รู้สึกอิจฉาคนที่มีพร้อมทุกอย่าง

คือตอนนี้เราจะขึ้นม.4ละเราว่าปัญหาเดียวที่ยิ่งใหญ่คือเราไม่มีใครไปรับส่งเวลารร.มีกิจกรรมอะไรอะที่ต้องไปเช้าๆพ่อเราทำงานทุกวัน พ่อคือเสาหลัก เเล้วมาตอนนี้อะเราได้ห้องสสวท.ละละกิจกรรมมันอาจจะเยอะเเต่โชคดีที่เราไปทำใบขับขี่มาละเเต่พ่อก็ไม่ให้ไปรร.เองยู่ดีเราโคตรไม่อยากพึ่งให้ใครเลยเขาก็ดูไม่ค่อยเต็มใจ เราเกือบจะสละสิทธิ์ละเเต่พ่อบอกว่าไม่ต้องไหนๆก็ติดละละสุดท้ายปห.เมื่อถึงเวลานั้นเราอาจทุกข์ใจที่สุดก็ได้เราว่าเรื่ิองเงินก็ไม่มีปัญหาหรอกบ้านเราฐานะกลางๆเเต่ก็ไม่ได้เป็นหนี้ ละพ่อบอกว่าถึงเวลานั้นพ่อจะไปส่งเเต่มันไกลตั้ง10โลละพ่อเราตาไม่ค่อยดีเรากลัวมันจะอันตรายเราเป็นลูกคนเดียว เราอยากขี่ไปเองนะถ้ามันมีเหตุต้องไปเช้าๆจริงๆอะ โคตรอิจฉาคนที่มีพ่อเเม่ไปรับส่งได้เลย เเต่ชีวิตเรามันคงมีครบทุกอย่างไม่ได้หรอก