คือเรื่องมีอยู่ว่าผมไปเจอ ผญ. คนหนึ่งในแอพ LM(ชื่อย่อ) แล้วก็ได้มีการคุยถูกใจกันอย่างนู้นอย่างนี้ จึงมีการแอดไลน์แล้วคุยกันต่อ แต่นิสัยของผมคือชอบใจง่ายคุยกับใครก็ให้ใจเขาไปไม่เคยเผื่อไว้กับตัวเอง และในเวลาไม่ถึงอาทิตย์ใช่ครับผมรักเขาไปแล้วตลอดเวลาที่คุยกันเรามักจะหัวเราะมีความสุขหรือแกล้งกันในสายหรือในเกมใช่ครับมันไร้สาระแต่ผมไม่เคยลืมหน้าที่เพราะพอถึงเวลาผมก็ตื่นไปขายของคุยกันก็แค่พอรู้ว่าทำอะไรยังไง เขาไม่เคยบ่นผมสักคำ แต่จุดเปลี่ยนมีอยู่แค่ว่า..เขาเริ่มอยากเห็นหน้าผมแล้วผมส่งให้ดู แล้วในวันนั้นเลยอยู่ๆเขาบอกว่ามีแฟนอยู่แล้วทั้งๆที่ผ่านมาก็ถามตลอดว่ามีแฟนไหมเขาก็ตอบไม่ เลยสงสัยหน้าตาคงมีผลนั้นแหละ ตอนนี้ก็ผ่านมาไม่นาน 3-4 วันแต่ทำไมในแต่ละวันมันถึงเหมือนเป็นปีกว่าจะผ่านแต่ละนาทีมันนานมากๆเหมือนเป็นชั่วโมง ก่อนหน้านี้ผมเป็นโรคซึมเศร้าอยู่ต้องคอยกินยาระงับประสาทละมันเริ่มหายไปจนไม่รู้สึกยิ้มออกเหมือนคนปกติจนมาพบกับเธอคนนั้นมันยิ่งมีความสุข แต่ตอนนี้ผมเริ่มซึม ปวดอกทุกครั้งที่นึกแล้วมันก็นึกตลอดเวลานี้สิ ทรมานมากครับแต่ทำอะไรไม่ได้ โรคนี้น่ากลัวครับใครไม่เป็นคงไม่รู้ รอบๆตัวผมมันเงียบไปหมด นั่งมองแต่สิ่งเดิมๆอย่างเล็บตัวเอง คิดแต่เรื่องเดิมๆไปมา จนล่าสุดผมเริ่มมีเลือดกำเดาไหล ไม่รู้ว่าเกิดจากนอนไม่พอรึเปล่าเพราะนอนไม่ค่อยหลับยาก็ไม่มี 
ผมอยากจะลบเธอแต่ยิ่งพยายามมันกลับกันกลายเป็นยิ่งจำ เคยคิดจะฆ่าตัวตายครับแต่มันยังนึกถึงคนรอบตัวเลยคิดว่าชีวิตเรามันไม่มีแค่นี้หรอกยังไงก็ต้องสู้ ทั้งนี้ผมแค่อยากจะระบายครับไม่มีอะไรนอกเหนือจากนั้น ใครอยากคอมเม้นแนะนำหรืออะไรผมขอแบบสุภาพนะครับสภาพจิตใจยังไม่แข็งพอที่จะรับคำด่าในตอนนี้ ขอบคุณครับที่อ่านมาจนจบ...🙂