ผมชอบเพื่อนคนนึงอยู่ครับเธอทักมาคุยกับผมทุกวันหลายๆเดือนมานี้เพราะเธอพึ่งหักอกผู้ชายคนแรกที่เธอรักไป ผมก็ให้คำปรึกษาเธอมาตลอดเกี่ยวกับแฟนเขาจนวันนึงเขาก็เลิกกันจริงๆ บอกว่ายังรักกันแต่ก็ต้องทิ้งกันไปเพราะเข้ากันไม่ค่อยได้ เดือนต่อมาผมได้สารภาพรักว่าผมชอบเขาแต่เขาไม่รู้ตัวเลย ที่คุยด้วยเพราะเหงา (เพราะผมก็เพื่อนเธออ่ะแหละเธอคงคาดไม่ถึง) ผมบอกผมรู้สึกผิดว่าผมทำให้เกิดปัญหาหรือเปล่าทำให้เขาเลิกกับแฟนหรือเปล่า เขาก็ไม่ได้ตอบไรมาเพราะยังอึ้งอยู่ ผมก็ได้แต่พูดๆไปประมาณว่าเธอรู้สึกอะไรยังไงถึงเธอจะตอบยังไงผมกิยู่ข้างๆเธอ ให้เหมือนในวันนี้ไม่เกิดขึ้นก็ได้ ผมยังมีเธออยู่แค่คนเดียวที่เป็นเพื่อนบรรเทาทุกข์ในทุกเวลาแต่ก็อย่างที่รู้ๆกันเธอไม่เหมือนเดิม เธอบอกว่าเธอไม่พร้อมมีให้เป็นเรื่องของอนาคต ผมดูเเล้วว่าเธอคงไม่พร้อมจริงๆและทำใจกับเเฟนเก่าไม่ได้( ทุกๆวันนี้เธอก็ยังทักผมมาอยู่ไม่รู้ว่าเพราก็ค่อยๆหายไปทีละหน่อยทุกทีๆสงสารหรือเหงาเลยทักมาพักหลังๆเราก็เริ่มผลัดกันทักวันต่อวัน) อีกอย่างผมเคยร้องไห้กับผญ.คนนี้มาแล้วทั้งที่ผ่านมาไม่เคยเป็นอะไรขนาดนี้มาก่อน จนตอนนี้ความรู้สึกผมมันกลางๆเสมอต้นเสมอปลายแล้วครับ ผมควรทำไงดี?
ปล.เราคือเพื่อนกันทั้ง3คนผมกับผญเรียนห้องเดียวกันแฟนเก่าเขาอยู่ต่างห้อง
ผมควรรู้สึกยังไงดี?