ชีวิตหนูควรพอใหม่?

ทําไมหนูไม่ตายเเทนเเม่นะเหนื่อยเหลือเกินการที่หนูต้องต่อสู้เพียงคนเดียวเเต่ก่อนต่อให้หนูไม่มีอะไรไม่มีใครสนใจอย่างน้อยหนูก็ยังมีเเม่มีที่พึ่งที่ปรึกษาให้กําลังใจเล่าอะไรให้ฟังเข้าใจหมดเเต่ตอนนี้ไม่มีเเล้วมีคนที่หนูรักที่สุดคึอเเม่สิ่งเดียวเหนื่อยไม่มีใครรักเราอีกเเล้วทําไมหนูขอทุกวันว่าให้เเม่ยุ่กลับเเค่ขอสิ่งเดียวทําไมถึงไม่ได้หนูยอมลําบากดีก่วาไม่มีเเม่ชีวิตนี้มีเเต่คนไม่ชอบหนูหนูผิดอะไรเหรอตอนเเม่เเยกกลับพ่อหนูเลือกยุ่กลับเเม่เพราะเเม่ป่วยตอนนั้นหนูเพึ่งอายุได้12ปีหนูต้องหาเงินเลี้ยงเเม่เเต่หนูไม่เคยท้อไปโรงเรียนเพื่อนก็ไม่ยากคุยด้วยไม่ยากรุ้จักเห็นเราเหมือนตัวปะหลาดพูดจาไม่ดีด้วยเพราะเราจนเราอดทนเช่าห้องยุ่กลับเเม่6เดือนหนูตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนทํางานตั้งเเต่12ทํางานเพื่อนล่วมงานก็ไม่ชอบหน้าจนยุ่ได้เดือนหนึ่งเดือนต่อมาหนูทําเเก้วหล่นเเล้วเจ้านายมาเห็นเขาเอาตีนเตะหนูว่าหนูชุ่มช่ามหนูลาออกทํางานเเล้วกลับบ้านยุ่กลับลุงเเต่มันไม่ง่ายเลยเขาพูดจาไม่ดีใส่ทุกวันเเม่หนูก็ป่วยด้วยบ้านลุงทํานาเขาหาว่าเเม่หนูขี้เกียดเเต่ไม่เลยเเม่หนูเขาเป็นริดสิดวงทํางานหนักไม่ได้นั้นทําให้หนูไปทํางานอีกเเล้วหนูก็หาเงินส่งให้เเม่เช่าห้องยุ่ให้เเม่ยุ่ถึงหนูจะลําบากเเต่หนูก็ดีใจที่ไม่มีใครบังคับเเม่พูดจาไม่ดีใส่เเม่จนหนูทํางานได้อายุได้ปีหนื่งอายุได้14ปีหนูกลับมาดูเเลเเม่เพราะเเม่ยุ่คนเดียวเเม่ยุ่กลับหนูเเค่ปีก่วาเองเเม่ก็จากไปอายุหนูได้15หลังจากนั้นหนูก็ไม่รุ้จะไปยุ่ที่ไหนลดหนูฝากไว้ที่บ้านป้าเอาไปขายเเต่เขาบอกว่ามันหายหนูไม่รุ้จะพูดยังไงเขาเห็นเรายุ่ตัวคนเดียวเขายากทํายังไงก็ได้นี้ละสาเหดที่หนูไม่ชอบหน้ายาดฝั่งเเม่ทําทุกย่างป่อยให้คนอื่นตายทั้งที่หนูไม่มีอะไรถามว่าเสยดายใหมตอบเลยเสยดายเเต่ไม่เท่าเสยใจจากนั้นหนูก็ย้ายมายุ่กลับย่าตอนนั้นหนูได้อายุ16พ่อเเต่งงานใหม่หนูไม่ยากเป็นภาละให้ใครหนูตัดสินใจมาทํางานตอนนี้หนูได้อายุ17เเล้วถ้าถามว่าหนูยากมีคอบคัวใหมไม่รุ้หนูไม่ยากมีอะไรเลยตอนนี้หนูเหนื่อกลับความคิดของคนเเต่งงานเเล้วเลีกลูกกําพ้าพ่อเเม่พ่อไปทางเเม่ไปทางเเล้วถ้าหนูมีลูกหนูตายเเล้วลูกยุ่กลับใครเเล้วผุ้ชายคนนั้นจะสนใจลูกดูเเลลูกได้ใหมหลือสนใจเเต่เมียใหม่เเล้วเมียใหม่คนนั้นเกียดลูกเราเเล้วเราจะทําไงได้ถ้าเราตายไปเเล้วถ้าเรายังยุ่เรายังมีเเรงเราจะดูเเลเขาเป็นย่างดีเเละถ้าวันหนึ่งเราไม่ยุ่ละหนูผ่านเลื่องราวมามากมายหนูรุ้ว่ากานที่เราสุ้ตั้งเเต่ยังเล็กมันลําบากขะหนาดไหนหนูถึงคิดว่าหนูยากหายไปหลับไปตะหลอดกานไม่มีห่วงเหนื่อยกลับโลกกลับผุ้คนเหนื่อย😥หนูยากหายไปจากโลกใบนี้