สวัสดีค่ะพี่ๆชาวพันทิปทุกคนที่เข้ามาอ่าน
กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกถ้าเกิดผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ
จะบอกว่ามาระบายก็ว่าได้ได้ค่ะ
เหตุมันเกิดวันนี้เอง
พ่อกับแม่ทะเลาะค่ะ ทะเลาะกันเสียงดังจนเข้ามาในห้องหนู
ไอเราก็ไม่สบายใจเท่าไหร่ อยากหาหูฟังมาใส่แล้วเปิดเพลงดังๆ
จะได้ไม่ได้ยินที่พ่อแม่ทะเลาะกัน....รู้สึกเครียดมาก เกือบร้องแต่ก็กลั้นไว้
แล้วเวลาทะเลาะกันเสร็จถ้าพ่อแม่มาคุยกับหนูจะดูหงุดหงิด(เรียกง่ายๆว่าพาลน่ะค่ะ)
ตอนนั้นก็หนูก็ไม่ค่อยอยากคุยด้วยเท่าไหร่(มันอึดอัด) กลัวทะเลาะกัน
เพราะหนูก็ค่อนข้างอารมณ์ร้อนในระดับนึง
หลังจากนั้นพ่อก็เข้ามาคุยเกี่ยวกับที่หนูไม่สนิทกับญาติฝ่ายพ่อ
ถามประมาณรู้จักใครบ้าง(เหมือนประชดคิดว่าหนูคงไม่รู้จักใครเลย..
หนูสนิทกับทางแม่มากกว่าเพราะอยู่กันมาตั้งแต่เด็ก
ทางพ่อถึงจะอยู่บ้านใกล้ๆก้นแต่ไม่ค่อยเจอกันเท่าไหร่ เพราะหนูค่อนข้างเก็บตัวไม่ออกจากบ้าน)
หลังจากนั้นก็ทะเลาะกันไปนิดหน่อย...มันก็เป็นความผิดหนูด้วยที่คุมอารมณ์ไม่ค่อยได้
แต่หนูก็บอกให้พ่อพาไปหาญาติสิ ไปคนเดียวมันไม่สนิทไม่มีเรื่องคุยด้วย
เรื่องนี้ก็พอเคลียร์ไปได้
รู้สึกโล่งใจหน่อยๆที่เดี๋ยวจะไปบ้านน้า อยากกอดน้ามากตอนนี้ ไม่ไหวจริงๆ
บางทีก็คิดนะคะถ้าเกิดหนูมีพี่น้องคงจะดี จะได้ปรึกษากันได้
อยากให้เปิดเรียนเร็วๆจังอยาไปอยู่หอ...
ขอบคุณที่อ่านถึงตรงนี้นะคะ ถ้าใครมีประสบการณ์คล้ายๆกันก็เล่ามาได้นะคะ
หลังจากพิมพ์ไปรู้สึกโล่งขึ้นเยอะเลยค่ะ
เครียดกับปัญหาครอบครัว (ระบายความในใจ)
กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกถ้าเกิดผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ
จะบอกว่ามาระบายก็ว่าได้ได้ค่ะ
เหตุมันเกิดวันนี้เอง
พ่อกับแม่ทะเลาะค่ะ ทะเลาะกันเสียงดังจนเข้ามาในห้องหนู
ไอเราก็ไม่สบายใจเท่าไหร่ อยากหาหูฟังมาใส่แล้วเปิดเพลงดังๆ
จะได้ไม่ได้ยินที่พ่อแม่ทะเลาะกัน....รู้สึกเครียดมาก เกือบร้องแต่ก็กลั้นไว้
แล้วเวลาทะเลาะกันเสร็จถ้าพ่อแม่มาคุยกับหนูจะดูหงุดหงิด(เรียกง่ายๆว่าพาลน่ะค่ะ)
ตอนนั้นก็หนูก็ไม่ค่อยอยากคุยด้วยเท่าไหร่(มันอึดอัด) กลัวทะเลาะกัน
เพราะหนูก็ค่อนข้างอารมณ์ร้อนในระดับนึง
หลังจากนั้นพ่อก็เข้ามาคุยเกี่ยวกับที่หนูไม่สนิทกับญาติฝ่ายพ่อ
ถามประมาณรู้จักใครบ้าง(เหมือนประชดคิดว่าหนูคงไม่รู้จักใครเลย..
หนูสนิทกับทางแม่มากกว่าเพราะอยู่กันมาตั้งแต่เด็ก
ทางพ่อถึงจะอยู่บ้านใกล้ๆก้นแต่ไม่ค่อยเจอกันเท่าไหร่ เพราะหนูค่อนข้างเก็บตัวไม่ออกจากบ้าน)
หลังจากนั้นก็ทะเลาะกันไปนิดหน่อย...มันก็เป็นความผิดหนูด้วยที่คุมอารมณ์ไม่ค่อยได้
แต่หนูก็บอกให้พ่อพาไปหาญาติสิ ไปคนเดียวมันไม่สนิทไม่มีเรื่องคุยด้วย
เรื่องนี้ก็พอเคลียร์ไปได้
รู้สึกโล่งใจหน่อยๆที่เดี๋ยวจะไปบ้านน้า อยากกอดน้ามากตอนนี้ ไม่ไหวจริงๆ
บางทีก็คิดนะคะถ้าเกิดหนูมีพี่น้องคงจะดี จะได้ปรึกษากันได้
อยากให้เปิดเรียนเร็วๆจังอยาไปอยู่หอ...
ขอบคุณที่อ่านถึงตรงนี้นะคะ ถ้าใครมีประสบการณ์คล้ายๆกันก็เล่ามาได้นะคะ
หลังจากพิมพ์ไปรู้สึกโล่งขึ้นเยอะเลยค่ะ