รู้สึกว่ายิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองค่อยๆหายไปจากสังคมเพื่อนค่ะ เราควรจะทำยังไงดีคะ?

เราเป็นคนที่ค่อนข้างเก็บตัวค่ะ แต่เราจะเฮฮาเสมอเมื่ออยู่ที่โรงเรียน และค่อนข้างมีเพื่อนที่สนิทใจด้วยน้อย กลุ่มเพื่อนที่เคยมีตอนช่วงอยู่โรงเรียนเก่าที่สนิทกันก็ยังติดต่อกันอยู่แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันเพราะเรากลัวว่าจะเป็นการทักไปกวนรึเปล่า ในช่วงที่เราทักไปเพื่อนอาจจะไม่ว่างคุย เวลาที่เขาชวนกันไปเที่ยวช่วงวันหยุดบางวันที่ว่างเราก็ไม่ค่อยได้ไปด้วย ยิ่งช่วงหลังๆมานี้เราไม่ได้ออกไปไหนด้วยเลยค่ะ เรารู้สึกเสียใจและเสียดายที่ไม่ได้ใช้เวลาด้วย เพราะเป็นคนเดียวที่แยกมาเรียนไกลจากเพื่อนๆ ทำให้เวลาว่างไม่ตรงกัน ความเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่างมันก็เกิดขึ้น เรารู้สึกว่านานวันมันยิ่งรู้สึกห่างเหินค่ะ เพราะพวกเขาก็ยังคุยกันภายในกลุ่มอย่างสม่ำเสมอและลงสตอรี่บ่อยๆ เพียงแต่หนึ่งในนั้นไม่มีเราค่ะ จะมีเรื่องให้ทักมาคุยกันก็มีแต่เรื่องเกี่ยวกับงานที่โรงเรียนที่เขาอยากให้เราช่วยดูให้ ไม่ก็ขอคำปรึกษาเรื่องงานที่เขาทำอยู่ จะได้คุยเล่นกันบ้างนิดหน่อยก็หลังจากคุยเรื่องงานเสร็จแล้ว 

ที่โรงเรียนใหม่เราก็มีเพื่อนกลุ่มใหม่เหมือนกันที่นี่ แต่ก็เหมือนเดิมค่ะ ช่วงปิดเทอมหรือไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนก็จะไม่ได้คุยกัน เหมือนต่างคนต่างก็มีกลุ่มเพื่อนเฉพาะของตัวเองแยกย่อยไปอีก เขาจะคุยก็ต่อเมื่อมีเรื่องหรือหัวข้อที่น่าสนใจร่วมกันเท่านั้น หลังจากนั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วก็จะไม่ได้คุยอะไรกันอีก

เมื่อก่อนเราไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องนี้ค่ะ เราเข้าใจว่าคนเราแต่ละคนมีเวลาว่างไม่เหมือนกัน ไม่มีใครมาว่างนั่งคุยกับคนอื่นบ่อยๆนักหรอก แต่ละคนก็มีสิ่งที่ต้องทำ แต่มาช่วงนี้จากเพื่อนที่เคยคุยด้วยกันก็ค่อยๆหายไปทีละคน เราเลยค่อนข้างรู้สึกเคว้งคว้างค่ะ แล้วก็เริ่มกลับมาคิดกับตัวเองว่า หรือที่เราไม่มีใครคุยหรือติดต่อด้วยเลยอาจจะเป็นเพราะเราน่ารำคาญรึเปล่า? หรือเพราะการพูดคุยกับเรามันน่าเบื่อ ไม่มีเรื่องสนุกๆมาคุยกัน? หรือเพราะเราเข้าสังคมผิดวิธี ไม่รู้จะเริ่มสนทนายังไง ไม่รู้ว่าทำตัวแบบไหนถึงจะพอดีหรือดีพอ หรือว่าจริงๆแล้วเพื่อนที่เราคิดว่าสนิทเขาไม่ได้คิดแบบเดียวกับเรางั้นหรอคะ?