เรามีอาการทางจิตหรือป่าวคะ ?

เราอายุ 16 ปีค่ะ ตอนนี้เราคิดว่าเรามีอาการวิตกกังวล เวลามีญาติมาเยอะๆ หรือบางทีไปที่ที่มีคนเยอะๆ เราจะมีอาการกลัวหรือขยะแขยงคน เราเริ่มมีอาการนี้ตั้งแต่ตอนที่เราอยู่ ป.6 - ม.1 ตอนนั้นพี่สาวเราพาพี่เขยมาอยู่ที่บ้านแล้วเราโดนคุกคามทางเพศจากเขาค่ะ เรากำลังอาบน้ำอยู่ในห้องอาบน้ำแล้วห้องข้างๆเป็นห้องส้วม กำแพงที่กั้นอยู่มันไม่ได้สูงจนติดหลังคา แต่จะมีช่องเล็กๆอยู่ ตอนนั้นเรากำลังอาบน้ำอยู่แล้วหันไปเจอหัวเขาพอดี เขากำลังปีนขึ้นมาแอบดูเราค่ะ ตอนนั้นด้วยความเป็นเด็กของเรา เราทำอะไรไม่ถูกเลย ได้แต่นั่งกอดเข่าหันหลังให้ประมาณ 10-20 นาที แล้วหลังจากวันนั้นเราก็กลัวมาก เวลาจะไปอาบน้ำ เราจะเปิดน้ำล่อมัน แต่ไม่ถอดเสื้อผ้า มันก็มาแอบดู แต่มันเห็นเราใส่เสื้อผ้าเลยทนได้ไม่นาน แล้วก็เป็นอย่างนี้หลายครั้ง มีครั้งนึงมันเอาโทรศัพท์ขึ้นมากะจะถ่ายคลิป แต่คงไม่เห็นเรา เรากลัวมากแต่ไม่กล้าบอกใคร จนมันย้ายไปทำงานที่อื่นหลายเดือน ตอนนั้นยังไม่มีห้องเป็นของตัวเอง แต่พ่อเอาตู้มากั้นเป็นห้องชั่วคราวไว้ก่อน ไม่มีประตู วันนั้นมันดันกลับมาพอดี แต่ตอนนั้นดึกแล้ว หลานเราที่เป็นลูกมันอยากนอนกับมัน แต่มันไม่ให้นอน จะให้ไปนอนกับแม่เรา เราเลยรู้ว่ามันจะต้องทำอะไรสักอย่างแน่ๆ ตอนมันอาบน้ำ เราเลยรีบวิ่งไปเอามีดในครัวมาซ่อนไว้ใต้หมอน แล้วพยายามไม่หลับแต่ก็หลับอยู่ดี เราตื่นขึ้นมาเพราะมัน มันกำลังจับหน้าอกเรา ตอนนั้นกำมีดแน่นมาก แต่ก็ไม่กล้า ได้แต่ขยับหนี แต่มันก็พยายามจะเอื้อมมือตามมา มันคงรู้ตัวว่าเราตื่นแล้วมันเลยรีบหนีออกมา ตอนเช้าเราทนไม่ไหวแล้วเลยไปบอกแม่ทุกเรื่อง บอกทั้งน้ำตาเลย พี่สาวเลยเลิกกันมัน แล้วหลังจากเรื่องนั้นมันก็เป็นปมของเรามาตลอด เกลียดการถูกลวนลาม แล้วก็กลัวการมีเซ็กส์มากๆ ไม่ว่าจะรูปแบบไหน ไม่เอาเลยสักอย่าง หลังจากเรื่องพวกนี้เราก็จะมีอาการขยะแขยงเวลามีคนแปลกหน้ามาโดนตัว ในหัวมีความคิดว่าจะโดนลวนลามต้องหนีออกไปให้ได้ เวลามีญาติมาที่บ้าน เราก็จะระแวงมากเวลาอาบน้ำ จะเช็กนั่นเช็กนี่ให้แน่ใจว่าไม่มีกล้องแอบอยู่ อาบน้ำแบบระแวงๆ แล้วก็ขยะแขยงสายตาคนที่มองเราด้วย มันรู้สึกแขยงไปหมดเวลามีอาการ เราควรพบจิตแพทย์ไหมคะ ช่วยเราทีค่ะ