อายุ12 กำลังจะสอบเข้าค่ะ หนูอ่านหาความรู้ทางคอมพิวเตอร์เพราะหนังสือที่บ้านบริจาคไปหมดแล้ว ทีงี้วันหนึ่งแม่มาบอกว่า ทำไมไม่อ่านหนังสือ ดูลูกบานอื่นเขาสิ ขยัน เก่ง สู้บ้านเราไม่ได้เลย ทำไมเป็นเด็กอย่างนี้ หนูจะบอกไปว่าอ่านทางคอมพิวเตอร์ ก็บอกว่าหนูเถียง หนุเลยไม่ค่อยกล้าประเชิญหน้าเท่าไร
ความรู้สึกคือ..เป็นภาระครอบครัว ดีไม่พอ แอบร้องไห้เพราะเรื่องแบบนี้บ้าง ถ้าตัวเองหายไปจากโลกก็คงจะดี ที่หนูไม่กล้าประเชิญหน้า ท้อ กับเรื่องพวกนีผิดมั้ยคะ? จะพยามปรับปรุงค่ะ
ท้อกับคำพูดแม่
ความรู้สึกคือ..เป็นภาระครอบครัว ดีไม่พอ แอบร้องไห้เพราะเรื่องแบบนี้บ้าง ถ้าตัวเองหายไปจากโลกก็คงจะดี ที่หนูไม่กล้าประเชิญหน้า ท้อ กับเรื่องพวกนีผิดมั้ยคะ? จะพยามปรับปรุงค่ะ