุ 14 ปี จากผู้ชาย 44 คน นานถึง 1 ปี “ ( 밀양 지역 고교생의 여중생 집단 성폭행 사건 )
**********
**********
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
“ จองอึลซอน “ เกิดและเติบโตในอุลซาน
เธอเป็นพี่สาวคนโต ที่มีน้องชายและน้องสาวอย่างละหนึ่งคน อึลซอล อาศัยอยู่กับพ่อที่ติดเหล้าและเมาตลอดเวลา ส่วนแม่ทนการทุบตีจากพ่อไม่ไหว จึงขอหย่าและหนีไปอยู่ที่อื่น
พอแม่ไม่อยู่ อึลซอนจึงเป็นที่ระบายอารมณ์ของพ่อขี้เมาที่วันๆไม่ทำมาหากิน เธอต้องคอยดูแลน้องๆ และในบางครั้งก็ถูกพ่อขี้เมา ทำร้ายทุบตี โดยไม่สามารถหนีไปไหนได้
เธอไม่มีเพื่อน ไม่มีที่ไป ไม่มีใครให้คำปรึกษา จนกระทั่งได้รู้จักกับชายหนุ่มอายุ 18 ชื่อ
“ ปาร์ค อัม แจ “ เขาเรียนอยู่ที่ มิรยาง ปาร์คคอยพูดคุยให้คำปรึกษาเธอบ่อยๆ จนเธอรู้สึกชอบพอ
ทั้งคู่จึงนัดเจอกัน
***********
***********

(
ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
#ทั้งคู่นัดพบกันที่สวนสาธารณะ
แต่หลังจากเจอกัน ตอนที่เธอเผลอเขาก็ทำร้ายเธอด้วยการทุบเธอด้วยท่อนเหล็ก แล้วก็ลากเธอไปที่โรงแรมและก็ร่วมกับเพื่อนๆอีก 12 คนข่มขืนเธอ หลังจากนั้นชายอีกกลุ่มจำนวน 7 คนก็มาข่มขืนเธอต่อ
กลุ่มคนยังรุมกระทำเธอไม่หยุด พวกมันพาเธอไปข่มขืนต่อที่สนามเด็กเล่น ลานเทนนิสและที่อื่นๆ ทุกครั้งจะถูกกระทำโดยผู้ชายเป็นกลุ่มๆ เป็นสิบคน
นอกจากจะขมขื่นเธอ
พวกมันยังถ่ายรูปและอัดคลิปเก็บไว้ด้วย และข่มขู่เธอว่า ถ้าเธอแจ้งความหรือบอกใครมันจะประจานเธอลงอินเตอร์เน็ตให้รู้กันทั่วเกาหลี เธอจะต้องอับอายจนต้องฆ่าตัวตายแน่ๆ
**********
**********
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
เด็กหญิงอายุ 14 ทั้งหวาดกลัว และสิ้นหนทาง พวกนั้น ยังบังคับให้เธอหลอกพาลูกพี่ลูกน้องอายุ 16 และ น้องสาวแท้ๆ อายุ 13 ปี ของเธอมาให้พวกมันข่มขืนด้วย
เธอถูกเรียกตัวไปข่มขืนอย่างต่อเนื่องถึง 1 ปี ( ตั้งแต่ 14 จนถึง 15 ) เธอถูกข่มขืน ทุบตี ทำร้ายร่างกาย เหยียดหยาม ทำร้ายทางเพศ แต่ไม่สามารถบอกใครได้ และต้องทนทุกข์กับทุกสิ่งเพียงลำพัง จนสภาพจิตใจแตกสลายยับเยิน

(
ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
**********
**********
วันนึง เธอบังเอิญได้เจอกับป้าของเธอที่อยู่อีกเมือง ความอัดอั้นและความทุกข์ทรมานที่ได้รับอย่างหนักหนาระเบิดออกมา เธอเล่าทุกอย่างให้ป้าฟัง ป้าตัดสินใจนำเรื่องนี้ไปบอกแม่ของเธอ
แม่จึงพาเธอไปแจ้งความ
ตำรวจติดต่อผู้ต้องหาทั้ง 44 คน และบอกเรื่องนี้กับพวกนักข่าวและสื่อมวลชน เพียงไม่นานเรื่องของเธอก็หลาอยู่แทบจะทุกสำนักข่าว
เรื่องนี้ทำให้แม่ของเธอและเธอช๊อคมาก เพราะมันเป็นเรื่องน่าอับอายและแจ้งไปแล้วว่าต้องการทำคดีแบบเงียบที่สุด
แต่ตำรวจกลับบอกอย่างไม่ใส่ใจว่า
