สวัสดีค่ะ เราเป็นผู้หญิงคนนึงที่อยากมีความสุขในการทำงาน
ตอนนี้เราทำงานอยู่ในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งบริษัทนี้จะมีหลายส่วนงาน ส่วนงานที่เราในตึกนี้จะมีพนักงานแค่ 2 คน คือเรากับพี่อีกคนนึง และชั้นบนจะมีเจ้าหน้าที่จากภายนอกอยู่
เราขอบอกก่อนนะคะว่าเรามีครอบครัวแล้ว มีลูกหนึ่งคน เข้าเรื่องเลยนะคะ
ตอนที่เข้ามาทำงานที่นี่ใหม่ๆ พี่คนที่เราทำงานด้วยคนนี้ ลัษณะของเค้าคือ เป็นสาวห้าว หรือทอมนั่นเองค่ะ เค้าต้อนรับเราดีมากๆสอนงานเราบ้างและคุยกับเราดีมากเลยค่ะ แต่ความที่เป็นสาวห้าวเค้าก็จะมีคำพูดบางคำที่พุดเล่นกับเราแต่เรารู้สึกไม่โอเค แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร
มีอยู่วันนึงพี่เค้าเกิดเลิกกับแฟน แล้วตัวพี่เค้าก็ให้ทุกอย่างกับแฟนเค้าไปหมดเลยค่ะ รวมถึงรถที่แกใช้มาทำงานด้วย แกเลยอยู่กับน้องหมาของแก
หลังจากวันนั้นก็เหมือนแกเก็บอาการเสียใจและมีการดื่มบ้าง มีอยู่วันนึงก็ได้ไปดื่มด้วยกันกับเพื่อนร่วมงานปกติ แกก็ทำเป็นว่าจะจีบเราซึ่งเราในตอนนั้นก็คิดว่าแกพูดเล่นและเข้าใจว่าแกคงเมา (เราไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันนะคะ) เราก็เลยพูดกับแกไปวันนั้นว่า "พี่รู้ตัวมั้ยว่าพูดไรออกมา เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูจะถามนะว่าเมื่อวานพูดอะไรจำได้มั้ย" แล้วก็หัวเราะกันปกติ พอเช้ามาอีกวันแกก็ทำตัวแปลกเข้าหาเรามามาใกล้ชิดพูดจาเชิงจีบๆเรา แต่เราก็บอกไปว่าเราไม่ได้คิดอะไรหนูรู้ว่าพี่แค่พุดเล่นและก็คงมาจากอาการที่เสียใจเลยพูดอะไรแบบนี้ทำอะไรแบบนี้ เราบอกไปว่าเรามีลุกมีสามีแล้วเค้าก็รู้ อย่าทำอะไรแบบนี้เลยเราต้องทำงานด้วยกันอีกนาน จากวันนั้นมาเราเลยวางตัวให้เค้ารับรู้ว่าเราเป็นน้องนะเราไม่ได้คิดอะไร หลังจากที่พี่แกพอจะรับรู้แล้วว่าเราไม่ได้คิดอะไรและพอมองออกว่าเราอึดอัดแกเลยหยุดและไม่คุยกับเราแบบไม่สนใจเหมือนโกรธเรา #นี่คือครั้งแรกที่เค้าทำเหมือนโกรธเรา
เราขอบอกว่าปกติเวลาพี่เค้ามาทำงานก็จะลำบากหน่อยคือต้องตื่นเช้านั่งสองแถวมาแล้วก็ต่อรถเข้ามาที่ทำงานด้วยวินมอไซ (น่าจะประมาณนั้นนะคะ และเอาน้องหมาใส่กระเป๋ามาทำงานด้วยทุกวัน)
