เราคิดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาก่อนจะถึงจุดนี้เราพยายามเต็มที่ตลอด เรายอมตลอด เราพยามเข้าใจ ทุกๆเรื่อง เราพยามไม่เป็นไรและก็โอเคกับทุกอย่างจนเรากลายเป็นคนมีกรอบ กลายเป็นว่าสิ่งที่เราพยามทำให้คือสิ่งที่เราต้องรับได้อยู่ตลอด เรากลายเป็นเราที่ผิดเองที่ในบางครั้งอยู่ๆเราก็ไม่เข้าใจขึ้นมา อยู่ๆก็เหมือนเราเอาเป็นข้ออ้างขึ้นมาทั้งๆที่เราไม่เคยพูด แต่ไม่ใช่ว่าเราไม่เป็น และยิ่งเราทำเป็นโอเคเท่าไหร่ เราก็ไม่เคยได้รับการเปลี่ยนแปลงจากจุดๆนั้นของเธอเลย มันกลายเป็นว่าเราบังคับตัวเองเพื่อเธอมาตลอด เธอดีนะ ดีในจุดของเธอที่เธอทำได้ แต่กับเราที่ผ่านมาเราทำให้เธอได้ทุกอย่าง
แล้วความรู้สึกเราละ ใครตอบได้บ้าง...
ควรmoveonหรืออยู่ต่อ