" แบบนี้แหละดีแล้ว นักข่าวจะได้ช่วยกดดันคนร้ายอีกทาง "
ไม่นานคลิปโดนข่มขืน และรูปของเธอพร้อมประวัติส่วนตัวต่างๆ ก็ถูกมือมืดปล่อยสู่อินเทอร์เน็ตเช่นกัน
*********
*********
อาจเป็นเพราะเธอไร้สถานะทางสังคม
จึงไม่มีใครสนใจจะเหลียวแล หรือคิดอยากช่วยเหลือแบบจริงจัง ซ้ำกระบวนการสอบสวนจากพวกตำรวจก็ #
เต็มไปด้วยความน่าเกลียดน่าชัง เธอถูกถามถึงเหตุการณ์ซ้ำๆ จากตำรวจหลายคนด้วยสายตาและน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม
“ ก็เธอไปให้ท่าคนพวกนั้นก่อนหรือเปล่าหล่ะ “
#ความรู้สึกของเธอเหมือนการถูกข่มขืนซ้ำอีกครั้ง
มีการให้ชี้ตัวผู้ร้ายทีละคน โดยให้คนร้ายยืนเรียงหน้ากระดานและให้เธอเดินไปชี้ ตัวต่อตัวโดยไม่มีอะไรกั้น
การสอบสวนแต่ละครั้งใช้เวลายาวนานถึง 7 - 8 ชั่วโมง สำหรับการให้เธอเล่าเรื่องราวซ้ำๆ เป็นฉากๆ
เธอถูกผู้ปกครองของพวกผู้ชายเหล่านั้น พากันชี้หน้าข่มขู่ด่าทอ และจะเข้ามาทำร้าย ขว้างปารองเท้าและข้าวของใส่
“ นังเด็กส่ำส่อน “
“ แกมันเป็นขยะ ตายไปซ่ะ !! “
“ นังเด็กสารเลว แกมันใจง่ายเอง อย่ามาใส่ร้ายลูกชายชั้น !! “
ตำรวจก็เพียงแค่ห้ามปรามตามประสา แต่ไม่ลงโทษหรือตำหนิกลุ่มคนพวกนั้นแต่อย่างใด
**********
**********
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
“ ฉันเป็นเหยื่อ ฉันไม่ใช่ผู้ร้าย “
“ หยุดทำเหมือนกับว่า ฉันเป็นคนผิดเสียที “
สภาพจิตใจอึลซอลย่ำแย่ร้ายแรง เธอถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ จนมีอาการซึมเศร้าขั้นรุนแรงทำให้เธอพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง จนต้องถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาอาการในโรงพยาบาลจิตเวช
“ ฉันอยากกระโดดลงไปให้รถไฟทับ ถ้าตายไปซ่ะทุกอย่างก็คงจบ “
ผู้ปกครองของพวกนั้นพยายามตามหาเธอและยื่นข้อเสนอต่างๆ เพื่อให้เธอยินยอม แต่แม่ของเธอยืนกรานจะเอาเรื่องทุกคนให้ถึงที่สุด
แต่ทุกคนก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่าพ่อขี้เมาที่ไม่เคยสนใจใยดีเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอ ได้แอบไปเซ็นสัญญาถอนฟ้องและรับเงินจากฝ่ายผู้ต้องหารวม 50 ล้านวอน
**********
**********
#ข้อตกลงมีผลกระทบต่อคดีเป็นอย่างมาก
เธอเสียใจที่พ่อทำแบบนี้ แต่ก็สายเกินไปที่จะแก้ไข เธอจึงหนีไปอยู่กับแม่และตัดขาดกับพ่อ ไม่นานจากนั้น พ่อก็เสียชีวิตเพราะกินเหล้าหนักเกินไป
แม่ของเธอพาเธอตระเวนหาทนายและผู้ช่วยเหลือเพื่อจะดำเนินการเรื่องคดีต่อ
อึลซอนย้ายที่เรียนใหม่ แต่ทันทีที่เธอย้ายมา ผู้ปกครองของเด็กพวกนั้นก็ตามมาที่โรงเรียนและประกาศให้ทุกคนรับรู้เรื่องของเธอ #ทำให้เธออับอายและถูกมองด้วยสายตาแปลกๆตลอดเวลา ไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนหรือยุ่งเกี่ยวกับเธอ รวมถึงถูกกลั่นแกล้งและพูดถึงเรื่องนั้น
