ทุกวันนี้ผมค่อนข้างอึดอัดกับที่บ้านครับ คืออยู่กับพ่อแม่ อายุท่านก็เยอะอยู่ ใกล้ๆ จะ 70 แล้ว
ปัญหาคือผมรู้สึกว่าเค้ากลัวโควิดมากเกินไป มากกว่าที่ควรจะเป็น คือผมเข้าใจนะว่ายิ่งเป็นคนมีอายุยิ่งต้องระวัง
แต่การที่ผมอยู่บ้านเดียวกัน มันเลยทำให้ผมเหมือนโดนเค้าห้ามไปเที่ยวห้ามไปไหนมาไหน นอกจากไปทำงาน เพราะกลัวจะไปติดโควิดแล้วมาแพร่เชื้อให้พวกเค้าที่บ้าน
ในขณะที่ช่วงเดือนพฤษภาคมที่ผ่าน ห้างเริ่มเปิด ร้านอาหารเริ่มเปิด ผมเห็นเพื่อนๆ คนอื่นๆ สามารถนัดไปกินข้าวกัน ไปเที่ยวด้วยกันได้ คนเป็นแฟนกันก็ไปเจอกัน ไหนมาไหนกันได้
แต่ผมกลับทำไม่ได้ ทุกวันนี้ผมคุยๆ กับน้องคนนึงอยู่ อยากจะเจอกันแค่ไปเดินห้างกันบ้างก็ต้องโกหกที่บ้านว่าออกไปทำงาน ทำให้หาโอกาสเจอกันยากกว่าปกติ ได้เจอกันก็แค่ประมาณเดือนละครั้ง
แล้วเมื่อไม่กี่วันก่อนน้องเค้าไปเที่ยวต่างจังหวัดค้างคืนกับเพื่อนๆ ก็เลยจะชวนผมไปด้วย ประมาณว่าพาไปทำความรู้จักกับเพื่อนๆ เค้าไรงี้ แต่แน่นอนว่าผมไปไม่ได้ เพราะไม่รู้จะโกหกที่บ้านยังไง ก็เลยต้องปฏิเสธพร้อมอธิบายเหตุผลให้น้องเค้าฟังตามตรง น้องเค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร บอกว่าเข้าใจ แต่ผมก็ไม่รู้อยู่ดี ว่าในใจลึกๆ แล้วน้องเค้าอาจจะไม่เข้าใจก็ได้รึเปล่า หรืออาจแค่พูดให้ผมสบายใจไปงั้น

หลายคนอาจจะมองว่า ผมก็โตแล้ว ทำงานแล้ว ไม่ใช่เด็กแล้ว เค้าจะมาห้ามได้ไง คือเค้าก็ไม่ได้เอาโซ่มาล่ามผมไว้หรอก แต่ก็ไม่อยากจะไปทะเลาะกับเค้า แถมเหตุผลที่เค้ากลัวว่าจะพาโควิดจากนอกบ้านมาติดเค้า ทำให้เค้าเดือดร้อน ผมก็ไม่สามารถเถียงได้อีก