อาการของเด็กเก็บกดเป็นแบบนี้รึป่าว

กระทู้คำถาม

ปัญหาครอบครัว ปัญหาชีวิต ปัญหาวัยรุ่น สุขภาพจิต ครอบครัว

สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมมีเรื่องอยากให้เพื่อนๆช่วยบอกผมหน่อย

คือต้องเล่าก่อน ผมมีครอบครัวเป็นครอบครัวไม่ใหญ่มาก มีกันอยู่ประมาณ 3 คน มี แม่ พี่สาว แล้วก็ผม มีอีกคนนึงคือพ่อเลี้ยง แต่เค้าเพิ่งคบกับแม่ผมและไม่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกันผมเลยไม่นับนะครับ

ตอนนี้ผมเพิ่งอายุ 15 ปี ห่างกับพี่สาวของผม 8 ปี แปลว่าพี่สาวของผมอายุ 23 ปี แล้วพี่สาวของผมเมื่อตอนเรียนอยู่พี่ของผมเรียนเก่งมาก ตอนอยู่มัธยมปลายเรียนได้เกียรตินิยมอันดับ 1 ของภาษาต่างประเทศ แน่นอนว่าคนไทยชอบเด็กเรียนเก่ง แม่ผมเลยจะชมพี่ผมตลอด ส่วนตอนนี้พี่ผมเค้าทำงานเป็น ตม. แล้วเงินเดือนมันดี แม่ของผมเลยบอกกับผมว่า โตไปให้ผมทำงานแบบพี่นะ ผมก็ไม่ได้ค้านอะไร

แล้วผมก็คิดแล้วว่าจะทำงานแบบพี่ผม นั่นคือ ตม. ก่อรผมเรียนจบมัธยมชั้น 3 ผมบอกกับเพื่อนๆไปว่าผมจะเรียนต่อที่นี้และจะเรียนศิลป์ภาษาเหมือนพี่ผม

แน่นอนว่าเพื่อนๆในกลุ่มผมก็จะเรียนต่อโรงเรียนเดิมเช่นกัน ส่งใบสมัครเรียบร้อย แต่พอปิดเทอมแม่ผมก็บอกว่า พ่อเลี้ยงของผมรู้จักกับนายกของตำบลนึง ซึ่งนายกคนนี้เค้าเป็นเจ้าของโรงเรียนแห่งนึงในตำบลที่นายกคนนี้เป็นเจ้าของ ผมลืมบอกว่าโรงเรียนนี้เป็นสายอาชีพด้วย ก่อนหน้านี้แม่ผมเคยบอกกับผมไว้ว่า ให้ผมเรียนตามที่ตัวเองอยากเรียนเลย แต่พอมาวันนี้แม่ผมกลับจะให้ผมมาเรียนที่โรงเรียนนี้ ทำไงล่ะ ผมก็ค้านสิครับ อนาคตของผมคือการเป็น ตม. ตามพี่สาวของผม ผมเลยถามแม่ว่าแล้วผมเรียนโรงเรียนเดิมต่อไม่ได้หรอ แม่ผมปฏิเสธโดยที่ไม่ฟังคำพูดที่ผมพูดเลยผมเถียงกับแม่อยู่นาน สุดท้ายผมก็ต้องเรียนโรงเรียนตามที่แม่บอกตอนนั้นผมยอมเพราะแม่คือแม่ของผมผมรักแม่มาก พอแม่ให้ผมเลือกสายอาชีพที่จะเรียน ด้วยความที่ผมไม่เคยศึกษาเกี่ยวกับสายอาชีพของโรงเรียนนี้เลย ผมเลยเลือกไปว่า สารสนเทศ เพราะว่าอาจารที่โรงเรียนนั้นบอกผมว่าเรียนเกี่ยวกับคอม ด้วยความที่ผมชอบเล่นคอมผมเลยเลือกสายนี้ แต่แม่ผมกลับให้ผมเรียนประจำ คือการที่ต้องกินนอนที่โรงเรียนเลย(โรงเรียนมีหอพักสำหรับนักเรียนที่เรียนภาษาญี่ปุ่มรวบไปด้วย)ผมไม่รู้ว่าผมจะเรียนอะไรดี ผมไม่รู้จักอะไรสักอย่างตอนนั้นผมบอกเลยว่าหัวเสียมากๆ ไม่ได้เรียนแบบที่อยากเรียนแถมยังต้องมาเรียนประจำอีก ถึงจะโมโหไปผมก็ต้องเก็บอารมณ์ไว้อย่างเดียว และให้แม่เลือกสายให้ หลังจากนั้นไม่นานแม่ก็พาผมและพี่ไปดูบ้านหลังใหม่ ผมอยากอยู่มากๆ จองไว้แล้วเหลือแต่รอสร้างเสร็จ แต่ผมต้องเรียนประจำผมเลยไม่ค่อยมีโอกาสจะได้อยู่บ้านเท่าไหร่ ผมเลยรู้สึกน้อยใจว่าอุส่าห์มีบ้านใหม่แต่ไม่ค่อยได้อยู่เลย มีอยู่วันนึงแม่ผมขี่รถยนต์ของพี่กลับมาผมเลยถามว่าเอาไปไหนมาแม่บอกเอาไปซ่อมให้พี่มาหมดไป10000 แต่ พี่ของผมไม่ได้ขอแม่สักคำเลยว่ารถเสียตรงนู้นตรงนี้ แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก พอพี่ผมกลับจากทำงานพี่ผมก็ถามแม่ว่ารถของพี่ผมขี่ได้เเล้วหรอ

