เด็กที่ไม่ได้เล่นตามอายุจะมีปัญหาทางจิตในอนาคตไหม

เรื่องมันเกิดขึ้นเป็นปีแล้วค่ะ คือเราไปร.ร.ที่แม่ทำงานอยู่แล้วเจอลูกเพื่อนแม่ค่ะ แม่เลยให้เราไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กเพราะเป็นช่วงปิดเทอมใหม่ๆ ทุกคนยังทำงานอยู่แค่นร.ไม่มาเรียน ช่วงเช้าเราก็เล่นกับน้องจนเหนื่อยเลยค่ะ จนกลางวันจะแยกไปกินข้าวก็ต้องเก็บของให้น้องจนเหนื่อยเพิ่มอีก พอกินข้าวเสร็จต้องมาดูแลน้องต่อปรากฎว่า"เจอแมวค่ะ"ทันใดนั้นคือถูกชะตากับมันมากๆๆๆๆๆๆ ด้วยความที่ยังเหนื่อยอยู่เลยนั่งข้างแมวมันก็ลุกมานั่งตักค่ะ น่ารักมากๆ เลย💕💖 สักพักน้องก็มาชวนเล่นเราก็พยายามปฎิเสษไปค่ะเพราะอยากพัก คือน้องตื้อเราค่ะตื้อหนักมากจนตัวเองงอนแต่เราไม่ได้ไปง้อนะคะเพราะกลัวจะตามใจมากไป สุดท้ายน้องเค้าก็ร้องไห้แล้วมองเราห่างๆ ค่ะ ใจนี่คือเลิ่กลั่กแล้วทำลูกเค้าร้องไห้แต่ก็ทำหน้านิ่ง จนสุดท้ายน้องไปเล่นคนเดียวในห้องทำงานแม่ค่ะและซึ่งทำให้เราได้เห็นการเลี้ยงดูค่ะ คือแม่น้องเค้าห้ามน้องแทบทุกอย่างเลยค่ะรู้ว่ากลัวน้องจะเป็นอันตรายเพราะไม่มีคนดูแลแต่แทบให้น้องอยู่เฉยๆ เลยค่ะ มันทำให้เรานึกถึงตัวเองตอนเด็กอ่ะค่ะ ตอนประถมคือพ่อแม่เราจะทำงานตลอดเลยค่ะไม่ค่อยมีเวลาเล่นกับเราแถมเวลาร.ร.เราหยุดก็จะไม่ให้อยู่บ้าน พาเราไปที่ทำงานด้วยตลอดแต่ให้นั่งรอพ่อแม่ทำงานแค่นั้นแหละค่ะเรื่องของเราเดี๋ยวเล่าต่อในเมนต์นะคะ เรารู้สึกว่าโตมาแบบขาดความอบอุ่นนิดหน่อยนะค่ะ(เคยหนักจนคิดฆ่าตัวตายตอนประถมนิดหน่อย)เลยกลัวน้องเค้าจะโตมารู้สึกแย่แบบเรานะค่ะ คือการที่เราไม่เล่นกับน้องหรือเมินมันจะมีผลกระทบอะไรบ้างไหมคะ
.
.
.
.
หมายเหตุ:ตัวเองเป็นทาสแมวค่ะนานๆ ทีจะโดนแมวปีนมานั่งตักเลยนั่งนิ่งปล่อยแมวนอนไปงั้นตั้ง 4 ชม.เลยค่ะ แอบลูบนิดๆ หน่อยๆ น้อนน่ารักมากมาย