คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนแรกพ่อกับแม่ไม่ให้คบกันแต่เราดื้อไม่ฟัง พ่อกับแม่บอกกับเราว่าห้ามติดต่อกันเด็ดขาด
แต่เราพยายามติดต่อเขาเอง แต่แฟนไม่พยายามที่จะติดต่อมาเลย
คำพูดรึชวนคุยแฟนก็ไม่คิดที่จะ ชวนคุยบ้างเลย ตอนที่ร้องไห้มากๆพ่อแม่สงสารก็เลยให้คบกันต่อ
จนวันวิทยาศาสตร์ เราเห็นการเปลี่ยนแปลงของแฟนก็ไปเปิดเเชทดูว่าเขาแอบมีใครรึเปล่า แต่สรุปก็มีจริงๆ เราคิดที่จะวิ่งไปให้รถชนแต่เราพยายามคุมสติและดึงกลับมาได้
เขามาง้อเรา ซึ่งเราก็ให้อภัยตลอดทุกครั้งที่เขาแอบนอกใจ
จนมีเพื่อนมาบอกว่าแฟนเราแอบไปสมัครเฟซใหม่ แล้วเราก็ไปถามว่าจริงรึเปล่าเขาก็เอาข้ออ้างมาตลอดว่า "ไม่ได้สมัคร ของพี่ชาย " เขาก็บอกว่ารักเราอยู่ ไม่อยากเลิกแต่การกระทำมันไม่ใช่
ตัวเราเริ่มไม่ไหวมันเจ็บจนชินชา มันเริ่มเป็นความเคยชิน เราทะเลาะกันบ่อยขึ้นทุกวันๆ
เรามารู้ความจริงว่า เพื่อนเรากับแฟนเราแอบคบกันตั้งแต่นานแล้ว
เราก็ให้อภัยตลอดเพราะรักมากมั้ง
แฟนสัญญาว่าจะไม่ยุ่งอีก เขาก็แอบยุ่งกัน เราไม่ไหวแล้วได้โปรดช่วยที
จนเรา อยากรู้ว่าที่ผ่านมารักกันจริงบ้างไหม ซึ่งตอนนี้เลิกกันแล้วนะคะ
อยากรู้ว่าที่ผ่านมารักจริงหรือโกหก
แต่เราพยายามติดต่อเขาเอง แต่แฟนไม่พยายามที่จะติดต่อมาเลย
คำพูดรึชวนคุยแฟนก็ไม่คิดที่จะ ชวนคุยบ้างเลย ตอนที่ร้องไห้มากๆพ่อแม่สงสารก็เลยให้คบกันต่อ
จนวันวิทยาศาสตร์ เราเห็นการเปลี่ยนแปลงของแฟนก็ไปเปิดเเชทดูว่าเขาแอบมีใครรึเปล่า แต่สรุปก็มีจริงๆ เราคิดที่จะวิ่งไปให้รถชนแต่เราพยายามคุมสติและดึงกลับมาได้
เขามาง้อเรา ซึ่งเราก็ให้อภัยตลอดทุกครั้งที่เขาแอบนอกใจ
จนมีเพื่อนมาบอกว่าแฟนเราแอบไปสมัครเฟซใหม่ แล้วเราก็ไปถามว่าจริงรึเปล่าเขาก็เอาข้ออ้างมาตลอดว่า "ไม่ได้สมัคร ของพี่ชาย " เขาก็บอกว่ารักเราอยู่ ไม่อยากเลิกแต่การกระทำมันไม่ใช่
ตัวเราเริ่มไม่ไหวมันเจ็บจนชินชา มันเริ่มเป็นความเคยชิน เราทะเลาะกันบ่อยขึ้นทุกวันๆ
เรามารู้ความจริงว่า เพื่อนเรากับแฟนเราแอบคบกันตั้งแต่นานแล้ว
เราก็ให้อภัยตลอดเพราะรักมากมั้ง
แฟนสัญญาว่าจะไม่ยุ่งอีก เขาก็แอบยุ่งกัน เราไม่ไหวแล้วได้โปรดช่วยที
จนเรา อยากรู้ว่าที่ผ่านมารักกันจริงบ้างไหม ซึ่งตอนนี้เลิกกันแล้วนะคะ