สอบถามเรื่องการปฏิบัติธรรมค่ะ รบกวนผู้รู้ช่วยมาตอบหน่อยนะคะ

คือว่าช่วง 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาเริ่มกลับมาปฏิบัติธรรมจริงจังอีกครั้งค่ะ ก็มีฟังไฟล์เสียงธรรมะทุกวันและเจริญสติตลอดเวลาในชีวิตประจำวัน ปัญญาทางธรรมก็ค่อยๆเติบโตทีละนิดค่ะ เริ่มจากการเห็นว่าสังขารที่เป็นความคิด อยากสิ่งนั้นสิ่งนี้ ไม่อยากเอาสิ่งนั้นสิ่งนึ้เป็นทุกข์มากๆ ก็ดูมันไปเรื่อยๆปล่อยวางมันไป ก็ทุกข์น้อยลงค่ะ ทีนี้พอมาวันสองวันนี้คือรู้สึกว่าสิ่งที่รับรู้มันไม่ชัดเท่าเดิม สมมติเวลากระทบปกติจะมาแบบแรงๆให้รับรู้ได้ง่ายๆ เปรียบเทียบนะคะว่าเหมือนมีคนมาผลักเราอย่างนี้ แล้วเราก็จะเห็นใช่มั้ยคะว่ามันเป็นทุกข์ มันเป็นต้นเหตุของความทุกข์ มันเกิดแล้วมันก็จะดับไป เราก็จะคอยดูมันอย่างนี้ค่ะ แต่ว่าช่วงวันสองวันนี้มันไม่ใช่อ่ะค่ะ คือสิ่งที่กระทบมันเบามากค่ะ แทบต้องเงี่ยใจดู คือเปรียบเทียบเหมือนคนมาสะกิดแบบเบามากๆเบากว่าเอาสำลีมาสะกิดอีกค่ะ ทีนี้มันรับรู้พวกสังขารความคิดได้ลำบากขึ้นค่ะ แต่ทุกข์ที่เกิดก็คือน้อยลงจนแทบไม่มีเลยนะคะ อารมณ์โลภะโทสะโมหะ น้อยลงจนแทบไม่มีเหมือนกันค่ะ
 ก็เลยอยากปรึกษาผู้รู้ว่าอย่างนี้ถูกต้องมั้ยคะ เพราะว่าถือว่าเร็วเกินไปที่จะเห็นผลแบบนี้ กลัวว่าจะเป็นพวกวิปัสสนูปกิเลสที่จะทำให้เราไขว้เขวหรือเผลอหลงกลค่ะ รบกวนขอคำแนะนำด้วยค่ะ ขอบพระคุณล่วงหน้าจากใจค่ะ