เราอาจจะเคยหาเงินได้มากได้เยอะมาตลอด แต่พอวันหนึ่งเราหาได้น้อยลงน้อยลงเรากลับรู้สึกเฟล ทั้งที่เงินทองที่เรามี ที่เราเคยหาได้ มันก็เยอะจนใช้ไม่หมดแล้วในชาตินี้ ทำไมความคิดคนเราถึงเป็นอย่างนั้นทำไมไม่รู้จักพอ ไม่เข้าใจจริงๆ
หรือมันเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ที่จะไม่ยอมแพ้ เวลาแพ้จะรู้สึกแย่ ทั้งที่คนเราไม่จำเป็นต้องชนะตลอดใช่ไหม ชนะมา 10 แพ้สัก 2 ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ไม่มีใครจะชนะไปตลอดไม่ว่าคุณจะเก่งขนาดไหน ต่อให้คุณเป็นนักกีฬาที่เก่งที่สุดคุณก็ต้องมีวันแพ้ วันที่สังขารคุณ ความฉับไวของคุณหมดลงไป คุณก็ต้องยอมรับว่าหมดยุคของเราแล้ว คุณไม่สามารถวิ่งสู้เด็กรุ่นใหม่คนรุ่นใหม่ได้ คงมีแต่ความสำเร็จในอดีตที่เหลือไว้ชื่นชมในตัวเอง ปลอบใจตัวเองว่าวันหนึ่งเราเคยเก่งนะ..
ทำไมคนเราหาเงินได้น้อยลงรู้สึกเฟล?
หรือมันเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ที่จะไม่ยอมแพ้ เวลาแพ้จะรู้สึกแย่ ทั้งที่คนเราไม่จำเป็นต้องชนะตลอดใช่ไหม ชนะมา 10 แพ้สัก 2 ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ไม่มีใครจะชนะไปตลอดไม่ว่าคุณจะเก่งขนาดไหน ต่อให้คุณเป็นนักกีฬาที่เก่งที่สุดคุณก็ต้องมีวันแพ้ วันที่สังขารคุณ ความฉับไวของคุณหมดลงไป คุณก็ต้องยอมรับว่าหมดยุคของเราแล้ว คุณไม่สามารถวิ่งสู้เด็กรุ่นใหม่คนรุ่นใหม่ได้ คงมีแต่ความสำเร็จในอดีตที่เหลือไว้ชื่นชมในตัวเอง ปลอบใจตัวเองว่าวันหนึ่งเราเคยเก่งนะ..