พอนานวันเข้าเริ่มทำงานแล้วต้องมีกลับมืด พี่แกก็จะขอกลับด้วย ซึ่งปกติแกจะขอกลับกะหัวหน้าให้หัวหน้าไปส่งที่บ้านถ้าเลิกงานปกติ (แกสนิทกับหัวหน้ามากค่ะและหัวหน้าเป็นคนใจดีมาก) พอเริ่มจากวันนั้นที่พี่เค้าขอกลับกะเรา ซึ่งรถเราเป็นรถจักรยานยนต์ และเราไม่ได้เอารถมาทำงานเองจะเป็นแฟนเราที่ขี่รถมาส่งทุกวัน พี่เค้าขอให้ไปรับที่บ้าน และตอนเย็นก็ขอกลับด้วย (ถ้ามีการกลับมืด เพราะหัวหน้าจะกลับเวลาเลิกงานปกติ) แกขอให้ไปรับเกือบทุกวัน และบ้านเรากับบ้านพี่เค้าก็ไม่ได้ใกล้กัน เราต้องตื่นเช้ากว่าปกติทุกวันเพื่อที่จะต้องไปรับพี่เค้าด้วย (เราต้องซ้อนสามนะคะเพราะแฟนเป็นคนขับ เราจะนั่งข้างหน้าแล้วพี่แกกะน้องหมาก็ซ้อนท้าย) ซึ่งรถที่แฟนใช้มารับมาส่งเป็นรถจักรยานยนต์ที่ใช้วิ่งทำงานด้วย (แฟนทำงานเป็นชิปปิ้งค่ะ) และรถอีกคันมันพังที่บ้านเลยมีรถแค่คันเดียว เราก็ทำแบบนี้เกือบทุกวันไม่เคยบ่น เพราะคิดว่าช่วยๆกันเพราะพี่แกก็ไม่ค่อยมีเงินและต้องเลี้ยงน้องหมาด้วย (เราเข้าใจวาพี่เค้าไม่ค่อยมีเงินเพราะพี่แกชอบพูดว่าช่วงใกล้ๆสิ้นเดือนแกต้องแบ่งตังไว้ซื้อข้าวให้น้องหมา) พอนานวันเข้าจะเริ่มให้ไปรับไปส่งบ่อยขึ้น ทั้งต้นเดือน กลางเดือน หรือใกล้สิ้นเดือน วันนึงแฟนเราขี่รถล้มเพราะโดนหมาตัดหน้ารถทำให้หน้ารถแตกแล้วรถก็มีปัญหาแต่ยังใช้งานได้ แต่หลังจากวันนั้นก้ต้องซ้อนสามมาทำงาน กลับบ้านวันต่อมาเราเลยทักแชทเฟสไประบายกับแฟนว่า "ตัวเองเค้าเหนื่อยจังเค้าต้องตื่นเช้าทุกวันของกินก็ไม่ได้หากิน ทำไมพี่เค้าไม่คิดบ้างว่าเราก็ลำบากนะทำไมแกถึงยอมให้รถไปกับแฟนแกแล้วตัวแกยอมลำบากแกน่าจะสงสารตัวเองหรือไม่ก็สงสารหมาเค้าหรือเกรงใจเราบ้างเนอะ" ซึ่งที่เราคุยไปแบบนั้นเพราะเราก็ดูออกว่าแฟนเราก็เหนื่อยแล้วก็เป็นห่วงรถ เพราะรถพึ่งล้มมาและเราก็เหนื่อยเพราะต้องตื่นเช้าทุกวันเลยทักแชทไปคุยระบายกับแฟน แล้วพี่เค้าก็เดินเข้ามาข้างหลัง (ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้) แล้วพี่เค้าก็ยังทำตัวปกตินะคะคุยหัวเราะกันปกติ แต่จากวันนั้นมาพี่เค้าก็เงียบและก็ทำเหมือนไม่อยากจะคุยไม่อยากจะยุ่งกับเราอีกเลยค่ะ สิ่งที่เค้าให้เรารู้สึกแบบชัดเจนเลยว่าเค้าโกรธเรามากไม่รู้ถึงขั้นเกลียดมั้ย คือ ถามเรื่องงานไม่ค่อยตอบ ตอบแบบไม่เต็มใจ พยายามทำตัวแบบสนิทกับคนนั้นคนนี้ แล้วคนอื่นก็มามองเราแปลกๆ (ไม่เคยคิดว่าพี่เค้าจะเอาเรื่องเราไปพูดกับใครนะคะ) แล้วเค้าก็คือทำทุกอย่างให้เรารู้สึกว่าเราเป้นตัวประหลาด ตอนนี้เราพยายามทำให้พี่เค้ารู้สึกว่าเราปกตินะ ซื้อของกินมาฝากพี่เค้ากับน้องหมาบ้าง ชวนกินข้าวบ้าง แต่ตอนชวนกินข้าวเค้าก็จะเลี่ยงไม่มากินด้วย ตอนเราเอาของกินไปให้เค้าก้ไม่กินนะคะ เอาไปให้แม่บ้าน มันทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ เราอยากจะคุยนะคะแต่กลัวถามไปแล้วคำตอบคือ ก็ไม่ได้เป็นอะไร เราก็อยากจะถามถ้าเราผิดที่ทำให้เค้าโกรธอะไรเราก็อยากจะขอโทษ แต่เหมือนพี่เค้าไม่มีช่องว่างให้เราเลยค่ะ แล้วก็ทำเหมือนเราเป็นอากาศไปเลยตอนนี้
เราอึดอัดมาก เก็บไปคิดทุกวันเพราะเจอพฤติกรรมแบบนี้ทุกวัน จนตอนนี้เราเครียดจนนอนไม่หลับเพราะทำงานไม่มีความสุขเลยค่ะ ตอนนี้เราต้องพึ่งยาแก้เครียดเพราะนอนไม่หลับจริงๆ อยากถามว่า เราควรทำยังไงดีคะ กับทั้งความคิดเรา กับการทำตัวยังไงให้ทำงานด้วยกันได้ต่อไป เราควรถามหรือปล่อยผ่านลยไป ถ้าจะต้องปล่อยผ่านไปจะทำยังไงให้เราไม่ต้องเก็บเรื่องพี่เค้ามาคิดคะ รบกวนหน่อยนะคะ ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ
เราจะทำยังไง กับคนที่อยู่ดีๆก็โกรธเรา ทั้งๆที่แต่ก่อนก็คุยกันดีๆ ?
ตอนนี้เราทำงานอยู่ในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งบริษัทนี้จะมีหลายส่วนงาน ส่วนงานที่เราในตึกนี้จะมีพนักงานแค่ 2 คน คือเรากับพี่อีกคนนึง และชั้นบนจะมีเจ้าหน้าที่จากภายนอกอยู่
เราขอบอกก่อนนะคะว่าเรามีครอบครัวแล้ว มีลูกหนึ่งคน เข้าเรื่องเลยนะคะ
ตอนที่เข้ามาทำงานที่นี่ใหม่ๆ พี่คนที่เราทำงานด้วยคนนี้ ลัษณะของเค้าคือ เป็นสาวห้าว หรือทอมนั่นเองค่ะ เค้าต้อนรับเราดีมากๆสอนงานเราบ้างและคุยกับเราดีมากเลยค่ะ แต่ความที่เป็นสาวห้าวเค้าก็จะมีคำพูดบางคำที่พุดเล่นกับเราแต่เรารู้สึกไม่โอเค แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร
มีอยู่วันนึงพี่เค้าเกิดเลิกกับแฟน แล้วตัวพี่เค้าก็ให้ทุกอย่างกับแฟนเค้าไปหมดเลยค่ะ รวมถึงรถที่แกใช้มาทำงานด้วย แกเลยอยู่กับน้องหมาของแก
