เรื่องมันมีอยู่ว่า เราแอบชอบเพื่อนฝ่ายเดียวค่ะ เรากับเขาสนิดกันพอสมควร
เพราะเรียน รร เดียวกัน ตั้งแต่อนุบาลจนถึง ม3 ค่ะ เราเริ่มสนิดกันมากตอน ป4
ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ตัวติดกันเลยว่าได้เพราะไปไหนด้วยกันตลอด เลยทำให้คนอื่นเข้าใจผิดว่าเราชอบกันแต่เขายังไม่รู้ว่าเราชอบค่ะ แต่เพื่อนล้อเขาเขาเลยเริ่มไม่เข้าไกล้เราไอเราก็แอบชอบเขาเพราะอาจเป็นเพราะความใกล้ชิดค่ะเราก็เริ่มแอบชอบเขามาตั้งแต่ตอนนั้น แต่เขากับไม่อยากอยู่ใกล้เราแล้วเราก็พยายามจะตัดใจ จนกระทั้งถึงม3เทอม1 ค่ะกลับมาสนิดกันเหมือนเดิม เราที่อุสาตัดใจได้แล้ว
ก็กลับมาคิดเหมือนเดิม เขาชอบพูดหยอกเยอะกว่าเดิม แล้วเขาชอบแกล้งเราอีกอะค่ะ ใจเราตอนนั้นคือตัดใจไม่ได้จิงๆ
เขาเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยแกล้งผู้หญิงสักเท่าไหร่ แต่ทำไหมเขาต้องแกล้งเรา ความมโนเราก็เริ่ม มากขึ้นเรื่อยๆ จนถึงม3เทอม2 เป็นเทอมสุดท้ายแล้วที่จะจบ
แต่เรายังไม่ได้บอกชอบเขาเลย 2อาทิตย์ก่อนปัจฉิมเหมือนเขารู้จากเพื่อนเขาค่ะว่าเราแอบชอบเขาเขาไม่คุยไม่พูดกับเราเลย มองหน้ายังมองไม่ติดเลยค่ะ จนจบม3 ขึ้นม4เราคิดว่าต่างคนต่างไปทางของตัวเองเขาก็ไปตามทางของเขาตัดใจเหอะ แล้วที่ตัดใจทั้งหมดก็จบลงเพราะเจอกันตอนไปดูพี่ชายแตะบอลเราคิดว่าเขาคงไม่กล้ายิ้มให้เราหรอก แต่เขายิ้มให้ค่ะ แค่เข้ายิ้มมาสิ่งที่ตัดใจมาทั้งหมดกลับมาเป็นความรู้สึกแบบเดิมเหมือนเดิม หลังๆมาก็เจอกันทุกวัน เพราะอยู่หมู่บ้านเดียวกันอีก ทำบุญก็แล้ว ตัดใจก็แล้วแต่กลับมาชอบเหมือนเดิมทำไงดีค่ะ
ไม่อยากMove on เป็นวงกลม ทำไงดีค่ะ
เพราะเรียน รร เดียวกัน ตั้งแต่อนุบาลจนถึง ม3 ค่ะ เราเริ่มสนิดกันมากตอน ป4
ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ตัวติดกันเลยว่าได้เพราะไปไหนด้วยกันตลอด เลยทำให้คนอื่นเข้าใจผิดว่าเราชอบกันแต่เขายังไม่รู้ว่าเราชอบค่ะ แต่เพื่อนล้อเขาเขาเลยเริ่มไม่เข้าไกล้เราไอเราก็แอบชอบเขาเพราะอาจเป็นเพราะความใกล้ชิดค่ะเราก็เริ่มแอบชอบเขามาตั้งแต่ตอนนั้น แต่เขากับไม่อยากอยู่ใกล้เราแล้วเราก็พยายามจะตัดใจ จนกระทั้งถึงม3เทอม1 ค่ะกลับมาสนิดกันเหมือนเดิม เราที่อุสาตัดใจได้แล้ว
ก็กลับมาคิดเหมือนเดิม เขาชอบพูดหยอกเยอะกว่าเดิม แล้วเขาชอบแกล้งเราอีกอะค่ะ ใจเราตอนนั้นคือตัดใจไม่ได้จิงๆ
เขาเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยแกล้งผู้หญิงสักเท่าไหร่ แต่ทำไหมเขาต้องแกล้งเรา ความมโนเราก็เริ่ม มากขึ้นเรื่อยๆ จนถึงม3เทอม2 เป็นเทอมสุดท้ายแล้วที่จะจบ
แต่เรายังไม่ได้บอกชอบเขาเลย 2อาทิตย์ก่อนปัจฉิมเหมือนเขารู้จากเพื่อนเขาค่ะว่าเราแอบชอบเขาเขาไม่คุยไม่พูดกับเราเลย มองหน้ายังมองไม่ติดเลยค่ะ จนจบม3 ขึ้นม4เราคิดว่าต่างคนต่างไปทางของตัวเองเขาก็ไปตามทางของเขาตัดใจเหอะ แล้วที่ตัดใจทั้งหมดก็จบลงเพราะเจอกันตอนไปดูพี่ชายแตะบอลเราคิดว่าเขาคงไม่กล้ายิ้มให้เราหรอก แต่เขายิ้มให้ค่ะ แค่เข้ายิ้มมาสิ่งที่ตัดใจมาทั้งหมดกลับมาเป็นความรู้สึกแบบเดิมเหมือนเดิม หลังๆมาก็เจอกันทุกวัน เพราะอยู่หมู่บ้านเดียวกันอีก ทำบุญก็แล้ว ตัดใจก็แล้วแต่กลับมาชอบเหมือนเดิมทำไงดีค่ะ