1.ความขาดแคลน
          สิ่งที่เราจะเป็นต้องมีต้องใช้ เรากลับไม่มี บางครั้งเราได้ความช่วยเหลือจากใครบางคน เพื่อน ญาติพี่น้อง คนรู้จัก มันก็ยังพอบรรเทาไปได้บ้าง แต่ไม่ใช่ว่าจะรบกวนพวกเขาเหล่านั้นเสมอไป เราทุกคนมีความเกรงใจในตัว การตรากตรำทำงานหนักเพื่อให้ได้เงินมาเลี้ยงตัวเองเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
2.การสูญเสีย
          ตอนเด็กๆเรามีความสุขกับครอบครัว แม่ป้อนข้าว พ่อออกไปหาเงิน เมื่อกลับมาบ้านก็มาล้อมวงกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา แต่จู่ๆก็มีเหตุที่ทำให้พ่อแม่เรา คนใดคนหนึ่งหรือทั้งคู่มาจากเราไป เด็กคนนั้นว้าเหว่และร้องไห้ เมื่อเวลาผ่านไปเราถึงรู้ว่าชีวิตนี้ไม่มีอะไรที่แน่นอน
3.การดูถูก
          การดูถูกเป็นไปได้ทั้งตัวเราและคนอื่น เราอาจจะดูถูกคนอื่น คนที่เขายังมีดีไม่เท่าเรา หรือคนอื่นดูถูกเรา เมื่อเรายังมีดีไม่เท่าเขา ทั้งสองอย่างมันจะมีคนที่เจ็บใจและสะใจคู่กันเสมอ ขออย่าให้เป็นทั้งสองแบบเลยเพราะมันเจ็บปวดเช่นเดียวกัน
4.ความเหงา
          ความเหงาจะคล้ายกับความขาดแคลน เพียงแต่ว่าสิ่งที่ขาดเป็นเพียงแค่เราต้องการสื่อสารกับใครสักคน ให้เขาได้รับรู้ความเป็นไปของเรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต หรือแค่ต้องการมีเพื่อนเล่นเท่านั้นเอง
5.การรอคอย
          ถึงแม้เราจะรู้ว่า นาฬิกาไม่มีทางเดินเร็วกว่านี้ แต่สิ่งที่เร้าตัวเราเหลือเกินคือ ใจ เราพยายามใจเย็นกับมันแล้วและรอคอย แต่อดไม่ได้ที่ต้องการสิ่งๆนั้นอย่างรวดเร็ว ถ้าลองคิดดูดีๆ ความใจร้อนที่จะไม่รอคอย มันก็เป็นแค่เพียงความห่วงว่าสิ่งที่เราต้องการมันจะหนีเราไปทั้งๆที่มันก็ไม่มีขา