พ่อแม่เราเคยรักกันมั้ย?

คือพ่อแม่เราเลิกกันมาประมาณ8ปีแล้วค่ะซึ่งเรามีโอกาสได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา3คนแค่ปีกว่าเองค่ะเพราะตอนเด็กเราไปอยู่กับย่าแล้วพ่อแม่มาทำงานที่กทมตอนอยู่กับย่านานๆทีพ่อแม่จะมาหาเราแต่ก็จะมีของส่งมาให้ตลอดแล้วพอย่าเราป่วยเราจึงต้องย้ายมากทมเราจึงได้มีโอกาสอยู่กับพ่อแม่มากขึ้นแต่เราเห็นพ่อน้อยมากๆค่ะเห็นแต่แม่จนเราแทบจำหน้าพ่อไม่ได้เลยค่ะแต่ที่เราจำขึ้นใจคือวันนั้นพ่อเราเมาค่ะแล้วเราได้ยินเสียงโวยวายจากห้องน้ำก็คือพ่อกำลังตีแม่ค่ะตอนนั้นเราบอกให้หยุดตีจนแม่ไล่ออกมาแล้วหลังจากนั้นเราก็ไม่รู้เรื่องเลยไม่ได้รู้สึกอะไรเลยเพราะตอนนั้นยังเด็กเลยไม่ได้ใส่ใจ แล้วมีอีกวันนึงเราย้ายบ้านค่ะแล้วพ่อไม่ได้มาด้วยตอนนั้นก้ใจเสียเลยแต่2วันต่อมาพ่อก็มาค่ะจนเราขึ้นอนุบาล3แม่มารับเรากลับบ้านเราก็งงค่ะว่าพัดลมตัวนึงหายไปไหนเพราะตัวนั้นพ่อเป็นคนซื้อแล้วแม่ก้ไม่ได้พูดอะไรเลยไม่ได้บอกด้วยซ้ำว่าพ่อมีคนอื่นออกจากบ้านไปแล้วจนเราเข้าใจเองตอนนั้นไม่รู้สึกเสียใจหรือเศร้าเลยเฉยมากจริงๆร้องไห้ก้ไม่ร้องจนโตคนถึงรู้ว่าที่ไม่ร้องเพราะเราอยู่อยู่ด้วยกันแค่แปปเดียวแล้วกแม่เราก็ขอพ่อว่าให้พาเราไปเที่ยวบ้างพ่อก็พาเราไปค่ะแล้วเราก็ได้ไปบ้านเพื่อนพ่อตอนนั้นเราเล่นอยู่กับเพื่อนแต่เราก็ได้ยินที่พ่อพูดเรื่องแม่เราทั้งเอาแม่ไปเทียบกับแฟนเพื่อนบ้างพ่อพูดเรื่องที่ไม่ดีของแม่ไปเยอะมากตอนนั้นเราไม่ค่อยโอเคเลยโกรธพ่อมากแล้วช่วงหลังจ่กนั้นพ่อก็แทบจะไม่คุยกาเราไปเที่ยวเลยจนประมาณป.5-6เราได้ยินเรื่องแม่ท้องแท่พูดว่าพลาดท้องเราตอนนั้นเสียใจมากแบบว่าพ่อแม่ไม่ได้ตั้งใจให้เราเกิดมามันหยุบหยิบใจมากตอนนั้นแต่เราก็ดีใจที่แม่ไม่ได้เอาเราออก คือเราอยากรู้จริงๆค่ะว่าพ่อแม่รักกันจริงๆมั้ยหรือทนอยู่เพื่อเราพอเรานึกถึงเรื่องพวกนี้เราก็รู้สึกใจเสียมากค่ะมันแบบหยุบหยิบที่ใจจะร้องแต่ร้องไม่ออกจริงๆ