ผมเป็นคนเรียนไม่ค่อยเก่ง แต่ตั้งแต่เข้ามหาลัยมากลับ ขยันขึ้น ตั้งใจขึ้น จนเป็นคนเก่งในสายตาคนอื่น
แต่ สิ่งที่เปลี่ยนไปเลยคือ เวลาผมรู้หรือเห็น ว่าคนอื่นอ่านหนังสืออยู่ คนอื่นตั้งใจทบทวน อะไรต่างๆเกี่ยวกับการเรียน ทุกครั้งแม้ว่าผมจะทำอะไรอยู่ ผมก็จะหยุด และหยิบ หนังสือ ขึ้นมาอ่านทุกครั้งไป ซึ่งไม่รู้ว่า มันโชคดีหรือโชคร้าย ที่คนรอบตัวและ เพื่อนๆผม เป็นคนขยันตั้งใจกัน มันจึงทำให้ผม หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน เรื่อยไป เมื่อรู้ว่าคนอื่นกำลังตั้งใจ

ผมทำแบบนั้นอย่ 2-3 ปีโดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ มันเหนื่อย แทบขาดใจทุกครั้งที่รู้ว่า คนอื่นขยัน แล้วเราก็คงต้องหยุดทุกอย่างเพื่อ หยิบหนังสือ ขึ้นมาอ่าน แทบตายเหมือนเคย แต่มันก็เกิดผลดีเพราะ สิ่งที่ผมได้ตอบรับมาในการเรียน มันดีมากๆ ดีกว่าทุกคน รอบๆตัวผมด้วยซ้ำ แต่ผมก็เครียดกว่าทุกคนรอบตัวเสมอมา

ที่นี้ปัญหาหลักของ กระทู้นี้ คือ หลังจากผมทำแบบนี้มาเวลานาน จนผมเริ่มรับความเครียด ต่างๆไม่ไหว ผมจึงตั้งใจว่า ปิดเทอม ผมจะไม่ยุ่งกับการเรียน ไม่ยุ่งกับการหนังสือ อะไรเลย เพราะ อยาก รีเซ็ตตัวเอง ให้ได้พักผ่อน ก็เลยย้ายมาอยู่ที่เงียบๆ ไกลๆ จะได้พัก แล้วเปิดเทอม ค่อยว่ากันใหม่ ในอีก 2 เดือน

แต่ผมกับเครียดเพราะ ว่าในขณะที่ผมพัก เพื่อนๆขยัน ทบทวน อ่านหนังสือ ต่างๆนาๆ จนผมกลับมามีความรู้สึกทำไมผมถึงไม่หยิบหนังสือมาอ่าน แต่ถ้าผมทำ ผมก็จะไม่มีความสุข ในตอนนี้เลย เพราะ ผมก็อยากพักใจ พักกายมากๆ เวลาผมทำอะไรผมทำสุดทาง ถ้าได้หยิบหนังสือขึ้นมา plan พักกาย พักใจ ต้องพังแน่นอน

ผมควรทำยังไงดี ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับผมกันแน่