เคยมีความรู้สึกไม่ปลอดภัยเวลาอยู่กับทุกคนมั้ย อารมณ์แบบไม่ใช่comfort zone อะ

อยากรู้ว่าเพื่อนๆเคยมีความรู้สึกไม่ปลอดภัยมั้ยเวลาอยู่กับคน รวมถึงครอบครัวด้วย แบบรู้สึกว่ามันเกร็งๆแบบอยู่ใกล้คนอื่นแล้วมันกังวลใจ ไม่ใช่ comfort zone อะ แต่ตอนเราอยู่กับหมาไม่เป็นนะ (ที่บ้านเลี้ยงหมา1ตัว) อารมณ์อยู่กับหมาจะรู้สึกสงบ ผ่อนคลาย เป็นตัวของตัวเอง ชอบคุยกับหมามากกว่าคุยกับคน มันให้ความรู้สึกหมาเก็บความลับได้ ไว้ใจได้ แล้วก็ช่วยเหลือเจ้าของได้เวลาเดือดร้อนอะ เรามีความรู้สึกเวลาอยู่กับคน เช่น แม่ จะไม่ปลอยภัย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตอนเด็กหรือเปล่า คือตอนเราอายุ5ขวบเราไปงานรวมญาติที่บ้านคุณย่า (งานฝั่งคุณพ่อ) เราจำได้ว่าตอนนั้น เรา แม่ และ น้อง จะกลับบ้านแล้ว แม่เราบอกให้เรากับน้องสาวไหว้คุณย่า แต่เราดื้อไม่ยอมทำตามแล้วก็วิ่งเล่นที่สวนต่ออะ คุณย่าโกรธมากเลยสั่งให้คนงานไปหยิบไม้เรียวมา พอคนงานเอาไม้เรียวมาให้คุณย่าก็สั่งให้ทุกคน แม่ น้องสาว คุณอา1คน แฟนคุณอา1คน ไปนั่งตรงที่นั่งข้างหน้า หลังจากนั้นคุณย่าก็ตีเราอะ แบบตีแรงด้วย ไม้เรียวคือมันก็ยาวนะสำหรับเด็ก5ขวบ กลับบ้านเราก็ไม่สบายเป็นไข้เลย เราแค่คิดว่าทำไมแม่ถึงไม่ไปห้ามคุณย่าไม่ให้ตีเราอะ คือ เราเข้าใจว่าแม่ไม่กล้าขัดใจคุณย่า แล้วแม่ก็กลัวคุณย่าระดับนึงด้วย แต่เราก็เป็นลูกแม่ไง ทำไมถึงปล่อยให้เราโดนตีอยู่ต่อหน้าต่อตาอะ เรารู้ว่าเพื่อนๆอาจจะบอกว่ามันเป็นวิธีการสั่งสอนของคนรุ่นนั้น แต่คือมันเหมือนแสดงให้เห็นอะว่าแม่ก็ไม่สามารถปกป้องเราได้เวลาเราเดือดร้อน ถ้าตีแรงแบบนั้นแล้วเราไม่ได้แค่เป็นไข้แต่ตายเลยล่ะ เราอยู่บ้านกับครอบครัวก็รู้สึกเหมือนคนในครอบครัวไม่ใช่ครอบครัวเรา แบบเหมือนแค่อยู่บ้านเดียวกันเฉยๆ ไม่ได้มีความจริงใจอะไรต่อกัน เราไม่อยากได้ยินเสียง ไม่อยากจะเห็นหน้าพวกเขา ไม่ใช่แค่แม่แต่พ่อด้วย คือพ่อเราเป็นคนเจ้าชู้มีเมียน้อยแล้วก็มีลูกกับเมียน้อยด้วย2คน พ่อทำให้เราผิดหวังมาก เราต้องอายทุกคนเพราะทุกคนรู้เรื่องนี้หมด เราไม่อยากอยู่บ้านนี้แล้วอะ (แบบจริงๆบ้านนี้ที่เราอยู่เป็นบ้านที่คุณย่ายกให้พ่อ แต่พ่อเราไม่ค่อยกลับบ้าน มีแต่เรา น้องสาว และ แม่ที่อยู่) พ่อเราตัดสินใจไปอยู่กับเมียน้อยและลูกชาย2คน ทิ้งให้เรากับน้องสาวเป็นของตาย เพียงเพราะว่าเรากับน้องสาวเป็นผู้หญิง ไม่สามารถสืบสกุลได้ เอาจริงๆเลยนะ ตอนนี้เราก็ใช้นามสกุลของพ่ออยู่ แต่แบบโคตรอยากลาออกจากการเป็นลูกหลานตระกูลนี้เลย เราอยากเปลี่ยนนามสกุล คิดนามสกุลขึ้นมาเอง จะไม่ใช้ทั้งของพ่อและของแม่ เราบอกแม่ว่าเราจะไปเปลี่ยนนามสกุลมาใช้นามสกุลตัวเอง แต่แม่ห้ามเอาไว้แล้วบอกให้รออีก30ปี ให้คุณย่าไม่อยู่ก่อนเพราะไม่งั้นจะมีเรื่อง รู้มั้ย ขนาดชื่อจริงเรากับน้องสาว คุณย่าก็เป็นคนตั้งให้อะ แบบตัวอักษรต้องขึ้นต้นด้วย ศ เหมือนชื่อจริงคุณย่า 

เราแค่แบบไม่ได้รู้สึกว่าเรากับพวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกันอะ เราขอยอมรับแค่น้องสาวเราคนเดียวนะที่เราเห็นเป็นครอบครัว บวกกับ หมาอีกหนึ่งตัวที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตเราให้มีความสุข จริงๆเราอยากย้ายออกมาอยู่เองเลย ติดที่ว่าเรายังทำแบบนี้ตอนนี้ไม่ได้เพราะเรายังวัยเรียนอยู่ อีกทั้งบางทีเราก็คิดว่าถึงแม้เราจะเป็นคนประเภท introvert แต่มันจะเหงาไหมนะถ้าจะอยู่เองคนเดียว...แต่การอยู่กับคนรอบข้างก็เครียดและเกร็งเหมือนกัน 

เพื่อนๆคิดว่าเราควรทำไงดี เราไม่สนิทใจกับพวกเขาเลย บางทีก็แอบนึกอยากจะขโมยน้องหมาที่บ้านไปอยู่กินกันเองเลย แต่ก็กลัวไปไม่รอดอะสงสารหมา 55 แต่ถึงเวลาเรามีที่ไปแล้วจริงๆ ขโมยหมาของแม่ไปจะโดนจับหรือโดนปรับอะไรไหมในทางกฎหมายอะ หรือเราควรจะให้เงินแม่ค่าตัวหมา แต่เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่าราคาเท่าไหร่ เพราะเพื่อนแม่ให้น้องหมามาอีกที 

จริงๆเรื่องนี้เราเข้าใจว่าต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับครอบครัว หรือ สังคม ให้ได้ แต่บางทีเราก็เครียดอะ บางทีเราก็นึกระแวงครอบครัวเราขึ้นมา ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นคนที่ไว้ใจได้หรือเปล่า คิดว่าพวกเขาจะจริงใจกับเราไหม (หมายถึงทุกคนเลยนะที่เป็นมนุษย์) 

ขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนมากนะที่เข้ามาอ่าน มีความคิดเห็นอะไรก็เขียนมาได้เลยนะคะ คุยกันน~