แม่ผมบอกกับพี่ว่าแม่ไปทำให้มา ผมเลยรู้สึกว่าตั้ง10000บาท ทำให้โดยที่พี่ผมไม่ต้องขอเลยหรอ

ผมเลยรู้สึกน้อยใจมากๆที่ผมไม่เคยได้อะไรแบบนี้เลย แต่ผมก็ไม่ได้บอกใครเก็บเอาไว้คนเดียว มีวันนึงรถจักรยานยนต์ผมยางแตก ผมเลยขอแม่120บาท แม่ด่าผมยับเลย ทำไมขี่ไม่ดู ไอลูก... ต่างๆนาๆ ผมบอกเลยว่าผมอยากจะร้องให้ แต่ได้แต่เก็บเอาไว้คนเดียวอีกแล้ว พอมาวันนึว แม่ผมนอนหลับทั้งวันเลย เลนไม่ได้ทำอะไรให้ผมกิน ส่วนตัวก็ทำอาหารไม่เป็นด้วย ผมหันไปเห็นถุงขนมของพี่ ผมเลยหยิบมา1ถุง ราคาประมาณ20บาท พอสักพักผมอยากออกไปเล่นฟุตบอลกับเพื่อน แต่ผมไม่มีถุงเท้าใส่ ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เลยลองไปขอตังแม่ที่เล่นๆ100บาท แม่กลับตอบผมมาว่า ไม่ต้องเอา แม่ไม่ให้ ตอนนั้นผมแทบร้องไห้ วันต่อมาผมพาแฟนมาบ้าน แล้วแม่ก็ใช้แฟนผมบอกล้างจานให้หน่อยเป็นปกติ แล้วแม่ก็บอกอะไรบางอย่างกับแฟนผม บอกว่าให้ผมเรียนประจำอะแหละ แม่ขี้เกียจเลี้ยง พอแฟนผมล้างจานเสร็จ แฟนผมก็มาบอกผม ผมร้องไห้เลย ไม่เคยคิดว่าแม่จะคิดกับผมแบบนี้ วันต่อมาพี่ผมกลับจากทำงานแล้วพี่ผมก็ถามว่าขนมหายไปไหน ผมเลยตอบว่าผมกิน ผมหิว และแม่กับพี่ก็รุมกันด่าผม แค่ขนม20บาทยังหวง ผมโมโหมาก เดินเข้าห้องผมมา ห้องผมไม่มีประตูกั้นเป็นผ้าม่านที่ผมติดเอง ผมเปิดด้วยการปัดอย่างแรง แต่ก็ไม่แรงมาก พอแม่ผมเห็นแม่ผมก็เข้ามาด่าผมยับเลย ผมทนไม่ไหวเลยเถียงกับแม่ ผมยอมรับว่าผมโมโหมากๆ จนขนาดขึ้นกูกับแม่เลย แต่แม่ผมก็ยังด่าผมเรื่อยๆ เด็กเปรตบ้าง เด็ก

บ้าง อีบ้าง พ่อตายบ้าง แล้วบอกว่าจะเอาผมเข้าคุก ส่วนพี่ผมแน่นอนว่าต้องเข้าข้างแม่อยู่แล้ว ก็เลยเถียงกันเสียงดังมาก แม่ผมด่าผมจนไปอาบน้ำ ำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำำ