ปกติ แม่เป็นคนเข้มงวดกับทุกอย่าง ในชีวิตเราทุกอย่างคือแม่เป็นคนสั่งหมด เรียนที่ไหน กินอะไร ทำอะไร แม่จะเป็นคนสั่งค่ะ
ไม่นานมานี้เราเริ่มหัดเล่นกีต้าเอง เป็นสิ่งเดียวที่แม่ไม่สั่ง ละเราเล่นก็รู้สึกโอเคเลยนะ เป็นแบบfingerstyle เราว่าเราก็เล่นดีอ่ะ.. เรียนด้วยตัวเองหมดเลย ทีนี้แม่ถามว่าเล่นมาอ่ะ มีพัฒนาการบ้างมั้ย ไม่ใช่ย่ำอยู่กับที่ ละเราก็ไปลองเล่นให้เขาฟัง.. พึ่งเริ่มเล่นแบบ สองวิ โดนด่าเลยค่ะ เค้าอารมณ์ขึ้นหนักมาก ปี๊ดแบบ กรี๊ดออกมาเลย.. เพราะมันไม่ใช้ปิ๊ก เสียงเลยไม่ดังมาก เขาว่าประมาณ เล่นให้มันชัดๆ ดังๆหน่อยงี้ เล่นห่วยมาก
เราก็คิดในใจแบบ ไม่น่าเลยย ไม่น่าไปเล่นให้เขาฟังเลย ละเราก็หมดpassionในการเล่นไปเลยอ่ะ ไม่มีกำลังใจ เราร้องไห้ละก็เอากีต้าร์ไปจะไปวางเก็บ แม่ก็ว่าอีก ว่าด่าแล้วก็ให้ไปฝึก ละสั่งให้ไปเล่นที่เดิม คือมันก็จริงนะ แต่เราว่าเราก็เล่นดีแล้วอ่ะ แม่เล่นดนตรีไม่เป็นซักอย่างแม่จะรู้ได้ไง[ได้แต่คิด ไม่เคยเถียงเลย เดี๋ยวโดนอีกTwT] สำหรับเรา ดนตรีต้องเล่นตอนที่มีอารมณ์เล่น แต่สำหรับแม่ มันเหมือนแคลคูลัสที่ไม่ต้องมีอารมณ์ แค่ฝึกให้บ่อยงี้ ละสำหรับเรา ดนตรีคือเล่นเองฟังเอง เราชอบเพลงของเราเองอ่ะ แต่แม่เขาจะเป็นperfectionist ต้องเล่นให้ดีเหมือนในยูทูปซึ่งบางคนเขาเรียนมาไง ถ้าระดับกลางๆ=ห่วย ใครๆก็ทำได้ดาษดื่น ไม่เห็นน่าดีใจตรงไหน เราไม่มีกำลังใจจนไม่อยากเล่นมันอีกแล้วเลย.. [แต่จริงๆก็รู้แหล่ะว่าอีกสองเดือนคงไปหยิบมาให้โดนด่าอีกรอบ] ครั้งหน้าจะไม่ให้ใครฟังอีกแล้ว..
ตอนแรกจะfishing for compliments ตอนนี้ร้องไห้เศร้ามาก ปลอบหน่อยค่ะ มันน้อยใจอ่ะ คนอุตส่าห์เล่น..
บ่น+ระบาย น้อยใจแม่เรื่องไร้สาระอ่ะค่ะ
ไม่นานมานี้เราเริ่มหัดเล่นกีต้าเอง เป็นสิ่งเดียวที่แม่ไม่สั่ง ละเราเล่นก็รู้สึกโอเคเลยนะ เป็นแบบfingerstyle เราว่าเราก็เล่นดีอ่ะ.. เรียนด้วยตัวเองหมดเลย ทีนี้แม่ถามว่าเล่นมาอ่ะ มีพัฒนาการบ้างมั้ย ไม่ใช่ย่ำอยู่กับที่ ละเราก็ไปลองเล่นให้เขาฟัง.. พึ่งเริ่มเล่นแบบ สองวิ โดนด่าเลยค่ะ เค้าอารมณ์ขึ้นหนักมาก ปี๊ดแบบ กรี๊ดออกมาเลย.. เพราะมันไม่ใช้ปิ๊ก เสียงเลยไม่ดังมาก เขาว่าประมาณ เล่นให้มันชัดๆ ดังๆหน่อยงี้ เล่นห่วยมาก
เราก็คิดในใจแบบ ไม่น่าเลยย ไม่น่าไปเล่นให้เขาฟังเลย ละเราก็หมดpassionในการเล่นไปเลยอ่ะ ไม่มีกำลังใจ เราร้องไห้ละก็เอากีต้าร์ไปจะไปวางเก็บ แม่ก็ว่าอีก ว่าด่าแล้วก็ให้ไปฝึก ละสั่งให้ไปเล่นที่เดิม คือมันก็จริงนะ แต่เราว่าเราก็เล่นดีแล้วอ่ะ แม่เล่นดนตรีไม่เป็นซักอย่างแม่จะรู้ได้ไง[ได้แต่คิด ไม่เคยเถียงเลย เดี๋ยวโดนอีกTwT] สำหรับเรา ดนตรีต้องเล่นตอนที่มีอารมณ์เล่น แต่สำหรับแม่ มันเหมือนแคลคูลัสที่ไม่ต้องมีอารมณ์ แค่ฝึกให้บ่อยงี้ ละสำหรับเรา ดนตรีคือเล่นเองฟังเอง เราชอบเพลงของเราเองอ่ะ แต่แม่เขาจะเป็นperfectionist ต้องเล่นให้ดีเหมือนในยูทูปซึ่งบางคนเขาเรียนมาไง ถ้าระดับกลางๆ=ห่วย ใครๆก็ทำได้ดาษดื่น ไม่เห็นน่าดีใจตรงไหน เราไม่มีกำลังใจจนไม่อยากเล่นมันอีกแล้วเลย.. [แต่จริงๆก็รู้แหล่ะว่าอีกสองเดือนคงไปหยิบมาให้โดนด่าอีกรอบ] ครั้งหน้าจะไม่ให้ใครฟังอีกแล้ว..
ตอนแรกจะfishing for compliments ตอนนี้ร้องไห้เศร้ามาก ปลอบหน่อยค่ะ มันน้อยใจอ่ะ คนอุตส่าห์เล่น..