คือเรื่องมีอยู่ว่า เราคุยกับคนๆนึงมาเกือบปีแล้วค่ะ ก็รู้สึกโอเคกับเขาอยู่นะคะ ตอนแรกเขาดีมากใส่ใจเรา รู้ว่าเราชอบอะไร ชอบมาปรึกษาว่าจะซื้อ รองเท้า แบบต่างคนต่างอ่อยกันแต่พอเราเกริ่นๆเขาก็บอกเราว่าไม่รีบมีแฟน เราใส่ใจเขามากเขาไปแข่งกิจกรรมที่ไหนให้กำลังใจ เราไม่เคยยุ่งในชีวิตเขา เลยไม่เคยก้าวก่าย ไม่เคยแม้กระทั่งโทรคุยกัน เจอต่อหน้าก็ทักทายกันบ้าง ไม่เคยได้ไปไหนด้วยกันเลย พอกะจะชวนกันกลัวๆบ้าง ฝั่งนู่นคือเขาเคยมาบอกเพื่อนเราว่าจะชวนเราไปคอนเสริต แต่วันนั้นเราติดงานเลี้ยง แล้วกะว่าจะไปชวนไปดูหนังก็ไม่ได้ไป ไม่ว่างกันสักทีอ่านหนังสือเตรียมสอบบ้าง คุยกันจิงๆเยอะๆ 3นาทีที่คุยกันในโทรศัพท์   จนตอนนี้ก็เกือบปีแล้ว เขาก็มีคนคุยที่คุยกับเขาอยู่บ้าง แล้วเราก็ดีกับเขามากเคยบอกความรู้สึกกับเขาเขาอยากให้เป็นพี่น้อง แต่เราคิดว่าพี่น้องอะไรที่คุยกันทุกวันอะคะ น้องจิงๆยังไม่คุยแบบนี้เลย  ส่วนเราก็ทำได้แค่รอมั้งคะ ส่วนเรื่องที่คุยกันตามปกติค่ะ คุยชีวิตประจำวัน เรื่องเพื่อนบ้าง บางทีก็มาระบายเรื่องเพื่อนกับเราบ้าง เรื่องครอบครัวกับเราบ้าง แต่เขาชอบพูดให้เรารู้จักครอบครัวเขานะคะ คือแบบเขาไปทำงานเราก็ให้เขาไปทำ เขาขะทำอะไรก็ปล่อยให้เขาทำ เขาไม่เคยโกหกเราเลย ถ่ายรูปให้ดูตลอด  อยากรู้อะคะเขามีใจให้เราบ้างไหม เห้อ คิดหนักมาตั้งแต่คุยกัน3เดือนแรกมั้งคะ ตอนนี้รวมๆเกือบจะ10เดือนแล้ว
ปล.คือเราเป็นผู้หญิงคือเพื่อนบอกว่าจีบผู้ชายก่อนไม่ใช่ฝ่ายผิด แต่นกมาเยอะมาก
ปล.2 เค้าเป็นคนที่หล่อมากแล้วเราก้อไม่ค่อยจะสวยสักเท่าไหร่
ปล.3 คือตอนนี้เราเริ่มรักเขามากเคยร้องไห้มาแล้ว3-4รอบเลย