หลังจากวันนั้นก็เหมือนแกเก็บอาการเสียใจและมีการดื่มบ้าง มีอยู่วันนึงก็ได้ไปดื่มด้วยกันกับเพื่อนร่วมงานปกติ แกก็ทำเป็นว่าจะจีบเราซึ่งเราในตอนนั้นก็คิดว่าแกพูดเล่นและเข้าใจว่าแกคงเมา (เราไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันนะคะ) เราก็เลยพูดกับแกไปวันนั้นว่า "พี่รู้ตัวมั้ยว่าพูดไรออกมา เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูจะถามนะว่าเมื่อวานพูดอะไรจำได้มั้ย" แล้วก็หัวเราะกันปกติ พอเช้ามาอีกวันแกก็ทำตัวแปลกเข้าหาเรามามาใกล้ชิดพูดจาเชิงจีบๆเรา แต่เราก็บอกไปว่าเราไม่ได้คิดอะไรหนูรู้ว่าพี่แค่พุดเล่นและก็คงมาจากอาการที่เสียใจเลยพูดอะไรแบบนี้ทำอะไรแบบนี้ เราบอกไปว่าเรามีลุกมีสามีแล้วเค้าก็รู้ อย่าทำอะไรแบบนี้เลยเราต้องทำงานด้วยกันอีกนาน จากวันนั้นมาเราเลยวางตัวให้เค้ารับรู้ว่าเราเป็นน้องนะเราไม่ได้คิดอะไร หลังจากที่พี่แกพอจะรับรู้แล้วว่าเราไม่ได้คิดอะไรและพอมองออกว่าเราอึดอัดแกเลยหยุดและไม่คุยกับเราแบบไม่สนใจเหมือนโกรธเรา #นี่คือครั้งแรกที่เค้าทำเหมือนโกรธเรา
เราขอบอกว่าปกติเวลาพี่เค้ามาทำงานก็จะลำบากหน่อยคือต้องตื่นเช้านั่งสองแถวมาแล้วก็ต่อรถเข้ามาที่ทำงานด้วยวินมอไซ (น่าจะประมาณนั้นนะคะ และเอาน้องหมาใส่กระเป๋ามาทำงานด้วยทุกวัน)
พอนานวันเข้าเริ่มทำงานแล้วต้องมีกลับมืด พี่แกก็จะขอกลับด้วย ซึ่งปกติแกจะขอกลับกะหัวหน้าให้หัวหน้าไปส่งที่บ้านถ้าเลิกงานปกติ (แกสนิทกับหัวหน้ามากค่ะและหัวหน้าเป็นคนใจดีมาก) พอเริ่มจากวันนั้นที่พี่เค้าขอกลับกะเรา ซึ่งรถเราเป็นรถจักรยานยนต์ และเราไม่ได้เอารถมาทำงานเองจะเป็นแฟนเราที่ขี่รถมาส่งทุกวัน พี่เค้าขอให้ไปรับที่บ้าน และตอนเย็นก็ขอกลับด้วย (ถ้ามีการกลับมืด เพราะหัวหน้าจะกลับเวลาเลิกงานปกติ) แกขอให้ไปรับเกือบทุกวัน และบ้านเรากับบ้านพี่เค้าก็ไม่ได้ใกล้กัน เราต้องตื่นเช้ากว่าปกติทุกวันเพื่อที่จะต้องไปรับพี่เค้าด้วย (เราต้องซ้อนสามนะคะเพราะแฟนเป็นคนขับ เราจะนั่งข้างหน้าแล้วพี่แกกะน้องหมาก็ซ้อนท้าย) ซึ่งรถที่แฟนใช้มารับมาส่งเป็นรถจักรยานยนต์ที่ใช้วิ่งทำงานด้วย (แฟนทำงานเป็นชิปปิ้งค่ะ) และรถอีกคันมันพังที่บ้านเลยมีรถแค่คันเดียว เราก็ทำแบบนี้เกือบทุกวันไม่เคยบ่น เพราะคิดว่าช่วยๆกันเพราะพี่แกก็ไม่ค่อยมีเงินและต้องเลี้ยงน้องหมาด้วย (เราเข้าใจวาพี่เค้าไม่ค่อยมีเงินเพราะพี่แกชอบพูดว่าช่วงใกล้ๆสิ้นเดือนแกต้องแบ่งตังไว้ซื้อข้าวให้น้องหมา) พอนานวันเข้าจะเริ่มให้ไปรับไปส่งบ่อยขึ้น ทั้งต้นเดือน กลางเดือน หรือใกล้สิ้นเดือน