ไม่ชอบพ่อตัวเอง

เรื่อง มีอยู่ว่าปัจจุบัน เราอายุ 22 น้องอายุ 15  ตั้งแต่แรกพ่อกับแม่เราทำงานอยู่ต่างจังหวัด นานๆจะกลับมาบ้านทีด้วยความเป็นเด็กๆ เราจะสนิทกับพ่อมาก เพราะพ่อชอบซื้อของเล่นอะไรๆให้เราบ่อยๆ แต่มาวันนึง เราซน ปีนขึ้นไปบนตู้เสื้อผ้าเจอหนังผู้ใหญ่ของเขา เก็บไว้อ่ะ เราไม่รู้จะทำยังไง ตั้งแต่นั้นมา เราก็เริ่มไม่สนิทกับพ่อ บวกกับ แม่ตั้งท้อง  พอคลอดน้องชายออกมา อ้อ ลืมบอกไป เราเป็นผญนะ เรียกว่า สาวหล่อก็ได้555 มีน้องออกมา ทุกอย่างเปลี่ยนไป แม่กับพ่อก็กลับมาทำงานที่บ้านนอกกันหมด เรากับน้องก็มาด้วย อาศัยในบ้านหลังเดียวกัน พ่อได้งานใหม่ เป็น รปภ.อีกจ.นึง ได้เงินวันละ 550 เงินจะออกทุกๆ 2 อาทิตย์มั้งถ้าจำไม่ผิดแม่ทำของขายที่บ้าน ซึ่งตอนนี้เราอยู่กับน้องกับแม่ 3 คน นานๆพ่อจะกลับมาที แล้วพอเราเริ่มโตขึ้น ทุกอย่างมันเปลี่ยนหมด พ่อกลับมาไม่เคยพูดกัน เวลาพูดทีก็พูดแบบจิกๆ เวลาไม่พอใจอะไรก็ทำเสียงดังใส่ ชอบฝึดฟัดใส่ เจอหน้ากันทีแทบไม่อยากจะมองหน้ากันด้วยซ้ำ พ่อชอบทำคิ้วขมวดอยู่เสมอเวลาเจอหน้าเรา เหมือนกับว่าเห็นเราเป็นตัวอะไรสักอย่าง  แต่กับน้องชาย เค้าพูดดีด้วยทุกอย่าง คุยด้วยแบบที่ว่า เต็มใจคุย เวลาแม่ป่วย พ่อไม่เคยรับรู้ ไม่เคยพาไปหาหมอ ไม่เคยพาไปไหนมาไหน ครอบครัวเราไม่เคยปรึกษาอะไรกัน มีปัญหาอะไรก็ไปปรึกษาคนอื่น พ่อไม่เคยพาไปเที่ยวตั้งแต่เขามีงานใหม่ เราแค่สงสารแม่ ที่ต้องทำงานหนัก เดินจนขาบวม เวลานอนไม่พอ หลายโรครุมเร้าถ้าไปตรวจจริงๆอ่ะ แต่ที่ไม่ไปเพราะ ไม่มีเงินจะไป เราเลิกงานมาก็มาช่วยแม่ทำของขาย แม่ไม่เคยใช้น้อง เวลาแม่ทำของน้องมันก็ไม่เคยคิดที่จะมาช่วย เล่นแต่เกมส์  นานๆที่จะส่งให้เดือนละแค่ 2,000 เราก็ทำงาน บอกตรงนี้เลยว่า เราจะสนิทกับแม่มากกว่า เรียกได้ว่า ในหัวคิดว่าตั้งแต่โตมาไม่เคยเลี้ยงเราเลยก็ได้ เพียงแค่เขาให้เงินส่งเรียนแค่นั้น แล้วมีอยู่วันนึง เหมือนแม่เราจะคล้ายๆว่ามีชู้หรืออะไรสักอย่างเพราะหลังจากกลับมาขายของ เขาจะเดินไปที่ลับๆแล้วคุยโทรศัพท์กับใครสักคนเกือบทุกวัน จนวันนึงพ่อจับได้ ก็ทะเลาะกัน ถึงขั่นแยกกันอยู่เลย เรื่องก็หายไป สักพักมีคนโทรเข้าเบอร์เก่าพ่อซึ่งเราใช้อยู่เป็นเสียงผู้หญิง ประมาณว่า "ข่อยฮักเจ้าเด้อ"แต่เป็นสำเนียงอีสาน พูดแบบว่า กำลังร้องไก้อยู่ และซึ่งพ่อเราก็เป็นคนอีสาน เรื่องเราไม่ได้บอกแม่นะกับเรื่องที่ว่าแม่คุยโทรศัพท์ ให้เขารับรู้กันเอง แต่ไม่รู้มาไงไปไง ถึงปัจจุบันนี้ เหมือนกับว่า ครอบครัวเรา ไม่มีความรักอะไรหลงเหลืออีกแล้ว เป็นแค่คนรู้จักกัน เราไม่สามารถรับรู้ว่า พ่อกับแม่รักกันอยู่มั่ย พ่อกลับมาบ้านแทบจะไม่ได้คุยอะไรสักคำ มันเลยเป็นปมที่ว่า เรามีอคติอะไรกับพ่อไปแล้วว ถ้าเลือกได้ อยากจะให้พ่อแม่เลิกกันด้วยซ้ำ ให้น้องมันไปอยู่กับพ่อ เราจะอยู่กับแม่ มีความสุขกันสองคนแค่นี้ก็พอแล้ว