ทำไมคนที่ทำงานบางคนต้องอยากรู้เรื่องส่วนตัวคนอื่น

ไม่ได้จะสนิทกันขนาดนั้นแต่ชอบมาถามมากมาย เหมือนเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวน/สอบสวนที่ต้องซักประวัติ เช่น
- เธอมีแฟนรึยัง?
- มีแฟนมากี่คนแล้ว?
- แฟนเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย?
- ทำไมแมนแบบนั้น เป็นทอมเหรอ?
- ทำไมท่าทางตุ้งติ้งจัง เป็นตุ๊ดเหรอ? 
- แล้วแฟนทำงานอะไรล่ะ อยู่ที่ไหน ลูกเต้าเหล่าใคร?
- ทำไมไม่ออกรถเก๋งล่ะ? มอเตอร์ไซต์มันอันตรายนะ
- มีหนี้สินเท่าไหร่ ไปทำอะไรมา?
- ได้เงินเดือนเท่าไหร่?
- อยู่บ้านกับใคร บ้านของตัวเองไหม?
- พ่อแม่อยู่ที่ไหน เป็นคนจังหวัดอะไร?
- ให้เงินพ่อแม่รึเปล่า ให้เดือนละเท่าไหร่? 

กับอีกสารพัดเรื่องส่วนตัวที่คนหลายๆ คนก็ไม่ได้อยากจะเล่าให้ใครฟัง โดยเลือกจะเงียบ/โกหก/เดินหนี/กลบเกลื่อน เพื่อให้หลุดพ้นจากคำถามพวกนี้ แต่ยังพยายามจะถามเพราะเป็นคนขี้สงสัยอยากจะรู้ให้ได้ พอไม่ตอบวันนี้ วันหน้าก็มาถาม โดยที่เรื่องของตัวเองก็ไม่เล่า บางทีเอาไปป่าวประกาศ เรื่องจริงรึเปล่าไม่รู้ แต่ได้ยินมาแบบนั้น (ได้ยินจากใครก็ไม่รู้) ทั้งที่เจ้าตัวเขาไม่ได้ร้องขอ เอาเรื่องเขามาใส่สีตีไข่ แล้วเอาไปกระจายให้เพื่อนร่วมงานคนอื่นฟัง เป็นพวกปากหอยปากปู ชอบพูดเหน็บแนม เสียดสีคนอื่น 

กับเรื่องงานก็เช่นกัน ยังรับผิดชอบงานตัวเองไม่เสร็จ ดูจะเป็นห่วงงานของคนอื่นที่ไม่ใช่หน้าที่/ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ชอบไปถามคนอื่นเพราะเห็นว่าเขาเด็กกว่า/มาใหม่ กลัวทำไม่ได้ ทั้งที่เขาทำได้และทำมาซักพักแล้ว แต่ว่างมาเดินคุยกับคนอื่น ปากว่างไม่ได้ ต้องคอยแซะ จิกกัด ถากถาง ขอให้ได้พูด

เป็นคนแบบไหน เติบโตมายังไง คือจะอยากรู้เรื่องของเขาไปทำไม แต่ก็หยุดคิดไปเพราะเห็นแล้วว่าเขาเป็นยังไง เติบโตมาแบบไหน (น่าจะไม่ใช่แบบที่ดีเท่าไหร่) ในเมื่อไม่ได้บอก/ไม่ได้คุย แต่ชอบมาถามทั้งที่ได้ยินจากคนอื่นมาแล้วเอาไปพูดต่อทั้งที่มันใช่รึเปล่าก็ไม่รู้ บางคนก็เอาไปพูดทั้งที่เขาอยู่แถวนั้น ให้เจ้าตัวได้ยิน ต้องการอะไร?

ถ้าเลือกเงียบ เลือกไม่คุยมาตลอด แต่ก็เจอปัญหาแบบนี้เรื่อยๆ กับคนเดิมไม่จบสิ้น ควรตอบกลับว่าอะไรบ้างได้ที่เหมาะสม
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่