พี่ชายเป็นจิตเภท รักษามา 3-4 ปีไม่ดีขึ้น

พี่ชายเป็นจิตเภท เป็นซึมเศร้า มาประมาณ 3-4 ปี เป็นคนพัฒนาการช้าตั้งแต่เด็ก และเป็นโรคลมชักมาตั้งแต่เด็ก ด้วยความที่พี่เราพัฒนาการช้า ไม่ค่อยพูด ทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนคบ สุดท้ายทาง รร. ให้พี่เราออกจาก รร. ตอนป.6 พี่เราไม่มีเพื่อน มีแต่เราที่เป็นเพื่อน เราคือน้องสาว เล่นด้วยกันมาตลอด จนวัน1 เราไปเรียนต่อมหาลัย พี่เราจึงเริ่มเป็นซึมเศร้า ณ ตอนแรกไม่มีใครรู้ เพราะเนื่องด้วยพี่เราเป็นคนไม่ค่อยพูด ตอนนี้พี่เรา มีอาการหนักขึ้น เคยคิดสั้น ทำร้ายร่างกายคนอื่น ชอบตีแม่ แต่พอแปปหนึ่งเขามากอดแม่ บอกรักแม่ เหมือนเขาทำไปโดยคุมตัวเองไม่ได้ ระยะหลังๆ  เขาเก็บตัวอยู่ในห้อง ไม่ออกไปไหน เราต้องคอยเอาข้าว เอายาไปให้ (ยากินตลอดไม่เคยขาด) หมอปรับยาจนวันหนึ่งเกือบ 30 เม็ด และหลังๆ ไม่อาบน้ำ3 เดือน ไม่กินข้าว 2 เดือน (แต่กินนมวันละ1กล่อง ไข่ต้มวัน1ลูก) น้ำหนักลง 10 กิโล เราให้หมอแอดมิทเข้า สถาบันหนึ่งที่รักษาจิตเวช เขาไปอยู่ได้ประมาณ 15 วัน หมอส่งตัวกลับเนื่องด้วยอาการดีขึ้น แต่พอกับมาได้วันเดียว น้ำก็ไม่อาบ (แต่กินข้าวนะคะ) มีอาการอื่นแทรกซ้อน คือ นั่งคุยคนเดียว ขำคนเดียว ไม่เข้าสังคม ไม่ออกไปไหน เปิดเพลงเสียงดัง ลื้อหาข้าวของ มีอารมณ์หงุดหงิด แล้วเราไม่สามารถบังคับได้ด้วยคะ คือไม่กล้าพูดว่า หรือ ใช้ความรุนแรง แบบบังคับ เพราะเขาจะมาลงที่แม่ ตอนนี้ก็ส่งไปรักษา ที่สถาบันเดิม เพราะ รพ. ที่เราอยู่เขาส่งไป ทางสถาบัน พูดจาไม่ดี ประมาณทำไมไม่ดูแล ทำไม รพ. ที่เราอยู่ในพื้นที่ ไม่รักษา ส่งมาที่นี้ตลอด เราเลยอยากหาที่รักษาเกี่ยวกับจิตเภทใหม่ มีที่ไหนแนะนำบ้างคะ แล้วใครใช้ชีวิตร่วมกับผู้ป่วยจิตเภทบ้างคะ มีคำแนะนำไหม ว่าต้องทำตัวอย่างไร ใช้คำพูดอย่างไร เราพยายามพูดดี ทำดี แต่บางทีเราก็หมดความอดทน แต่พอสักพักเราก็มานั่งร้องไห้ รู้สึกผิดที่พูดกับพี่ไปแบบนั้น จนตอนนี้จะกลายเป็นซึมเศร้าไปอีกคน พ่อกับแม่ก็เครียด ขอบคุณค่ะ