มีวิธีไหนบ้างที่จะทำให้คนๆนึงออกไปจากขีวิตเรา หมดเวรหมดกรรมต่อกันซะที

ส่วนตัวเราเองก็คิดทุกวัน ว่าเกิดมาทำไม เราไม่อยากเกิดเลย เราอยากลาจากโลกนี้ แต่เราก็ไม่อยากฆ่าตัวตาย ยอมรับว่าเราเคยคิดอยู่เหมือนกันว่าทำไมพ่อแม่ต้องให้เราเกิดด้วย ทำไมโอกาสหนึ่งในล้านถึงมาตกอยู่ที่เร

ตามความคิด มุมมอง ความเชื่อ ความศรัทธา หรือประสบการณ์ คุณคิดว่าเวรกรรมมีจริงไหม (อาจจะยกเหตุผลส่วนตัวเพื่อการแลกเปลี่ยน) ***วัตุประสงค์ของบทสนทนานี้เพื่อแลกเปลี่ยนมุมมอง ความคิด ความรู้ และรับฟังอย่า

คุณอาจจะบ่น เหนื่อย.. วันนี้เหนื่อยจัง ชีวิตมันเหนื่อยเหลือเกิน.. คนมากมายอยากให้กำลังใจ จะบอกคุณว่า  สู้ๆ นะ แต่บางคน หรือหลายคน รวมทั้งคุณผู้อ่าน  ไม่อยากได้ยินคำนี้แล้ว   คุณอยากได้ย

จขกท. เป็นคนนึงที่อยู่จนปัจจุบันก็อายุหลัก3แล้ว รู้สึกว่าการยิ่งอยู่นานยิ่งทรมาณ ไม่อยากจะรับรู้เรื่องทางโลกแล้ว แต่การอัตวินิบาตกรรมก็ทำไม่ลงจริงๆ แค่รู้สึกว่าอยากจะไปแบบไม่ต้องทรมาณที่สุด

สวัสดีค่ะทุกคน เราได้ชื่อว่าเป็นนักจิตวิทยา ทุกคนคงพอจะทราบว่าหน้าที่ของพวกเราคือช่วยเหลือ และเยียวยาทางจิตใจของคนที่มารับคำปรึกษาใช่มั้ยคะ ทุกคนคงจะมองว่าพวกเราเข้มแข็งมากที่ต้องเจอผู้รับคำปรึกษาที่ม

เราเชื่อว่าทุกๆ คนมีความลับที่ไม่อยากให้ใครรู้หรือระบายกับใครได้เลย เรายินดีรับฟังและแลกเปลี่ยนความคิดกันได้นะคะ ไม่ว่าจะความรู้สึกผิด กดดัน เศร้า อยากระบายกับใครสักคน ยินดีที่จะรับฟังมาแบ่งปันกันได้น

สายใยพ่อแม่ ความผูกพันธ์ ความทรงจำ ความรู้สึกรักมันใช่อันเดียวกันรึเปล่าคะ เพราะเท่าที่เข้าใจ ไม่ใช่อันเดียวกัน มันเป็นกระบวนการ คือ เราต้องมีช่วงเวลาดีๆร่วมกันก่อน ถึงจะเกิด ความผูกพันธ์อาไรอาวรณ์ แล

เราพยายามแค่ไหนก็ไม่เก่งและทำมันไม่ดีสะทีเราไม่รู้ว่าทำไมแต่เราเสียใจมากๆๆ