ราวกับคนที่ทำผิดคือเธอ
เธอต้องย้าย ย้าย และย้ายหนีไม่รู้กี่ครั้งกี่หน
ชีวิตเธอค่อยๆ พังลง มันไม่เคยเหมือนเดิมจากเหตุการณ์นั้น สภาพจิตใจไม่เคยดีขึ้น ความทุกข์ทรมาน ความหวาดกลัว และฝันร้ายยังเกิดขึ้นทุกค่ำคืนแม้จะผ่านไปนานแค่ไหน
**********
**********
#ส่วนผู้ต้องหา 44 คน
- 10 คนถูกดำเนินคดีโดยการให้คุมความประพฤติ
-
13 คนถูกปล่อยตัวเฉยๆอย่างนั้น ( คาดว่าคงเส้นใหญ่ #เดาเอานะ )
- ที่เหลือ ถูกส่งตัวไปทำกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์
#เรื่องก็จบแค่นี้
ตอนนี้ผู้ต้องหา ก็ใช้ชีวิตปกติ ไม่มีการเปิดเผยชื่อ หน้าตา หรืออะไรทั้งนั้น
ส่วน อึลซอน
ตอนนี้เธออายุ 30 ปีแล้ว ยังคงใช้ชีวิตแบบเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลจิตเวช และเป็นโรคหวาดระแวงและกลัวสังคม จนบางครั้งไม่สามารถใช้ชีวิตปกติได้
แต่ตอนที่อาการไม่กำเริบเธอก็พยายามสู้ชีวิต และมีชีวิตอยู่แบบคนปกติให้ได้อยู่นะ
**********
**********
เรื่องนี้ถูกเอาไปดัดแปลงทำหนัง ชื่อ “ Han Gong Ju “ ( ในหนังจะมีส่วนที่เป็นเรื่องจริง และส่วนที่ดัดแปลงเพิ่มมาด้วยนะ )
อันนี้ตัวอย่างหนัง
ที่มาข่าว :: http://www.sisajournal.com/
https://ko.wikipedia.org/wiki/
" ฝันร้ายของ อึลซอน " เธอถูกล่วงละเมิดจากเหล่าผู้ชายถึง 44 คน
**********
**********
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
“ จองอึลซอน “ เกิดและเติบโตในอุลซาน
เธอเป็นพี่สาวคนโต ที่มีน้องชายและน้องสาวอย่างละหนึ่งคน อึลซอล อาศัยอยู่กับพ่อที่ติดเหล้าและเมาตลอดเวลา ส่วนแม่ทนการทุบตีจากพ่อไม่ไหว จึงขอหย่าและหนีไปอยู่ที่อื่น
พอแม่ไม่อยู่ อึลซอนจึงเป็นที่ระบายอารมณ์ของพ่อขี้เมาที่วันๆไม่ทำมาหากิน เธอต้องคอยดูแลน้องๆ และในบางครั้งก็ถูกพ่อขี้เมา ทำร้ายทุบตี โดยไม่สามารถหนีไปไหนได้
เธอไม่มีเพื่อน ไม่มีที่ไป ไม่มีใครให้คำปรึกษา จนกระทั่งได้รู้จักกับชายหนุ่มอายุ 18 ชื่อ “ ปาร์ค อัม แจ “ เขาเรียนอยู่ที่ มิรยาง ปาร์คคอยพูดคุยให้คำปรึกษาเธอบ่อยๆ จนเธอรู้สึกชอบพอ ทั้งคู่จึงนัดเจอกัน
***********
***********
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
#ทั้งคู่นัดพบกันที่สวนสาธารณะ
แต่หลังจากเจอกัน ตอนที่เธอเผลอเขาก็ทำร้ายเธอด้วยการทุบเธอด้วยท่อนเหล็ก แล้วก็ลากเธอไปที่โรงแรมและก็ร่วมกับเพื่อนๆอีก 12 คนข่มขืนเธอ หลังจากนั้นชายอีกกลุ่มจำนวน 7 คนก็มาข่มขืนเธอต่อ
กลุ่มคนยังรุมกระทำเธอไม่หยุด พวกมันพาเธอไปข่มขืนต่อที่สนามเด็กเล่น ลานเทนนิสและที่อื่นๆ ทุกครั้งจะถูกกระทำโดยผู้ชายเป็นกลุ่มๆ เป็นสิบคน
