การกลับไปหาใครสักคนนี่ยากไหมครับ แล้วมันพอจะเป็นไปได้รึป่าว....

ต้องเล่าก่อนนะครับว่าผมอ่ะเป็นคนโง่ๆคนนึงที่ดันไปชอบรุ่นน้องคนนึงชอบมาปีนึงแล้วปีต่อมาก็ได้คุยกับน้องเค้าแล้วก็ได้คบด้วย แต่หลังจากนั้น 7 เดือน เราก็เลิกกันครับด้วยความที่เค้าก็ทำให้ผมเสียครส.บ่อยบวกกับผมเป็นคนคิดมากและงี่เง่ามากตอนนั้นรวมๆก็คือผมรู้สึกว่าเค้าไม่มีความสุขแล้วผมก็เสียครส.แล้วก็คิดว่าตัวเองเด็กน้อยด้วย ผมก็เลยบอกเลิกเค้าไป ( แต่เราเลิกกันด้วยดีนะเค้าบอกว่าเราาเป็นพี่น้องกันเนอะเพราะพอผมบอกเลิกเค้าได้สักครึ่งวันผมก็เป็นหมาไปขอคืนดีเค้า5555555 ) แล้วหลังจากวันนั้นผมก็นั่งคิดเรื่องนี้มาตลอด เปลี่ยนแปลงตัวเองต่างๆนาๆเพื่อให้เป็นคนที่ดีและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นไม่เด็กน้อยในคสพ.อีก จนเวลาผ่านไปอีก 1 ปีครับ ( 1 ปีนี้ผมไม่ได้เจอเค้าเลยนะเพราะผมเรียนมหาลัยแต่น้องเค้าอยู่มัธยมปลายแต่เราก็เคยคุยๆกันบ้างเพราะเค้าบอกให้ผมเป็นพี่ผมก็เป็นพี่ที่แสนดีให้เค้ามีอะไรก็ช่วยมาตลอด ) ต่อนะครับเมื่อเวลาผ่านมา 1 ปีผมไม่มีแฟนเลยนะผมไม่ได้ชอบใครด้วยเพราะผมยังคิดอยากจะกลับไปคบกับเค้าแล้วทำตัวเองให้ดีขึ้นผมอยากจะรู้ว่าถ้าผมเป็นคนที่ดีขึ้นมันจะดีขึ้นรึป่าว อะไรแบบนี้ แล้วทีนี้ก็มาถึงวันนึงที่ผมได้รวบรวมความกล้าที่ไปถามเค้าว่าเราลองกลับมาคุยกันไหม แต่เค้ากลับตอบมาว่า ผมดีเกินไป 55555  ( ผมก็ตอบไปเหมือนกันว่าไปคบกับนักโทษไหม ) แล้วทีนี้เราก็หายไปพักนึง
     แล้วเค้าก็ทักมาว่าเราลองกลับมาคุยกันไหม ในช่วงโควิดแต่ผมกินปลามาผมฉลาดขึ้นมากแล้ว ผมเลยตอบกลับไปว่า ได้สิ! แล้วหลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้คุยอะไรกันแบบมากมายขนาดนั้น 555
เท่านี้แหละครับ