ทำให้เกลียด แต่ดันเจ็บเอง

สวัสดีครับ นี่มันกระทู้แรกในชีวิตของผมเลย เป็นถามในใจผมว่า จะเป็นแบบนี้อีกนานเท่าไร
      ตอนนี้ผมกล้าพูดได้ว่า ผมไม่เคยมีแฟนเพราะสาเหตุนี้ คือ ความกลัว (ถ้าผมเดาไม่ผิด)
มีประสบการณ์ที่ไม่ดีเกี่ยวกับมัน ตั้งแต่เล็ก จนโต ผมเกิดในครอบครัวที่มีปัญหาพวกนี้ (ปัจจุบัน 26 แล้ว)
เห็นความรักที่น่าเศร้า เห็นโศกนาฏกรรม เห็นความรุนแรง เห็นการสูญเสีย มันจึงทำให้ผมรู้สึกไม่อยากเข้าไม่ยุ่งเกี่ยวกับมัน
      และมันก็โดนจนได้ โดนอยู่ 3 ครั้ง 3 คน นี่อาจจะเป็นพระเจ้าทดสอบหรอ! และทุกครั้งเหมือนกัน คืออะไร
เมื่อไรที่ผมรู้สึกดีครับกับใครเป็นพิเศษ เช่น อารมณ์ประมาณว่า คิดถึงเขาทั้งวัน นั้งรอแชท พร้อมเปลี่ยนตัว .......!!! ผมจะตัดไฟแต่ต้นลม
บอกตัวเองเสมอ มันไม่ได้แหละว่ะ เป็นแบบนี้ต่อไป อาจจะเจ็บกว่านี้ ถ้าได้กัน แล้วอยู่เขาเท ชีวิตอาจจะพัง ต้นทุนชีวิตมีน้อยนะห้ามพังเด็ดขาดนะ นี่คือต้นเหตุ 
     ผมทำตัวเชี้ยแบบจงใจใส่คนที่เราชอบ ที่เรารัก พี่ๆเข้าใจความหมายไหมครับ ถ้าพูดว่า เลวก็ได้นะ แต่ผมว่าไม่ตัดตอนนี้ ตอนนั้นอาจจะเจ็บหนัก
ตอนนี้เจ็บน้อย กินพาราเซ็ตตามอล (เวลา) นอนคืนนึงเดี๋ยวก็หาย
    แต่นี้ผมกินพาราเซ็ตตามอล (เวลา) ไม่หายครับ 3 ปีแล้วครับ มันกำลังทำลายจิตใจผม
ผมควรทำยังไงดีครับ ไปพบแพทย์ดีไหม ที่ไหนดีช่วยแนะนำ