ตามหัวข้อ ทำไมยังต้องทำดีกับเขาทั้งที่เขาไม่เคยหวังดีประสงค์ดีกับเรา ความที่เราอยู่บ้านนอกเรื่องซุบซิบนินทาเป็นอะไรที่เมามันชาวบ้านมาก เราโดนเยอะมาก พอเรื่องเล็กๆเกิดขึ้น พวกเขาก็ตั้งคำถามกันเองแล้วสรุปกันเองไปในทางที่แย่มาก เช่นว่า เราปวดท้องจนเข้ารพบ. พวกเขาก็ตั้งคำถามกันเอง สรุปกันเองว่าเราไปมีอะไรกับคนนั้นคนนี้จนแท้ง และอีกหลายๆเรื่องที่เลวร้ายมาก เอฟเฟคของมันคือพ่อแม่ครอบครัว ที่สรุปกันว่าเป็นเราเองที่ผิด ถ้าจะถามว่าทำไม สั้นๆคือเราไม่เรียบร้อยโผงผางแต่ชอบเก็บตัวไม่ค่อยชอบยุ่งกับคน พ่อแม่ก็จะบอกว่า ทำไมไม่ทำแบบนี้ล่ะ เป็นแบบนี้ล่ะ ไม่ทำเหมือนคนนี้ล่ะ ยิ่งพ่อเป็นคนหัวร้อนอีโก้สูงมาก มีอะไรก็โวยวายโทษไปหมดสรุปลงที่เราทั้งที่เราไม่ผิดอะไร โกรธเราที่ชาวบ้านนินทา บ้านกลายเป็นที่ๆอึดอัด ชุมชนบ้านเกิดกลายเป็นที่ๆน่ากลัว เราเก็บกดและเครียดมากเพราะเวลามีปัญหาปรึกษาใครไม่ได้จนฆ่าตัวตาย1ครั้ง และมีพยายามอีกหลายครั้ง เราพยายามฉุดตัวเองขึ้นมา เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยิ่งสนุกปากไปอีกเราแทบไม่กลับบ้านนับครั้งได้ แต่ด้วยโรคระบาดทำให้เราต้องกลับมาและจำใจอยู่ พอมาอยู่ก็ไม่วายขุดเรื่องเก่าเล่าเรื่องหลังโยงเรื่องใหม่ จนเราเริ่มแย่อีกครั้ง เราอยากหนีไปจากตรงนี้มาก ติดที่โรคนี้อย่างเดียว ทำให้เราอยากตายอีกครั้ง ฝืนและพยายามมากอดทนจนตอนนี้จะไม่ไหวแล้ว มีเหตุผลอะไรที่เรายังต้องทำดีกับพวกเขา ไม่เอาเวรกรรมหรืออะไรทั้งนั้น เพราะตายก่อนเวรมาถึงแน่นอน ถ้าจะให้พิสูจน์ตัวเองแต่มีแต่คนรั้งแข้งรั้งขา ครอบครัวพูดจาดูถูก เก็บตัวกว่าเดิม โดนด่ากว่าเดิม เราส่งตัวเองเรียนตั้งแต่เขามหาลัย ส่งเงินให้พ่อแม่ใช้ตั้งแต่21-22 แต่ไม่เคยพอ ไม่เคยว่าร้ายใครช่วยเหลือทุกคนดีกับเขาตลอด แต่ไม่พอ ควรทำยังไงหรอ ต้องตายไปก่อนหรอ ท้อหมดหวัง อยากจบสักที
ทำไมเราต้องดีกับคนที่ว่าร้ายเรา?