ทำไมครอบครัวไม่เคยเข้าใจเลย?

คือเหมือนหลอกตัวเองตั้งแต่เด็กว่าชอบการแสดงเพียงเพราะแม่ผลักดันให้ทำตั้งแต่สามขวบจนตอนนี้อายุสิบสามเรางงมากทำไม่ทั้งๆที่เราไม่ชอบการแสดงและอยากเป็นคนปกติแล้วทำไมไม่บอกครอบครัวไปคงกลัวสิ่งที่แม่ผลักดันมาตลอดพังเรารู้ตัวตั้งแต่ตอนอายุสิบสองที่เคยแอบชอบเพื่อนตัวเองและได้เป็นแฟนกันอะไรๆมันก็ดีแต่ในที่สุดครอบครัวก็สงสัยและบังคับให้เลิกกันทั้งๆที่เรายังรักเขาอยู่ถ้าเราไม่บอกเลิกเขาเค้าก็เจ็บเปล่าๆแค่เพราครอบครัวบอกว่า"ถ้าคนอื่นมาว่าเราเราจะทำยังไงจนเรากลัวเขาเดือดร้องไปด้วยและการที่เราคบกันแบบลับๆไม่มีใครรู้เราโคตรเหนื่อยที่ไม่มีใครเข้าใจโดยเฉพาะแม่...เรารู้แม่เป็นลูกทหารก็ต้องดุบ้าง...แต่มันเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ...ไม่ชอบที่เอาเราไปเปรียบเทียบเราไม่ชอบที่เค้าบังคับเราไม่ชอบที่เราไม่เคยได้อิสระในการทำอะไรเลยจนเหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้าที่พ่อแม่ไม่เคยปล่อยให้เราทำตามความฝันเหนื่อยที่จะทำเหนื่อยที่จะต้องดิ้นรนตลอดเวลาอยากจะยอมแพ้แต่ก็อยากทำตามฝันครอบครับไม่เข้าใจอะไรเลยแค่เล่นเกมแก้เหงาก็หาว่าเป็นเด็กติดเกมหาว่าจะมีแฟนในเกมอะไรงู้นงี้อยากจะตะโกนออกไปว่าไม่มีใครเข้าใจเลยอยากจะหนีทั้งๆที่ไม่แก้ปัญหาเพื่อนไม่สนใจโดนทิ้งไว้ข้างหลังครอบครัวดีแต่บังคับไม่ช่วยแก้ปัญหาเคยคิดจะเปิดอกคุยกันให้รู้เรื่องก็กลัวกลับมมาจากโรงเรียนเหนื่อยๆแทนที่จะได้พักกลับไม่ต้องทำงานทั้งหมดทั้งๆที่พ่อแม่และพี่ไม่ต้องทำอะไรเลย พ่อแม่คนอื่นเค้าใจดีหมดไม่เคยดีพูดดีดีตลอดตามใจตลอดพออยู่ด้วยแล้วไม่กดดันแต่ทำไมต้องมาทนกับวังวนนี้ด้วยเห้ออ..เหนื่อยละ อยากจะอยู่กับตัวเองซักพัก....ช่วยแก้ปัญหาหรือแนะนำแนวทางที