คือเราเป็นลูกคนเล็กค่ะ พ่อกับพี่สาวดคยทะเลาะกันจนตัดพ่อตัดลูก 10กว่าปีแล้วยังไม่คุยกันเลย พี่สาวย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่ต่างจังหวัดนานๆทีก็มาหาแม่ แม่ป่วยค่ะ เป็นโรคใตวาย แล้วเราก็มีพี่ชายอีก1คนทำงานเป็นครูช่างค่ะ ที่บ้านเราพ่อทำธุรกิจซ่อมรถ แกทำร้านนี้ขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของแก แล้วเราก็อยู่ในช่วงกำลังจะขึ้นมหาวิทยาลัยช่วงโควิดด้วย ว่างสุดๆ 555555 แต่พ่อจะเป็นที่ไม่จ้างลูกจ้างนะคะแกบอกไม่ไว้ใจ เลยใช้ลูกนี่แหละค่ะทำงาน มีเรากับพี่ชายที่ช่วยทำ เราก็ไม่ได้เก่งแค่ช่วยหาประแจนั้นนี่ ขยับรถได้นิดหน่อยแต่ไม่ถนัดถ้าจะให้ขับบนถนน เพราะเคยเอารถไปเฉี่ยวคนอื่นพอดีหน้าบ้านเราเป็นถนนสายใกล้ไฟแดงค่ะ พอไฟแดงปล่อยรถก็เลยเยอะมากๆเราค่อนข้างกลัวเพราะยังไม่มีใบขับขี่รถยนต์เลย พ่อก็ชอบบอกว่ารถมีอยู่ในมือ ขับก็ไม่เป็น เราก็เฉยๆไม่อยากเถียงเพราะพ่อหัวร้อนง่าย เรากลัวพ่อตีด้วย แล้วเหตุสดๆร้อนๆตอนเช้านี่แหละค่ะ รถที่พ่อใช้อยู่ทุกวันมันติดโคลน แล้วออกไม่ได้ พี่ชายก็ไม่อยู่บ้าน พ่อเลยจะให้เราเป็นคนขับรถดึงรถของพ่อ เพราะพ่อกลัวเราเบรคไม่ทัน เราก็บอกพ่อว่า หนูไม่เคยขับดึงนะพ่อ พ่อบอกขับๆไปเดี๋ยวก็ออก คือปกติเราขับรถตามหลังรถที่ลากตลอด เราไม่ค่อยมั่นใจ รอบแรกที่เราขึ้นขับก็เหยียบคันเร่งสุดแรงจนเชือกขาด พ่อโมโหมากๆ แบบขั้นสุด กลายเป็นคนละคนเลย พ่อบอกว่าจะขับออกไปแรงทำไม ทำไม่คิดว่าถ้าค่อยๆเลียครัชมันก็ออกแล้วป่ะ เราบอกพ่อว่าหนูไม่รู้ว่ามันจะขาด พ่อเลยตอบมาว่าก็โง่แบบนี้ไง มีลูกสาวคนไหนก็โง่หมด ดักดาน หัวสมองต่ำๆแบบนี้ไม่ต้องเรียนมันหรอกหนังสือ ออกมาเป็นควายดีไหม เจ็บมาก ร้องไห้ไม่ออกเลยแกติทนได้แต่รอบนี้ทำไมมันร้าวไปทั้งตัวเลยยยย 5555 เล่าซ่ะยาวเลย ขอฮาวทูอดทนหน่อยค่ะ แบบเราจะปรับสภาพอารมณ์และจิตใจเรายังไง ตอนนี้ปนเปกันหมดอยากออกจากบ้านไปทำงานเก็บเงินเรียนเองแต่ก็ห่วงแม่ไปไม่ได้จริงๆ😢
ขอHow To อดทนแบบทนถึกหน่อยค่ะ