วันนึงแฟนเราขี่รถล้มเพราะโดนหมาตัดหน้ารถทำให้หน้ารถแตกแล้วรถก็มีปัญหาแต่ยังใช้งานได้ แต่หลังจากวันนั้นก้ต้องซ้อนสามมาทำงาน กลับบ้านวันต่อมาเราเลยทักแชทเฟสไประบายกับแฟนว่า "ตัวเองเค้าเหนื่อยจังเค้าต้องตื่นเช้าทุกวันของกินก็ไม่ได้หากิน ทำไมพี่เค้าไม่คิดบ้างว่าเราก็ลำบากนะทำไมแกถึงยอมให้รถไปกับแฟนแกแล้วตัวแกยอมลำบากแกน่าจะสงสารตัวเองหรือไม่ก็สงสารหมาเค้าหรือเกรงใจเราบ้างเนอะ" ซึ่งที่เราคุยไปแบบนั้นเพราะเราก็ดูออกว่าแฟนเราก็เหนื่อยแล้วก็เป็นห่วงรถ เพราะรถพึ่งล้มมาและเราก็เหนื่อยเพราะต้องตื่นเช้าทุกวันเลยทักแชทไปคุยระบายกับแฟน แล้วพี่เค้าก็เดินเข้ามาข้างหลัง (ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้) แล้วพี่เค้าก็ยังทำตัวปกตินะคะคุยหัวเราะกันปกติ แต่จากวันนั้นมาพี่เค้าก็เงียบและก็ทำเหมือนไม่อยากจะคุยไม่อยากจะยุ่งกับเราอีกเลยค่ะ สิ่งที่เค้าให้เรารู้สึกแบบชัดเจนเลยว่าเค้าโกรธเรามากไม่รู้ถึงขั้นเกลียดมั้ย คือ ถามเรื่องงานไม่ค่อยตอบ ตอบแบบไม่เต็มใจ พยายามทำตัวแบบสนิทกับคนนั้นคนนี้ แล้วคนอื่นก็มามองเราแปลกๆ (ไม่เคยคิดว่าพี่เค้าจะเอาเรื่องเราไปพูดกับใครนะคะ) แล้วเค้าก็คือทำทุกอย่างให้เรารู้สึกว่าเราเป้นตัวประหลาด ตอนนี้เราพยายามทำให้พี่เค้ารู้สึกว่าเราปกตินะ ซื้อของกินมาฝากพี่เค้ากับน้องหมาบ้าง ชวนกินข้าวบ้าง แต่ตอนชวนกินข้าวเค้าก็จะเลี่ยงไม่มากินด้วย ตอนเราเอาของกินไปให้เค้าก้ไม่กินนะคะ เอาไปให้แม่บ้าน มันทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ เราอยากจะคุยนะคะแต่กลัวถามไปแล้วคำตอบคือ ก็ไม่ได้เป็นอะไร เราก็อยากจะถามถ้าเราผิดที่ทำให้เค้าโกรธอะไรเราก็อยากจะขอโทษ แต่เหมือนพี่เค้าไม่มีช่องว่างให้เราเลยค่ะ แล้วก็ทำเหมือนเราเป็นอากาศไปเลยตอนนี้
เราอึดอัดมาก เก็บไปคิดทุกวันเพราะเจอพฤติกรรมแบบนี้ทุกวัน จนตอนนี้เราเครียดจนนอนไม่หลับเพราะทำงานไม่มีความสุขเลยค่ะ ตอนนี้เราต้องพึ่งยาแก้เครียดเพราะนอนไม่หลับจริงๆ อยากถามว่า เราควรทำยังไงดีคะ กับทั้งความคิดเรา กับการทำตัวยังไงให้ทำงานด้วยกันได้ต่อไป เราควรถามหรือปล่อยผ่านลยไป ถ้าจะต้องปล่อยผ่านไปจะทำยังไงให้เราไม่ต้องเก็บเรื่องพี่เค้ามาคิดคะ รบกวนหน่อยนะคะ ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