คิดถึงเรื่องรักในวัยเรียน (ตามภาษาคนมีอายุ)

ใกล้ปิดเทอมแล้ว อยู่ดี ๆ ใจก็รู้สึกเหงา ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ นี่คือปิดเทอม ม.5 เทอม 2 หลาย ๆ คนเริ่มเตรียมตารางเรียนพิเศษ ห้องสี่เหลี่ยม แอร์เย็น ๆ หนังสือกองเดิม เวลาเดินเร็วขึ้นแบบที่เราไม่ทัน

บรรยากาศครึ้มฟ้าและมีเงาฝนมาเบียดบังแสงแห่งอาทิตย์ ชวนให้หวนถึงบทเพลงเพราะๆ จาก หนังหลายๆเรื่องที่เคยผ่านตา และ ฟังผ่านหู เลยอยากชักชวนเพื่อนๆที่มีหนังและเพลงอยู่ในหัวใจมาร่วม สานต่อ และ แชร์เพลงหนั

มีวิธีMove on จากแฟนเก่าคนคุยเก่าไหมคะ ไม่ต้องนึกถึง ไม่ต้องร้องไห้ จขกท พยายามก้มหน้าก้มตาทำงานหรือหาอย่างอื่นทำเพื่อไม่ให้ตัวเองว่างแต่ก็สลัดความคิดถึงเขาความทรงจำเก่าๆออกจากหัวไม่ได้ซักทีค่ะ

ส่วนตัวนึกถึงพี่บี น้ำทิพย์ พี่กัปตัน ภูธเนศ ไม่รู้คนอื่นคิดถึงใครบ้าง

ผมก็เริ่มกลับมาเล่นเฟสไถฟีดแรกๆผมก็ยังรู้สึกว่า happy อยู่จนกระทั้งเจออดียเพื่อนโพสต์เฟสขึ้นมามันทำให้ผมไปหวนนึกถึงอดีตที่ผมไม่อยากจำและผมก็รู้สึก trauma ครับรู้สึก suffer และก็ตั้งคำถามกับตัวเองว่าเร

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนตั้งกระทู้เอง นอนไม่หลับอึดอัดจนต้องเล่าออกมาผ่านตัวอักษร หลังจากแม่นมเราเสียไปได้3เดือนกว่าๆ เราก็คอยหวนคิดถึงอดีตตลอด บ้านเก่าที่จากมา สถานที่ในอดีต

นั่งรถ ฟังวิทยุ ได้ยินเพลง คิดถึงเธอทุกที่อยู่คนเดียว ของเจ้เจนิเฟอ มันทำให้นึกถึง คนที่ชอบฟังเพลงนี้ ..อยู่ดี ๆ ก็ยิ้มขึ้นมาเฉย ๆๆ แต่เขาไม่อยู่แล้วนะ เรื่องราวเก่า ก็หวนกลับมา ณ ตอนนี้ทำได้แค่คิดถึง