เรามาจากต่างจังหวัดดันสอบติดรับราชการที่กรุงเทพ และได้เจอกับแฟนคนนี้ในที่ทำงานเดียวกัน เราคบกับแฟนมา4ปี ถึงมันจะเป็นเวลาไม่นาน แต่สำหรับเรามันนานมากๆ ตลอดเวลาที่คบกันมาถามว่ามีความสุขไหมมันมีความสุขนะคะเหมือนเขาเข้ามาเติมเต็มหลายๆอย่าง ทำให้เห็นโลกกว้างขึ้นไปอีก พาไปที่ๆไม่เคยไป พาทำสิ่งที่ไม่เคยทำ แต่ที่ผ่านมาเวลาเราทะเลาะกันเขาก็ไปคุยกับคนอื่นไปไหนมาไหนกับคนอื่นโดยอ้างว่าก็ตอนนั้นเราทะเลาะกัน แต่พอดีกันเขากลับไม่จบกับผู้หญิงพวกนั้น เราให้โอกาสเขาตลอด ผู้หญิงมากกว่า10คนที่เราไปตามว่าพวกเขาและคิดว่าตัวเองชนะผู้หญิงพวกนั้น เป็นแบบนี้มาตลอดจน เราทะเลาะกันและเลิกกันไป 6 เดือน เราร้องไห้คิดถึงเขาทุกคืน (เราลืมบอกไปว่าเราซื้อบ้านหลังนึงเพื่อจะสร้างอนาคตกับเขา) แต่พอเราเลิกกันเขาก็ไม่ช่วยส่งตอนนั้นเราลำบากมากๆ อยู่คนเดียวอะไรพังก็ซ่อมไม่เป็น หญ้าก็ตัดไม่เป็น เราคิดถึงเขามากๆ แต่ในที่สุดเขาก็กลับมาง้อ เราก็กลับไปคืนดีกับเขาอีกครั้งแต่เขาก็เฉยชาไม่สนใจเรา ปิดเครื่องนอน ห้ามดูมือถือ ในที่สุดเราเลยตัดสินใจทำสิ่งที่โง่ที่สุดคือโกหกเจาว่าเราป่วยเพียงเพื่อให้เขามาสนใจเราบ้าง แต่ในที่สุดเขาก็จับได้ และเดินออกไปจากชีวิตเรา เราตามไปขอโทษขอโอกาสแต่เขาบอคเราทุกทาง เจอกันในที่ทำงานเราพนายามทักเขาก็ไม่คุยไม่สนใจ เรานอนร้องไห้และอยู่แบบลำบากมากๆ ผ่านไป10เดือน เราลุกขึ้นยืนได้เรากำลังเข้มแข็ง เรากำลังจะเปิดใจสห้คนเข้ามา แต่เขาก็กลับมา มาร้องไห้ มาคุกเข่าขอเราแต่งงาน เขาขอเวลาพิสูจน์ตัวเอง1ปี   ถามว่าเรารักเขาไหมเรารักเขามากค่ะ แต่เราก็เจ็บมากๆเหมือนกัน เราเลยให้โอกาสเขาพิสูจน์ตัวเอง แต่เขาก็ทำแบบเดิม ไม่สนใจ เฉยชา ไม่เคยแม้แต่ให้กำลังใจเวลาเราท้อ  เราควรทำยังไงดีคะ ขายบ้านแล้วย้ายกลับต่างจังหวัด หรือทำยังไงดี เราไม่รู้จะเอายังไงต่อไปดี