สวัสดีทุกคน เรามีพี่น้อง3คนเราเป็นลูกคนกลาง ตั้งแต่เราจำความได้เราไม่เคยมีความสุขในการอยู่บ้านเลยทุกครั้งที่แม่ของเราถามเรากับพี่ว่าอยากกินอะไรเราไม่เคยได้กินในสิ่งที่อยากเลย ไม่เคยมีงานวันเกิด ไม่เคยได้สิ่งที่อยากได้ในขนาดที่พี่เราได้แทบทุกอย่าง เราทำงานพาสทามหาเงินช่วยพ่อจ่ายค่าเช่าบ้าน จ่ายค่าเทอมเองตลอดตั่งแต่ปวช.จนตอนนี้เรียนป.ตรีเราไม่เคยมีใครช่วยเราเลย เราไม่เคยได้คำชม ไม่เคยได้ความรักเรารู้สึกมาอย่างนั้นตลอด เรารู้สึกเหนื่อยทุกครั้งที่กลับมาบ้าน เราถามแม่ว่ามีไรให้กินบ้าง แม่ก็ตอบว่า ไม่มีมีแต่ของน้อง เราไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไงทั้งเหนื่อยแล้วก็ท้อมากอยากเรียนให้จบไวๆอยากออกมาจากตรงนั้นสักที่แต่มันทำไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่วันที่เราจะมีความสุขมันจะมีเมื่อไหร่เราไม่รู้เลยว่าควรเดินไปทางไหนรู้สึกว่าทำอะไรก็ผิดไปหมดไม่เคยดีในสายตาใครเลย บางครั้งก็คิดว่าถ้าวันหนึ่งที่บ้านไม่มีคนอย่างเรามันคงจะดีกว่านี้
ปล.เราขอคำปรึกษาหน่อยว่าเราควรทำยังไงดี
รู้สึกเกลียลครอบครัวตัวเอง
ปล.เราขอคำปรึกษาหน่อยว่าเราควรทำยังไงดี