นอกจากจะขมขื่นเธอ พวกมันยังถ่ายรูปและอัดคลิปเก็บไว้ด้วย และข่มขู่เธอว่า ถ้าเธอแจ้งความหรือบอกใครมันจะประจานเธอลงอินเตอร์เน็ตให้รู้กันทั่วเกาหลี เธอจะต้องอับอายจนต้องฆ่าตัวตายแน่ๆ
**********
**********
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
เด็กหญิงอายุ 14 ทั้งหวาดกลัว และสิ้นหนทาง พวกนั้น ยังบังคับให้เธอหลอกพาลูกพี่ลูกน้องอายุ 16 และ น้องสาวแท้ๆ อายุ 13 ปี ของเธอมาให้พวกมันข่มขืนด้วย
เธอถูกเรียกตัวไปข่มขืนอย่างต่อเนื่องถึง 1 ปี ( ตั้งแต่ 14 จนถึง 15 ) เธอถูกข่มขืน ทุบตี ทำร้ายร่างกาย เหยียดหยาม ทำร้ายทางเพศ แต่ไม่สามารถบอกใครได้ และต้องทนทุกข์กับทุกสิ่งเพียงลำพัง จนสภาพจิตใจแตกสลายยับเยิน
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
**********
**********
วันนึง เธอบังเอิญได้เจอกับป้าของเธอที่อยู่อีกเมือง ความอัดอั้นและความทุกข์ทรมานที่ได้รับอย่างหนักหนาระเบิดออกมา เธอเล่าทุกอย่างให้ป้าฟัง ป้าตัดสินใจนำเรื่องนี้ไปบอกแม่ของเธอ แม่จึงพาเธอไปแจ้งความ
ตำรวจติดต่อผู้ต้องหาทั้ง 44 คน และบอกเรื่องนี้กับพวกนักข่าวและสื่อมวลชน เพียงไม่นานเรื่องของเธอก็หลาอยู่แทบจะทุกสำนักข่าว
เรื่องนี้ทำให้แม่ของเธอและเธอช๊อคมาก เพราะมันเป็นเรื่องน่าอับอายและแจ้งไปแล้วว่าต้องการทำคดีแบบเงียบที่สุด
แต่ตำรวจกลับบอกอย่างไม่ใส่ใจว่า " แบบนี้แหละดีแล้ว นักข่าวจะได้ช่วยกดดันคนร้ายอีกทาง "
ไม่นานคลิปโดนข่มขืน และรูปของเธอพร้อมประวัติส่วนตัวต่างๆ ก็ถูกมือมืดปล่อยสู่อินเทอร์เน็ตเช่นกัน
*********
*********
อาจเป็นเพราะเธอไร้สถานะทางสังคม
จึงไม่มีใครสนใจจะเหลียวแล หรือคิดอยากช่วยเหลือแบบจริงจัง ซ้ำกระบวนการสอบสวนจากพวกตำรวจก็ #เต็มไปด้วยความน่าเกลียดน่าชัง เธอถูกถามถึงเหตุการณ์ซ้ำๆ จากตำรวจหลายคนด้วยสายตาและน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม “ ก็เธอไปให้ท่าคนพวกนั้นก่อนหรือเปล่าหล่ะ “
#ความรู้สึกของเธอเหมือนการถูกข่มขืนซ้ำอีกครั้ง
มีการให้ชี้ตัวผู้ร้ายทีละคน โดยให้คนร้ายยืนเรียงหน้ากระดานและให้เธอเดินไปชี้ ตัวต่อตัวโดยไม่มีอะไรกั้น
การสอบสวนแต่ละครั้งใช้เวลายาวนานถึง 7 - 8 ชั่วโมง สำหรับการให้เธอเล่าเรื่องราวซ้ำๆ เป็นฉากๆ
เธอถูกผู้ปกครองของพวกผู้ชายเหล่านั้น พากันชี้หน้าข่มขู่ด่าทอ และจะเข้ามาทำร้าย ขว้างปารองเท้าและข้าวของใส่
“ นังเด็กส่ำส่อน “
“ แกมันเป็นขยะ ตายไปซ่ะ !! “
“ นังเด็กสารเลว แกมันใจง่ายเอง อย่ามาใส่ร้ายลูกชายชั้น !! “
ตำรวจก็เพียงแค่ห้ามปรามตามประสา แต่ไม่ลงโทษหรือตำหนิกลุ่มคนพวกนั้นแต่อย่างใด
**********
**********
( ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง “ Han Gong Ju “ ซึ่งดัดแปลงมาจากเหตการณ์ที่เกิดขึ้นจริง )
“ ฉันเป็นเหยื่อ ฉันไม่ใช่ผู้ร้าย “
