ผมคิดว่าผมพร้อมนะครับ แต่ไม่รู้ว่าคนอื่นจะพร้อมไหม

ผมเป็นเกย์ครับ ซึ่งเป็นผู้ป่วย HIV ครับ ผมอยู่กับฝันร้ายนี้มาจะ 4 ปีแล้วครับ(ติดในวัยเรียน) ตลอด 4 ปีมานั้น ผมก็ดูแลตัวเองอย่างดี เพื่อที่จะได้อยู่ให้ได้นานที่สุด อย่างน้อยก็อยู่ให้ได้นานกว่าพ่อแม่ของผม ผมอยากจะดูแลท่านให้ได้มากกว่าให้ท่านมาดูแลผม และอยู่อย่างมีความหวังว่าโรคนี้จะต้องรักษาให้หายขาดได้สักวัน ถ้าพูดถึงเรื่องความพร้อมที่ผมหมายถึงก็คือ ตั้งแต่ผมรู้ว่าตัวเองเป็นผู้ป่วย ผมก็ปิดตัวเองจากคนอื่นไม่ให้คนอื่นเข้ามาในชีวิต เพราะผมไม่อยากทำร้ายคนอื่น แต่ตอนนี้เวลามันก็ผ่านมานานจนตอนนี้ผมเรียนจบแล้ว ผมก็คนธรรมดาคนหนึ่งที่มีความรู้สึกเหงา บางทีก็เคว้งคว้างเพราะเราแบกทุกอย่างไว้ที่ตัวเราหมด บางทีเล่นเฟส เห็นคนนั้นคนนี้ถ่ายรุปคู่ลงเฟส ยิ่งเป็นคู่รักที่รักกันมานาน น้ำตาผมมันไหลตลอด อิจฉาจังที่เขามีความรักที่ดี ซึ่งผมก็รู้ตัวว่าผมคงไม่มีโอกาสได้รับความรักแบบนั้น แต่พอมาถึงวันนี้ ผมกลับรู้สึกว่าผมอยากเปิดใจให้ใครสักคน แต่ผมไม่รู้ว่าจะมีคนพร้อมที่จะเปิดใจคุยกับคนเลือดบวกแบบผมหรือเปล่า แต่ถ้าอย่างน้อยถึงอาจจะไม่ได้รักกัน ผมก็อยากมีเพื่อน พี่ น้อง มิตรภาพที่ดีคอยพูดคุยกันปรึกษากันเท่านี้ผมก็โอเคแล้วครับ