เราค่อนข้างเป็นคนที่ใช้ชีวิตตามกรอบมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยหนีพ่อแม่เที่ยว เรียนอย่างที่ท่านอยากให้เรียน ไม่เที่ยวกลางคืน จนเรากลายเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน อยู่ติดบ้านอยู่แต่กับตัวเอง เริ่มผิดเพี้ยนบ้างตอนที่เรียนมหาลัย เริ่มไม่ค่อยไปเรียนทำให้ตอนนี้เป็นปีเกินมา4ปีแล้ว แม่ก็บอกต้องพยายามเรียนให้จบ เราก็เลยยังเรียนอยู่ เราทำงานบ้านทุกอย่าง กวาดบ้าน ถูบ้าน ทำกับข้าว ซักผ้า ทำทุกอย่างเลย บ้างทีออกไปทำงานกลับมาก็ยังต้องทำงานบ้าน ต้องคอยตามใจทุกคน จนมันทำให้เราเริ่มมานั่งคิดว่าการทำแบบนี้มันดี แต่มันจะสิ้นสุดตอนไหน อยากออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองบ้าง อยากลองออกไปอยู่คนเดียว มันทำให้เราเบื่อจนมันทำให้เราเกือบเป็นโรคซึมเศร้า แต่เราก็ไม่เคยมีคำตอบให้ตัวเอง มันกลายเป็นว่าถ้าเราไม่ได้ทำอะไรนั่งว่างมันทำให้เราคิดอย่างงี้ตลอด เราจะทำยังไงดี ??
อยากใช้ชีวิตให้มันแตกต่างจากตอนนี้??