ขอเริ่มเรื่องตั้งแต่เด็กๆก่อนนะคะ ที่บ้านมีอาชีพค้าขายอิสระ ขายทุกที่ที่มีงานวัดหรือตลาดนัด เป็นเด็กโดนให้ขายของคนเดียวตั้งแต่ป.2 มีงานอะไรที่ไหนก็ช่วยที่บ้านตลอด จนมาขึ้นม.2-3 ก็ไม่ค่อยช่วยขายสักเท่าไหร่ ปกติอยู่บ้านมีอะไรก็บอกที่บ้านทุกเรื่อง พอมาม.3มีแฟน ก็พาแฟนมาให้ที่บ้านรู้จัก มีแฟนก็อยู่ในสายตาผู้ใหญ่ทั้ง2ฝั่งมาตลอด จนอายุ16-17 เรียนอยู่ม.5 เทอม1 ที่บ้านมีปัญหาเรื่องเงินอยู่บ่อยครั้ง เลยตัดสินใจออกกลางคันพอสอบเสร็จเทอม1ก็ลาออกจากโรงเรียน ลาออกมาหางานทำได้งานทำเงินเดือนได้เดือนละประมาณ 5-6 พันบาท เงินออกมาก็ให้ที่บ้านทุกบาท (ลืมบอกว่าก่อนได้ทำงานตัดสินใจไปสมัครเรียนกศน.เรียนวันอาทิตย์วันเดียว เพราะเป็นคนชอบเรียนถึงจะเรียนไม่เก่งมากก็เถอะ) พอทำงานได้สัก1ปี ก็ออกจากงานเดิมไปสมัครงานใหม่ ได้เดือนละประมาณหมื่นนิดๆ เลยขอที่บ้านออกรถมอไซต์มา เงินออกมาก็ให้ที่บ้านประมาณ5-7พัน เพราะมีภาระที่ต้องจ่ายค่าโทรศัพท์และค่ารถ พอเรียนจบจากกศน. ก็ทำงานไปเรื่อยๆ จนกลับไปเรียนที่เทคนิคเรียนทุกวัน(ภาคทวิ) แต่ก็ยังทำงานอยู่คือทำงาน22:00-07:00 เข้าเรียนก่อน 07:30 ทุกวัน ทำแบบนี้ไปถึงต้นๆเทอม2 เลยตัดสินใจออกจากงานเพราะมีภาระการเรียนที่หนักหน่วงเกินไป แต่หลังจากที่ไม่ได้ทำงาน โฟกัสแต่เรื่องเรียน ทางบ้านก็ชอบมาด่าว่าไม่เคยช่วยอะไร มีแต่เพิ่มภาระให้ ใช้จ่ายแต่เงิน แล้วก็ลามมาด่าถึงเรื่องที่มีแฟน (ที่บ้านไม่อยากให้มีสักเท่าไหร่) จนตอนนี้อายุจะเข้า21ปีแล้ว ทุกวันนี้ที่บ้านยังด่าเรื่องเมื่อ5-6ปีก่อนอยู่เลยค่ะ สังเกตมาว่าเมื่อตอนทำงานแล้วมีเงินให้ที่บ้าน ที่บ้านจะไม่ด่าไม่ว่าอะไรเลย แต่พอไม่ได้ทำงานที่บ้านกลับมาด่ามาว่า แล้วคือตอนนี้มีโควิด-19 ก็เลยไม่ได้ไปเรียนต่อที่จีนรอวันไปแบบไม่มีกำหนด ทุกวันนี้เรียนออนไลน์ทุกวัน แต่ที่บ้านก็ไม่เชื่อว่าทุกวันนี้คือเรียนอยู่ (ที่บ้านเป็นคนค่อนข้างหัวโบราณมาก) ที่บ้านอยากให้เลิกเรียนไปเพราะอยากให้ทำงานหาเงินมาให้ใช้ รู้สึกว่าทำไมต้องเสียสละรอบที่2ด้วย ทั้งๆที่มีพี่ชายอีกคนอยู่แล้วที่ทำงาน แต่พอมีปัญหาเรื่องเงินทำไมต้องมาขอคนที่เรียนอยู่ด้วยก็ไม่รู้(คือเรียนอย่างเดียวไม่ได้มีรายรับเข้าแล้ว) เอ้อ!ลืมบอกอีกว่ากลับมาเรียนเทคนิคได้ประมาณเดือนกว่าๆก็มีแฟนที่อายุเท่าพี่ชายคือ25 (ทางบ้านรู้แล้วแต่เหมือนไม่ค่อยปลื้ม) แต่บ้านแฟนน่ารักมากดูแลเราดีสุดๆ ที่เล่าๆมาก็ประมาณนี้แหละประเด็นคือทำไมผู้ใหญ่ชอบด่าแต่เรื่องเดิมๆ และก็หาว่าเรากระล่อน โกหกเก่ง อ้างไปเรื่อยอย่างนั้นอย่างนี้ ถึงแม้จะมีแฟนก็ไม่ได้ไปทางเสียหายเลยสักครั้งพาเรียนตลอด พยายามทำให้ทางบ้านเห็นแล้วแต่เหมือนทางบ้านไม่เปิดใจกับการที่เราเป็นเราอยู่แบบนี้ ทางบ้านคิดว่าเราเป็นเด็กเรียบร้อยพูดน้อยอ่อนหวาน แต่จริงๆคนเรามันมองภายนอกอย่างเดียวได้หรอคะ เราก็ไม่ได้แรดๆๆๆๆๆไม่ได้เที่ยวกลางคืนหรือคบคนแย่ๆสักหน่อย แต่ทำไมทางบ้านชอบด่าชอบว่าอะไรที่มันเกินความเป็นจริงด้วย?
ทำไมผู้ใหญ่ชอบพูด ว่าหรือด่าแต่เรื่องเดิมๆ ?