พวกที่ศึกษาอภิธรรมจะเข้าใจผิด
เกี่ยวกับจิต
คิดไปว่า
จิตเกิดอารมณ์ เรียกว่า จิตเกิด
จิตไม่มีอารมณ์ เรียกว่า จิตดับ
จิตที่เข้าภวังคจิต จะไม่เกิดอารมณ์
จิตที่ออกจากภวังคจิต จะเกิดอารฒณ์
ซึ่งไม่มีการเกิดการดับของจิต
แต่เป็น
การเข้าภวังค์ ออกจากภวังของจิต
เรียกว่าวิถีจิต ไปรับรู้อารมณ์
เกิดชวนะจิต
คือ จิตที่แล่นไป
แล่นไป ในกุศลจิต อกุศลจิต กิริยาจิต (และวิบากจิต) เป็นต้น
ไม่มีเลยที่บอกว่าจิตเกิดจิตดับ มีแต่บอกว่าจิตแล่นไปรับรู้อารมณ์
พวกอภิธรรมหลงผิดเรื่องจิต
เกี่ยวกับจิต
คิดไปว่า
จิตเกิดอารมณ์ เรียกว่า จิตเกิด
จิตไม่มีอารมณ์ เรียกว่า จิตดับ
จิตที่เข้าภวังคจิต จะไม่เกิดอารมณ์
จิตที่ออกจากภวังคจิต จะเกิดอารฒณ์
ซึ่งไม่มีการเกิดการดับของจิต
แต่เป็น
การเข้าภวังค์ ออกจากภวังของจิต
เรียกว่าวิถีจิต ไปรับรู้อารมณ์
เกิดชวนะจิต
คือ จิตที่แล่นไป
แล่นไป ในกุศลจิต อกุศลจิต กิริยาจิต (และวิบากจิต) เป็นต้น
ไม่มีเลยที่บอกว่าจิตเกิดจิตดับ มีแต่บอกว่าจิตแล่นไปรับรู้อารมณ์