หลังจากเริ่มมีกลายผ่อนปลนระยะที่สอง เปิดให้ร้านอาหารสามารถให้บริการลูกค้านั่งทานที่ร้านได้ ก็ได้พบกับความเป็นจริงที่ว่า
ลูกค้าส่วนใหญ่มากันเป็นครอบครัว 3-4 คน ซึ่งทุกคนล้วนอยากนั่งด้วยกันทั้งนั้น แต่ติดที่ว่ามาตรการของรัฐที่บังคับให้ร้านต้องจัดที่นั่งเว้นระยะ 1 คน/โต๊ะ
กลับทำให้ลูกค้าที่มาด้วยกันไม่อยากเข้าใช้บริการ (ซึ่งไม่มีปัญหากับลูกค้าที่มาคนเดียวอยู่แล้ว)
ซึ่งปัญหาของทางร้านที่ตามมาก็คือ
1. ก่อนหน้านี้เราไม่จำเป็นต้องเปิดแอร์ --- แต่ตอนนี้เราต้องเปิดแม้จะมีลูกค้าแค่คนเดียวก็ตาม
2. พนักงานก่อนหน้านี้เราลดจำนวนลง ( Leave without Pay ) --- ก็ต้องให้กลับมาทำงานปกติ (ตั้งแต่วันที่ 16 เพื่อเตรียมรับลูกค้า)
กลับกลายเป็นว่าร้านค้ากลับมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น โดยที่รายรับไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย
ไม่ใช่ว่าทางร้านจะไม่อยากช่วยรัฐป้องกัน แต่มันพอจะมีตรงกลางมากกว่านี้มั้ย
เป็นไปได้มั้ยที่จะปรับให้ลูกค้าที่มาด้วยกัน "สามารถนั่งโต๊ะเดียวกันได้" โดยอาจจะกำหนดจำนวนคนสูงสุดต่อโต๊ะ ไม่เกินจำนวนขนาดเฉลี่ยของครอบครัวคนไทย เช่น 4 คน/โต๊ะ เป็นต้น และ ให้ทางร้านจัดโต๊ะลูกค้าห่างกัน หรือ เว้นโต๊ะแทน ถ้าเป็นแบบนี้ร้านค้าก็จะยังพอมีโอกาสได้กำไรบ้างจากการเปิดร้าน
ปล. ลองมองจากกรณีร้านอาหารทั่วไป ที่ไม่ใช่ร้านบุฟเฟต์หรือชาบูนะครับ
ปล2. ที่เจ็บมากกว่าคือพอเราไม่ให้ลูกค้านั่งรวมกัน ลูกค้ากลับเลือกไปใช้บริการร้านข้างๆ ที่ยอมให้ลูกค้าที่มาด้วยกันนั่งรวมกันได้แทน
ปล3. ถ้าบอกว่า "แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าลูกค้าเป็นครอบครัวเดียวกันจริง?" --- คือเราไม่รู้หรอกครับ แต่การที่ลูกค้ามาด้วยกันแสดงว่าเค้าก็ต้องรู้จักและไว้ใจกันระดับนึงอยู่แล้ว --- ตอนมานั่งรถมาด้วยกัน -- ตอนเดินห้างเดินด้วยกันกอดคอ จับมือกันตามปกติ -- แต่พอเดินเข้าร้านอาหารกลับต้องนั่งแยกกัน คิดๆดูแล้วมันไม่เมคเซนส์หรอกครับ ถอยกลับมาหาตรงกลางกว่านี้ดีกว่ามั้ย?
มาตรการผ่อนปลนระยะที่สอง กับ ร้านอาหาร เราสามารถหาตรงกลางมากกว่านี้ได้มั้ย?
ลูกค้าส่วนใหญ่มากันเป็นครอบครัว 3-4 คน ซึ่งทุกคนล้วนอยากนั่งด้วยกันทั้งนั้น แต่ติดที่ว่ามาตรการของรัฐที่บังคับให้ร้านต้องจัดที่นั่งเว้นระยะ 1 คน/โต๊ะ
กลับทำให้ลูกค้าที่มาด้วยกันไม่อยากเข้าใช้บริการ (ซึ่งไม่มีปัญหากับลูกค้าที่มาคนเดียวอยู่แล้ว)
ซึ่งปัญหาของทางร้านที่ตามมาก็คือ
1. ก่อนหน้านี้เราไม่จำเป็นต้องเปิดแอร์ --- แต่ตอนนี้เราต้องเปิดแม้จะมีลูกค้าแค่คนเดียวก็ตาม
2. พนักงานก่อนหน้านี้เราลดจำนวนลง ( Leave without Pay ) --- ก็ต้องให้กลับมาทำงานปกติ (ตั้งแต่วันที่ 16 เพื่อเตรียมรับลูกค้า)
กลับกลายเป็นว่าร้านค้ากลับมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น โดยที่รายรับไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย
ไม่ใช่ว่าทางร้านจะไม่อยากช่วยรัฐป้องกัน แต่มันพอจะมีตรงกลางมากกว่านี้มั้ย
เป็นไปได้มั้ยที่จะปรับให้ลูกค้าที่มาด้วยกัน "สามารถนั่งโต๊ะเดียวกันได้" โดยอาจจะกำหนดจำนวนคนสูงสุดต่อโต๊ะ ไม่เกินจำนวนขนาดเฉลี่ยของครอบครัวคนไทย เช่น 4 คน/โต๊ะ เป็นต้น และ ให้ทางร้านจัดโต๊ะลูกค้าห่างกัน หรือ เว้นโต๊ะแทน ถ้าเป็นแบบนี้ร้านค้าก็จะยังพอมีโอกาสได้กำไรบ้างจากการเปิดร้าน
ปล. ลองมองจากกรณีร้านอาหารทั่วไป ที่ไม่ใช่ร้านบุฟเฟต์หรือชาบูนะครับ
ปล2. ที่เจ็บมากกว่าคือพอเราไม่ให้ลูกค้านั่งรวมกัน ลูกค้ากลับเลือกไปใช้บริการร้านข้างๆ ที่ยอมให้ลูกค้าที่มาด้วยกันนั่งรวมกันได้แทน
ปล3. ถ้าบอกว่า "แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าลูกค้าเป็นครอบครัวเดียวกันจริง?" --- คือเราไม่รู้หรอกครับ แต่การที่ลูกค้ามาด้วยกันแสดงว่าเค้าก็ต้องรู้จักและไว้ใจกันระดับนึงอยู่แล้ว --- ตอนมานั่งรถมาด้วยกัน -- ตอนเดินห้างเดินด้วยกันกอดคอ จับมือกันตามปกติ -- แต่พอเดินเข้าร้านอาหารกลับต้องนั่งแยกกัน คิดๆดูแล้วมันไม่เมคเซนส์หรอกครับ ถอยกลับมาหาตรงกลางกว่านี้ดีกว่ามั้ย?