“ หยุดทำเหมือนกับว่า ฉันเป็นคนผิดเสียที “
สภาพจิตใจอึลซอลย่ำแย่ร้ายแรง เธอถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ จนมีอาการซึมเศร้าขั้นรุนแรงทำให้เธอพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง จนต้องถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาอาการในโรงพยาบาลจิตเวช
“ ฉันอยากกระโดดลงไปให้รถไฟทับ ถ้าตายไปซ่ะทุกอย่างก็คงจบ “
ผู้ปกครองของพวกนั้นพยายามตามหาเธอและยื่นข้อเสนอต่างๆ เพื่อให้เธอยินยอม แต่แม่ของเธอยืนกรานจะเอาเรื่องทุกคนให้ถึงที่สุด
แต่ทุกคนก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่าพ่อขี้เมาที่ไม่เคยสนใจใยดีเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอ ได้แอบไปเซ็นสัญญาถอนฟ้องและรับเงินจากฝ่ายผู้ต้องหารวม 50 ล้านวอน
**********
**********
#ข้อตกลงมีผลกระทบต่อคดีเป็นอย่างมาก
เธอเสียใจที่พ่อทำแบบนี้ แต่ก็สายเกินไปที่จะแก้ไข เธอจึงหนีไปอยู่กับแม่และตัดขาดกับพ่อ ไม่นานจากนั้น พ่อก็เสียชีวิตเพราะกินเหล้าหนักเกินไป
แม่ของเธอพาเธอตระเวนหาทนายและผู้ช่วยเหลือเพื่อจะดำเนินการเรื่องคดีต่อ
อึลซอนย้ายที่เรียนใหม่ แต่ทันทีที่เธอย้ายมา ผู้ปกครองของเด็กพวกนั้นก็ตามมาที่โรงเรียนและประกาศให้ทุกคนรับรู้เรื่องของเธอ #ทำให้เธออับอายและถูกมองด้วยสายตาแปลกๆตลอดเวลา ไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนหรือยุ่งเกี่ยวกับเธอ รวมถึงถูกกลั่นแกล้งและพูดถึงเรื่องนั้น ราวกับคนที่ทำผิดคือเธอ
เธอต้องย้าย ย้าย และย้ายหนีไม่รู้กี่ครั้งกี่หน ชีวิตเธอค่อยๆ พังลง มันไม่เคยเหมือนเดิมจากเหตุการณ์นั้น สภาพจิตใจไม่เคยดีขึ้น ความทุกข์ทรมาน ความหวาดกลัว และฝันร้ายยังเกิดขึ้นทุกค่ำคืนแม้จะผ่านไปนานแค่ไหน
**********
**********
#ส่วนผู้ต้องหา 44 คน
- 10 คนถูกดำเนินคดีโดยการให้คุมความประพฤติ
- 13 คนถูกปล่อยตัวเฉยๆอย่างนั้น ( คาดว่าคงเส้นใหญ่ #เดาเอานะ )
- ที่เหลือ ถูกส่งตัวไปทำกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์
#เรื่องก็จบแค่นี้
ตอนนี้ผู้ต้องหา ก็ใช้ชีวิตปกติ ไม่มีการเปิดเผยชื่อ หน้าตา หรืออะไรทั้งนั้น
ส่วน อึลซอน ตอนนี้เธออายุ 30 ปีแล้ว ยังคงใช้ชีวิตแบบเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลจิตเวช และเป็นโรคหวาดระแวงและกลัวสังคม จนบางครั้งไม่สามารถใช้ชีวิตปกติได้
แต่ตอนที่อาการไม่กำเริบเธอก็พยายามสู้ชีวิต และมีชีวิตอยู่แบบคนปกติให้ได้อยู่นะ
**********
**********
เรื่องนี้ถูกเอาไปดัดแปลงทำหนัง ชื่อ “ Han Gong Ju “ ( ในหนังจะมีส่วนที่เป็นเรื่องจริง และส่วนที่ดัดแปลงเพิ่มมาด้วยนะ )
อันนี้ตัวอย่างหนัง
ที่มาข่าว :: http://www.sisajournal.com/
https://ko.wikipedia.org/wiki/